நிஷ்காமிய கர்மம் - ஒரு தர்க்கம்

வாலி என்றதும் அவர் இந்தவார விகடனில் எழுதியுள்ள தொடர் ஞாபகம் வருகிறது. கீதை வலியுறுத்தும், கருப்பு சட்டைக்காரர்கள் கண்டனம் செய்யும் நிஷ்காமிய கர்மத்தைப்பற்றி உயர்வுநவிற்சியாக எழுதி மகிழ்ந்திருக்கிறார். துட்டுக்கு பாட்டு என்பதை வெளிப்படையாக அறிவித்துக் கொண்டு செய்யும் அவரளவில் அதில் பிரச்னையில்லை. அதை குறிப்பிட்ட சாதியினரின் மீது ஏவி விடும்போதுதான் பிரச்னை உண்டாகிறது. உண்டாகி பல பழம் பழக்கங்கள் துண்டானதும் இப்படித்தான்.

ஒரு சில வருடங்கள் முன்பு ரஜினி ரசிகர்களுடன் ஒரு சந்திப்பு நிகழ்த்தினார். அந்த மேடையில் வைக்கப்பட்டிருந்த தட்டி பலரின் கவனத்தை ஈர்த்தது. காரணம் அதிலிருந்த, ‘கடமையை செய்; பலனை எதிர்பார்’ என்னும் வாசகம். கடமையை செய்; பலனை எதிர்பார்க்காதே என்னும் கீதை வரிகளுக்கு மாறான பொருளில் அமைந்த அது பின்னர் இந்துத்துவ கும்பல்களிடம் விமர்சனத்தையும் சம்பாதித்தது. இங்கேயும் இரண்டு தத்துவக்கோளாறுகளே காரணம். அந்த நிஷ்காமிய கர்மம், சுதர்மம் பற்றிய என் சில கருத்துகளை ஏற்கெனவே பதிவு செய்திருக்கிறேன்.

அதை விரித்து இன்னும் பேச தோன்றுகிறது.

ஆனால் இதுபோன்ற தத்துவவிசார தர்க்கமெல்லாம் தவறியும் காலை வைத்துவிட்டால் உள்ளிழுத்துக் கொள்ளும் பெரும் சுழல். உள்ளே உள்ளதெல்லாம் உண்மையென நம்பச் சொல்லும் வெறும் நிழல். உள்ளுவதெல்லாம் உயர்வுள்ளாக கொள்ள மட்டுமே நேரமுள்ள ஒரு நேரத்தில் உள்ளபடியே இயலாது. தொடரும் மனநிலைக்கு அது என்றுமே கூட இயலாமல் போகலாம். Who cares? :-) அவரவர் கர்மம்; அவரவர் தர்மம்.

ததாஸ்து!

-0-

எதிர்வினை:

நித்திய + காமிய + கர்ம + அனுஷ்டானம் = ===> " நிஷ்காமிய கர்மம் "
எப்பபொழுதும் + செய்யக்கூடிய + தொழிலில் + கடைபிடிப்பது

அவரவர் செய்யகூடிய தொழிலில்
நீதி , நேர்மையுடன் தொழிலை தர்மம் பிசகாமல் செய்யவேண்டும்
அதுவே நிஷ்காமிய கர்மம் ஆகும்
ஒருவர் அவருடைய செயலில் , முழு மனதோடு , ஈடுபாட்டுடன் , அர்ப்பணிப்பு , மற்றும் நீதி, நேர்மை , தர்மத்துடன் செய்யவேண்டும் என்பதே இதன் கருத்து

என்னை பெறுத்தவரை ,
இங்கு ஜாதி , மதம் இவற்ற்றை பற்றி கவலை கொள்ள தேவை இல்லை ,
சொல்லப்படும் கருத்தே முக்கியம்

வாலி எந்த மதத்தை சொல்கிறார், உயர்வாக குறிபிடுகிறார் , ஏவி விடுகிறார் என்பதை பற்றி
நாம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டாம்

இருத்த போதிலும் வாலி, ரகுமானை என்னய்யா பாடல் வரிகளில் கூட
(தெய்வம் vs தேவதை = நியூ படத்தில் வரும் பட்டு )
என்ன என்பதனையும் , கோபித்து கொண்டதை பற்றியும் குறிபிட்டுள்ளார்

கவிஞர் வாலி,
பல நபர்களை "நிஷ்காமிய கர்மம்" இக்கு எடுத்துகாட்டாக குறிபிட்டாலும்
அதே துறையில் இளையராஜா , ஏசுதாஸ் இவர்களை குறிபிடாமல் விட்டது
என்னக்கு பெரிய ஏமாற்றம்மே

பதில்: அக்கால அனுஷ்டான வைதீகம் முதல் இக்கால அப்டேட்டட் கார்ப்போரேட் வைதீகம் வரை இவ்வாறுதான் நிஷ்காமிய கர்மத்திற்கு பதம் பிரித்து அருஞ்சொற்பொருள் கூறி அதை அப்படியே சிரமேற்கொண்டு வாழ்வில் கடைபிடிக்க வலியுறுத்துகின்றன. அதன் லிடரல் மீனிங் என்னவோ பலரும் மேலோட்டமாக கொண்டிருக்கும் அதே ‘பலனை பற்றி கவலைப்படாமல் கடமையை செய்’ புரிதல்தான். கேட்கவும் கடைபிடிக்கவும் நன்றாக இருக்கும் இது, இக்காலத்தில் சௌகரியமாக, சாய்ந்து அமர்ந்து கொண்டு, சாயா சிப்பியபடி கணினியில் கண் பதித்து வேலை செய்பவர்களுக்காக உபதேசிக்கப்பட்டது அல்ல. சொல்லப் போனால், இவ்வாறான மேலோட்டமான நேரடி அர்த்தங்கள் தரும் புரிதல்களை விட்டு விட்டு பார்த்தால் இந்த நூற்றாண்டுக்கும் இந்த வாசகங்களுக்குமே சம்மந்தமில்லை. இதற்கான வரலாறு வேத காலத்திற்கும் பிந்தைய உபநிடதங்களுக்கு சுலோகம் இயற்றப்பட்ட காலத்தில் இருக்கிறது.

அக்காலத்தில் ஏன் அதற்கான அவசியம் ஏற்பட்டது என்பதற்கு பதில் வைதீகம் வேகமாக பரவ ஆரம்பித்ததிலும், பழங்குடியினரின் மத மாற்றத்திலும், அதற்கு அவசியமான எளிமையான புரிதல்களுக்கு இணக்கமான ஓர் உபதேசம் தேவைப்பட்ட காரணத்திலும் இருக்கிறது. அந்த வெற்றிடத்தை நிரப்ப உருவானதே கீதை. கீதையின் வரலாறு பகவானின் அருள்வாக்கில் இருக்கிறது என்று முழுமையான நம்பிக்கை கொண்டிருப்பவர்களுக்கு வரலாற்று நோக்கில் முன்வைக்கப்படும் ஆய்வு முடிவுகள் நம்ப கடினமாக இருக்கும். ஆனால் அது மட்டுமே தர்க்க ரீதியான படிநிலைகளுக்கு ஆதாரமான ஒரே அம்சம். மற்றவையெல்லாம் வெறும் நம்பிக்கை என்னும் ஒற்றை பரிமாண புலனறிவை மட்டுமே ஆதாரமாக கொண்ட கருத்தாக்கங்கள்.

நிஷ்காமிய கர்மம் மற்றும் உனக்கு விதிக்கப்பட்ட வேலையை நீயே செய்ய கடவாய் என்னும் வர்ணாசிரம சுவதர்மம் ஆகிய இரண்டும் வைதீகம் தன்னுடைய மேலாட்சியை நிலைப்படுத்திக் கொள்ள கையாண்ட சூத்திரங்கள். இது யாருக்கு விதிக்கப்பட்டது; யாருக்கு பலனளித்தது என்பதெல்லாம் அக்காலத்தில் நீ சூத்திரனாகவோ, பஞ்சமனாகவோ பிறந்திருந்தால் அனுபவத்தில் கண்டிருப்பாய். இன்று அதை பிரத்திடய்சமாக உணர்ந்து கருத்துரைப்பது தன் கருத்தியல் நிலையை வெறும் நம்பிக்கையின் மீது மட்டும் கட்டமைத்துக் கொண்டிருந்தால் சாத்தியமில்லை.

இந்த பரஸ்பர விளக்கங்கள் விவாதமாக வடிவெடுத்தால் அது மேலதிகமாக கீதையையே மையம் கொள்ளும். காரணம் இந்த உபதேசங்களின் மூலம் கீதை. ஆனால், 1) கீதையை நாம் எந்தளவு புரிந்து கொண்டிருக்கிறோம், 2) கீதை இந்திய வாழ்வியலில் கலந்தது எப்போதிருந்து, 3) பரவலாக கீதை என்னும் ஒரு நூல் அறியப்பட்டது எந்த நூற்றாண்டு முதல் 4) கீதைக்கு முதலில் வியாக்கியானம் எழுதப்பட்டது யாரால் 5) அவர் சார்ந்திருந்த சமயம் அல்லது அப்போது நிலவிய சமய சூழல் என்ன .. என்பன போன்று கிளைத்துச் செல்லும் கேள்விகளுக்கு விடை காணாமல், இன்று சலூன் கடைகளிலும், செல்போன் மெஸேஜ்களிலும் படிக்க கிடைக்கும் “எதை கொண்டு வந்தாய் அதை கொண்டு போக” என்னும் — முன்பு சொன்ன அந்த மேலோட்டமான லிடரல் மீனிங் — கீதாசாரங்களில் மட்டும் தேடிக் கொண்டிருந்தால் புரிந்து கொள்ள முடியாது.

ஆக, நாம் நிஷ்காமிய கர்மத்திற்கும் சுவதர்மத்திற்கும் மேலோட்டமான அர்த்தத்தை மட்டும் வைத்து அதன் உட்பொருளை, அது வரலாற்றில் ஏற்படுத்திய மேலாதிக்கத்தையும் வடுக்களையும் உணர்ந்து கொள்ள முடியாது என்பதே என் வாதம். இதில் வாலிக்கும் அவர் எழுதிய நாலு வரி துணுக்குகளுக்கும் சம்மந்தமில்லை.

கீதையின் இவ்விரண்டு அதிகம் விதந்தோதப்படும், அதேசமயம் விமர்சிக்கப்படும் சாரங்களையும் கடுமையாக விமர்சித்தவர், விவேகானந்தர்! விசாரங்களுக்கு பொதுவில் வேதாந்திகளால் வழங்கப்படும் தேன் தடவிய விளக்கங்களை விலக்கி உள்சென்று வரலாற்றின் ஏடுகளில் படிந்திருக்கும் உள்ளார்ந்த அரசியல் குறித்தும் ஓரளவு சிந்திந்த ஆன்மிகவாதி அவர்.

பல நபர்களை "நிஷ்காமிய கர்மம்" இக்கு எடுத்துகாட்டாக குறிபிட்டாலும்அதே துறையில் இளையராஜா , ஏசுதாஸ் இவர்களை குறிபிடாமல் விட்டது என்னக்கு பெரிய ஏமாற்றம்மே

இளையராஜா நிஷ்காமிய கர்மத்தின் வரையறைக்குள் வரமாட்டார். ஒரு வாதத்திற்காக அது உயர்வான தர்மம் என்று வைத்துக் கொண்டால், அந்த தகுதி நிலையில் இளையராஜா இல்லை. வாலி போல செய்யும் தொழிலில் தன் விருப்பு வெறுப்புகளை வெளியே நிறுத்தி ஈடுபடக் கூடியவர் அல்ல அவர்.

உதாரணத்திற்கு விகடனில் வாலி சொல்லியுள்ளதை போல: தான் ஒரு ஆத்திகராக இருப்பினும் சினிமாவுக்காக பாடல் எழுத அமரும்போது அங்கே தனக்கு பணிக்கப்பட்ட சூழ்நிலைக்கு தாள்பணிந்து ‘கடவுள் இல்லை, இல்லவே இல்லை’ என்று பாடல் எழுதினார். அந்த உயர்நிலை கர்மம் இளையராஜாவிடம் இல்லை என்பது அவரை பெரியார் படத்திற்கு ஒப்பந்த செய்ய அணுகிய போது வெளிப்பட்டது. கடவுள் இல்லை என்று சொன்னவரின் படத்திற்கு நான் இசையமைக்க மாட்டேன் என்று மறுத்து விட்டார்.

ஜேசுதாஸும் சற்று பிடிவாதக்காரர்தான் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். அதனால் அனுபவஸ்தரான வாலி அறிந்தே இருவரையும் சொல்லாமல் விட்டிருக்கலாம் என்றுதான் நான் நினைக்கிறேன்.

மேலும்...

வேதகால பிராமணர் திராவிடரா?

வேதங்களை பற்றி பின்னர் எழுதுகிறேன் என்று கூறியிருந்தேன். இப்போது அவ்வாறாக சில கருத்துக்களை பரிமாறிக்கொள்ள விரும்புகிறேன்.

முதலில் வேதம்தான் ultimacy என்று நினைப்பதும், அவற்றை அடிப்படையாக கொண்டு வரலாற்றை புரிந்துகொள்ள முயலுவதுமே தவறான அணுகுமுறை. இங்கே குறிப்பிட்டுள்ளதை போல அவை ஒன்றும் 6000 ஆண்டுகள் எல்லாம் பழமையானவை அல்ல. அப்படியெல்லாம் ஒரு ஆதாரமும் கிடையாது. வேதங்களில் பழமையானதுவான ரிக் வேதம் கி.மு.1200 - 1500 ஆண்டுகளில் தொகுக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்று நம்பப்படுகிறது. தீவிர இந்துத்துவ நூல்களே அவ்வாறுதான் குறிக்கின்றன. அப்படியானல் மற்ற வேதங்களெல்லாம் அதற்கும் பிறகே ஏற்பட்டவை என்பதால் 6000 ஆண்டுகளெல்லாம் ரொம்பவே மிகையான கணக்கு. 

வேதங்களின் காலம் தொட்டே நாட்டில் இனங்களிடையே சமூகவியல் வாழ்க்கைமுறைகளில் ஒரே அடையாளமும் சமத்துவம் நிலவி வந்தது என்பது புத்தரை மறுப்பதற்கு ஒப்பு. பார்ப்பனீயம் என இன்று அடையாளப்படுத்தப்படும் மேல்சாதி மேலாதிக்கமாகிய வைதீகத்தை எதிர்த்து உருவானதே புத்த மதம். ஒருவகையில் வைதீகத்திற்கும் புத்த/சமண சமயங்களுக்கும் இடையே சென்ற ஆயிரம் ஆண்டுகள் வரை ஒரு சமரே நிலவி வந்தது எனலாம்.

ஆதி வேதத்தின் காலமே கிமு 1500 தான் எனும்போது அவற்றை மட்டுமே அடியொட்டி பாரத பண்பாட்டு தளங்களை கட்டமைத்துக் கொள்வதும், வேதங்கள் தாம் சாஸ்வதம் என்று நம்புவதும் நம்மை அவற்றோடு தேங்கச் செய்து, அதற்கு முன்னும் பின்னுமுள்ள சமூகவியல் சித்தாந்தங்கள் குறித்த அறிதலை கிடைக்காமல் செய்து விடுகிறது. வேதங்கள் அல்டிமசியோ, சாஸ்வதமோ அல்ல. அவை மனிதர்களால் வழி வழியாக சுலோகங்களின் மேல் சுலோகங்களாக உரைக்கப்பட்டு செவி வழி மரபாக குருவிடமிருந்து சிஷ்யர்களுக்கு கடத்தப்பட்டு, கிமு 100 முதல் 300 க்குள்ளாகத்தான் எழுத்து வடிவை பெற்றிருக்கின்றன. ஆனால் யாருடைய மரபின் வழியாக அவை ஓதப்பட்டனவோ, அவர்களே அதைக்கொண்டு பிழைப்பு வேலை செய்து கொண்டனர். 

யார் யார் ரிஷிகள் பெயரையெல்லாம் குறிப்பிட்டு அவர்களெல்லாம் தென்னாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதாக கூறி அதனால் ஆரியர்களும் திராவிடர்களே என்று ஒரு வாதம் செய்துள்ளாய். ஒரு ராஜஸ்தான் லேவாதேவி சேட்டு குடும்பம் ஒன்று இரண்டு மூன்று தலைமுறைகளாக தமிழ்நாட்டில் வாழ்கிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். அதனால் மட்டுமே அவர்களும் தமிழர்கள் தாம் என்று நாளை வரலாற்றில் ஒருவன் எழுதினால் அது உண்மையாகி விடுமா? அந்தண ரிஷிகள் தென்னாட்டில் வாழ்ந்ததால் மட்டுமே அவர்களும் திராவிடர்களே என்னும் வாதம் முற்றிலும் ஏற்புடையது அன்று. 

வைதீக வாழ்க்கைமுறை வேதங்களில் இருந்து தொடங்க வில்லை. அது வேதங்களுக்கும் முற்பட்டது. அதுபோதே அது நெடுங்காலமாக பாரதத்தின் பல இடங்களிலும் வேர் விட்டிருந்தது. ஆரியர்களின் வருகை கிமு 2000 ஆண்டுகளில் நடந்திருக்கலாம் என்று சரித்திர ஆசிரியர்களால் கருதப்படுகிறது. அதனால் தென்னாட்டில் வாழ்ந்த ரிஷிகள் பற்றி வேதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பதில் ஆச்சரியமில்லை. அதனால் மட்டுமே இரு பண்பாடுகளும், முக்கியமாக இரு இனமும் ஒன்றுதாம் என்பது முற்றிலும் தவறான புரிதல் நிலை. 

ஆரியம் இந்திய வாழ்க்கைமுறையுடன் தொடர்பற்ற என்பதை எப்படி புரிந்துகொள்வது என்றால், ரிக் வேதம் வலியுறுத்தும் சடங்கு முறைகள் எதுவும் அதற்கு முந்தைய பாரத பண்பாட்டில் முற்றாக கிடையாது என்பது ஆய்வு ரீதியாக நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மை. அதற்கு பிறகே வேதங்கள் புனிதமானவை என்று பிரச்சாரம் செய்யப்பட்டு, அவற்றின் சடங்கு முறைகள் உள்ளூர் வேளாள மற்றும் பழங்குடி இன வழக்குகளில் இரண்டற கலந்தன.

மேலும் அன்றைய ஆரியர்கள் தாம் இன்றைய பார்ப்பனர்கள் என்பதும் தவறான கருதுகோள்தான். நிஜமான ஆரிய மரபு இந்தியருடனான இனக்கலப்பின் காணாமல் போய் விட்டது. இன்று இருக்கும் பார்ப்பனர்களெல்லாம் இந்தியருடனான கலப்பினம் தான். நேரடிய ஆரிய மரபு இன்னும் தொடர்வதாக கூறப்படுவது கோவில் குருக்கள் குலத்திலும், கேரள நம்பூதிரி மரபிலும் என்று ஒரு மரபியல் ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. 

இன்னொரு பக்கம் திராவிடன் என்பன யார், அவனின் வாழ்க்கைமுறை வேதங்களின் திணிப்புக்கு பிறகு எங்ஙனம் மாறுபாடு கண்டது என்பதெல்லாம் விரிவான அலசலுக்கு உரிய விஷயங்கள். அவற்றையும் ஆய்ந்து இன்னொரு தட்டில் சீர்தூக்கு பார்க்கும்போது மட்டும் வேறுபாடு விளங்கும். 

இங்கே மையமான பிரச்னையாக நான் காண்பது - வேதங்களை மட்டுமே மையப்படுத்தி வரலாறை புரிந்துகொள்ள முற்படுவது. அந்த புள்ளியில் மட்டும் சரியான அணுகுமுறைக்கு மாற்றிக்கொண்டு விட்டால், அல்லது other side of the coin ஐ ஆவது ஒரு பரிசீலனைக்கு உட்படுத்த முயன்றால் வரலாற்றின் உண்மை நிலையும், சில சங்கர மட ஸ்பான்சர்டு அந்தணர்களின் திரிபு வாதமும் விளங்க வாய்ப்புண்டு. 

சென்ற மடலில் நான் இறுதியாக கூறியதையே மீண்டும் கூற விழைகிறேன். 

“சரித்திரத்தின் பக்கங்களை ஓரிரு நூலை மட்டும் கொண்டு ஆராயாமல், ஆர்வம் இருப்பின் பல நூல்களையும் கருத்தாக்கங்களையும், கோட்பாட்டு ரீதியான ஆய்வுநிலைகளையும் பரிசீலித்து தமக்கான கருத்தை உருவாக்கிக் கொள்வது வரலாற்றின் நிர்தாட்சண்யமான பக்கங்களை நாம் விளங்கிக்கொள்ள உதவுவதாக அமையும்’


*


படித்து தெரிந்துகொள்ளவும் விவாதித்து புரிந்துகொள்ளவும் கடலளவு விஷயங்கள் இருக்கின்றன. தேவை முன்முடிவற்ற திறந்த மனநிலை மட்டுமே. 

இந்த விவாதத்தின் தொடக்கப்புள்ள தீபாவளி பண்டிகை. தீபாவளியை கொண்டாட கூறப்படும் புராண காரணத்தை நான் நிராகரிக்கும் அதேவேளை அந்தநாளின் மக்களின் மகிழ்ச்சியை மிகவும் ஆதரிக்கிறேன். தீபாவளி மட்டுமல்ல, மக்களை மகிழ்ச்சிப்படுத்தும் எந்த ஒரு கொண்டாட்டத்தையும் ஆதரிக்கிறேன். 

வருடம் முழுவதும் துன்புறும் அன்றாட அல்லல்களில் இருந்து ஒரு இளைப்பாறுதலை தருவது பண்டிகைகள் மட்டுமே. அவற்றின் பின்னாலுள்ள பழங்காரணம் என்னவாக இருந்தாலும், அவற்றை முன்னிருத்தாமல் கொண்டாட்டத்தை மட்டும் மையப்படுத்தி மகிழ்ச்சியை பரஸ்பரம் ஒருவருக்கு ஒருவர் பரிமாறிக்கொள்ளும் வரையில் அதை ஆரியக்கூத்தாக பார்க்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்பது என் கருத்து.

என் குழந்தையோ, மனைவியோ அதை ஒரு நரகாசுரவதமாக எண்ணி மகிழவில்லை. அவர்களுக்கு அது ஒரு மகிழ்ச்சிக்குரிய தினம். அவர்களின் மகிழ்ச்சியே என் மகிழ்ச்சியாக ஆகிவிட்ட ஒரு வாழ்க்கையில் இயல்பாக எனக்கும்தான்...

மேலும்...

நாடி ஜோதிடம்

ஜோசியத்திலேயே நாடி ஜோதிடம் தான் அதிகம் மக்களை நம்பச் செய்யக் கூடியது. அதற்கு காரணமும் வெளிப்படை - ஊர், உறவு, தொழில் எல்லாம் சரியா சொல்லிடுவாங்க. அதைக் கேட்டதும் மக்கள் அசந்து போயிடுவாங்க.

இங்கே நீ கவனிக்க வேண்டிய ஒன்று - உங்க பெயர் குமார், உங்களுக்கு இத்தனை அண்ணன், தம்பி, உங்க ஊர் நெட்டவேலம்பட்டி - அப்படின்னு பலரும் நினைக்கற மாதிரி துல்லியமா எல்லாம் சொல்லிட மாட்டாங்க. ஆனாலும் சரியாத்தான் சொல்வாங்க. எப்படிங்கறதுதான் இதில் உள்ள ட்ரிக். நிச்சயமா ட்ரிக் தான். அதில் சந்தேகமேயில்லை. எப்படிங்கறத கொஞ்சம் விரிவா எழுதணும். சுருக்கமாச் சொன்னா, ஓலையை ஒவ்வொன்றாக கழித்து கட்டுதலில் நம்மிடமிருந்தே விவரங்கள் பெறப்படும். அதை நாம் உணராவண்ணம் சூழலும், நாவன்மையும் இருக்கும். எல்லாவற்றிலும் ஒரு மேஜிக் வல்லுநனின் சாமார்த்தியம் இருக்கும். முடிவில் நாம் அவர்கள் விரும்பும் தகவலை அளித்து அவர்கள் இழுத்துச் செல்லும் மையப்புள்ளியை அடைந்து விடுவோம். 

மேலும்...

பேச ஒன்றும் இல்லை

கருணாநிதியும் அவர் குடும்பமும் பகுத்தறிவு வேடம் போடுகிறது என்பதன் மீதான விவாதத்தில் என் கருத்து;

ஒருவன் பகுத்தறிவுவாதியாக இருக்கிறான் என்பதனால் மட்டுமே அவனின் ஒட்டு மொத்த குடும்பமும் அப்படியே இருக்க வேண்டும் என்று அவசியம் இல்லை. அப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் என்று யாரும் மிலிட்டரி சட்டமும் போடமுடியாது. இதெல்லாம் அவரவர் மனத் தெளிவைப் பொருத்தது.

என் திருமணம் நடந்தது கோவிலில். எல்லா விஷேஷ தினங்களிலும் ஏதாவது தெய்வத்தின் சன்னதியில் மனைவியுடன் என்னைக் காணலாம். குழந்தைக்கு மொட்டை அடிக்க பழநி, சமயபுரம் உள்ளிட்ட பல கோவில் வாசல்களையும் மிதித்து விட்டேன். பிரதி வெள்ளி தோறும் என் வீட்டில் அப்பா செய்யும் பூஜையின் போது என்னிடம் காட்டப்படும் தீபாராதனையை நான் நிராகரித்தது இல்லை. முன்பு அம்மாவும் இப்போது மனைவியும் வலுக்கட்டாயமாக நெற்றியில் இடும் திருநீரை ஓரிரு முறைக்கு மேல் மறுத்து பேசுவதில்லை. காலண்டரில் இருக்கும் தெய்வ படத்தைக் கண்டாலும் கூட என் குழந்தை கைகூப்புகிறது; சமயத்தில் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து வணங்குகிறது. எல்லாம் என் குடும்பத்தினரின் பயிற்சி. என் குழந்தையிடம் நான் எதிர்பார்த்தே வேறு. இருந்தாலும் நான் தடுத்ததில்லை. என் மனைவி என் கையில் கட்டி விட்ட சாமி கயிறுடன் தான் இதனை தட்டச்சிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

திருச்சியில் என் அருமை நண்பர் ஸ்ரீநிவாசன் என் நலனுக்காக என்று சொல்லி அன்புகூர்ந்து என்னை நாச்சியார் முன்பும், திருவரங்கன் முன்பும் கொண்டுபோய் நிறுத்திய போதும், நம்மாழ்வாரின் பாசுரங்களை வாய் விட்டு பாடிய போதும் மௌனமாக அதை அங்கீகரித்திருக்கிறேன். அவரிடம் நாத்திகம் பேசியதில்லை. இன்று வரை அவருக்கு எனக்கு அதிலுள்ள விமர்சனங்கள் எதுவும் தெரியாது. என் பல நண்பர்கள் ஐயப்பனுக்கு மாலை போட்ட போதெல்லாம் அவர்களின் விரதத்திற்கு உகந்த அத்தனையும் செய்திருக்கிறேன். பயண காசு கொடுக்க தவறுவதில்லை.

இதையெல்லாம் நான் செய்வதாலேயே நான் ஆத்திகவாதி என்றும், எல்லாம் எனக்கும் ஏற்புடையன என்றும் நீங்கள் கூறுவீர்களேயானால், அது உங்களின் சொந்த முடிவு. உண்மை வேறு!

இத்தனையையும் மறுத்து எதிர்த்து நான் வாதம் செய்து கொண்டிருந்தால் என் அன்புக்குரியவர்களின் மனம் புண்படுவதைத் தவிர, வேறு ஒரு பயனும் உண்டாகப் போவதில்லை. பிரச்சாரம் செய்தோ விவாதம் செய்தோ எந்த மனத் தெளிவையும் உண்டாக்க முடியாது. அதற்கு அவரவருக்கு மனதில் அடிப்படையான ஒரு தேடல் இருக்க வேண்டும். மாற்றுக்கருத்துக்களை பரிசீலிக்கத் தேவையான திறந்த மனது இருக்க வேண்டும். முக்கியமாக நிறைய படிக்க, படித்தவற்றின் மீது சிந்திக்க தயாராக இருக்க வேண்டும். இவையெல்லாம் இல்லாது போகும் பட்சத்தில் விவாதங்களினால் பயனில்லை.

அதனால் என் அத்யந்த நண்பர்களிடம் கூட விடாப்பிடியாக அவர்களின் நம்பிக்கைகளின் மேல் நான் விவாதிப்பதில்லை. அவர்களுடன் இயைந்து போவதால் அவர்களுக்கும் மகிழ்ச்சி; எனக்கும் ஒரு குறைவும் இல்லை.

*

கருணாநிதியையும் நான் அப்படித்தான் பார்க்கிறேன். அவரின் பகுத்தறிவு கொள்கைகளின் மீது எனக்கு நாளது தேதி வரை எந்த ஐயமும் இல்லை. பல நேரங்களில் ஆழமான பகுத்தறிவு வாதங்களை அவர் கடிதங்களில் முன்வைப்பார்; ஆனால் அதனை நீட்டித்து உள் புக மாட்டார். காரணம் ஓட்டரசியல் தான். மஞ்சள் துண்டு போடுவது ஒரு அடையாளத்திற்காக என்பதும் ஏற்கக் கூடியதே. அப்படிப் பார்த்தால், கருப்பு சட்டை பெரியாருக்கு ராசியானது என்று யாரோ ஜோஸியம் சொன்னதால்தான் அவர் காலமெல்லாம் கருப்பு சட்டை அணிந்திருந்தார் என்றும் கூட சொல்லமுடியும். ஆனால் ஏற்றுக்கொள்வார் யார்?

இக்கட்டுரை மட்டும் அல்ல; நான் தொடர்ந்து பலரிடமும் காணும் ஓர் அம்சம் என்னவென்றால் பெரியாரை படிக்காமலேயே விமர்சிக்க துணிகிறார்கள். “பெரியாரே கடைசி காலத்தில் யாருக்கும் தெரியாமல் சாமி கும்பிட்டாராமே, தெரியமா’ என்று அடித்து விடுகிறார்கள். அவர்களுடன் பேச ஒன்றும் இல்லை.

அதேபோல்தான் இப்படி குடும்ப உறுப்பினர்களின் நம்பிக்கையை நம் மீதும் ஏற்றி பேசுபவர்களிடமும் பேச ஒன்றும் இல்லை.

மேலும்...

மதங்களையும் நம்பிக்கைகளையும் பற்றிய ஒரு விவாதம்

பொதுவாக நான் எந்த வலைப்பதிவிலும் மறுமொழி எழுதுவதில்லை. நீண்ட காலத்திற்கு பிறகு அப்படி ஒன்றை ஒரு பதிவில் எழுதப்போக, அது இப்போது அங்கே மதங்களையும் நம்பிக்கைகளையும் பற்றிய தத்துவவிசாரமாக வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. விவாதம் மேலும் வளர்ந்தால் அதில் இறுதிவரை ஈடுபடவும் எண்ணம் உண்டு. அதன் சுட்டியை பின்னர் கொடுக்கிறேன். இப்போதைக்கு அங்கே பதியப்பெற்ற என் சில கருத்துக்களை மட்டும் இங்கே பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.

(1)

சாமியார்களை ஆதரிப்பதையும், பிறகு அம்பலங்கள் அரங்கேறியதும் தடிகொண்டு தாக்குவதையும் - இரண்டையுமே பக்தர்களாகப்பட்டவர்கள் ஒருவித கண்மூடித்தனத்துடன் செய்வதுதான் பிரச்னை.

இந்தப் பிரச்னையில் அதன் ஆனி வேரான மதநம்பிக்கையை சுட்டிக்காட்டியிருப்பது நான் படித்தவரை அநேகமாக நீங்கள் மட்டும்தான் என்று நினைக்கிறேன். நடக்க சாத்தியமில்லா விட்டாலும் தீர்வு என்பது அதுதான் எனும்போது, அதை ஒரு பதிவாககூட முன்மொழிய இங்கே பலரும் தயங்குவதுதான் புதிராக உள்ளது.

சாமியார்களின் போலித்தனங்களை ஆயிரம் ஆதாரங்கள் கொண்டு நிரூபித்தாலும், அதையெல்லாம் புறங்கையால் விலக்கி விட்டு மறக்காமல் உடனே கன்னத்தில் போட்டுக்கொள்ளும் பிடிவாதமான பக்திக்கு பின்னால் மரபு ரீதியான காரணங்கள் இருப்பதாக தோன்றுகிறது. காலம் காலமாக ஏதாவது உருவத்தை வழிபட்டே வாழ்ந்துவிட்டார்கள். அது சிலையாகவும் இருக்கலாம்; அதிமானிடமாகவும் இருக்கலாம். எதிலாவது தங்களை ஒப்புவித்துக்கொள்வதில் இயல்பான மனோபாவத்தை கொண்டிருக்கிறார்கள்.

(2)

Basicaana manidha charaterai gavanikka marandhu vitteergal. Manidhargalukku unmai pidikkaadhu. aarudhal mattumey pidikkum. Nithyanandha unmai peysiyirundhaal oru aalum appodhey avarai madhiththirukka maattaargal. Nithyanandha peysiyadhellaam manidhargal yedhai keytka virumbinaargalo adhaiye

உங்கள் கருத்து யோசிக்க வைக்கிறது. இது வெற்றிகரமான சாமியார்கள்/பிரசங்கிகள் எல்லோருக்கும் பொருந்தும் என்று நினைக்கிறேன். வெகுஜன உளவியலுக்கு மாறான கலக கருத்துக்களின் பின்னால் — அது மெய்ஞான போதனையாகவே இருப்பினும் — எப்போதும் மெஜாரிட்டி சேர்வதில்லை. எங்கே மெஜாரிட்டி கூடுகிறதோ, அங்கே அவர்களின் முன்முடிவுகளை ஒட்டிய பிரசங்கம் நடக்கிறது என்று எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

(3)

மதங்கள் மனிதர்களுக்கு என்ன அளிக்கின்றன என்னும் வழமையான பார்வையை கொஞ்சம் மாற்றி, மனிதர்களுக்கு மதங்களின் தேவை ஏன் ஏற்படுகிறது என்ற கோணத்தில் சிந்திக்கும்போது சில விஷயங்களின் மேல் உத்தேசமான ஒரு தெளிவு கிடைக்கிறது. புதிதாக ஒன்றும் இல்லை. எல்லாம் புத்தர் போன்ற மஹான்கள் ஏற்கெனவே கண்டறிந்து சொன்ன அவைதீக கோட்பாடுதான்.

அஃதாவது, மனிதன் பிணி, மூப்பு, சாக்காடு ஆகிய மூன்றின் மீதும் ஆதிகாலம் முதல் இன்று வரை பெரும் அச்சம் கொண்டவனாக இருக்கின்றான். அவற்றிலிருந்து தன்னை விடுவிக்கும் மதம்/மார்க்கம்/வழிபாட்டுமுறை எதிலாவது தன்னை ஒப்பிவித்துக்கொள்வதில் தாளாத முயற்சியுடையவனாக இருக்கிறான். அதை கண்டறிதலுக்கான தேடல், அவனில் எப்போதும் தொடர்ந்து இருந்துகொண்டே இருக்கிறது. இதற்கான தீர்வு சிலருக்கு அவரவர் பிறக்கும்போது உடன் சுமத்தப்பட்ட மத வழிபாட்டு முறையிலேயே கிடைத்து விடுகிறது. சிலருக்கு அதையும் தாண்டியதொரு தேடலாக நீள்கிறது.

இந்த இடத்தில்தான், சாமியார்களின் தேவை உருவாகிறது. கண்டவர்கள் விண்டதில்லை; விண்டவர்கள் கண்டதில்லை எனும்படி தங்களால் எளிதில் உணர்ந்துகொள்ளமுடியாதபடி புதிராக இருக்கும் கடவுளிடம், தாங்கள் நேரடி தொடர்பில் இருப்பதாக சொல்லிக்கொள்ளும் சாமியார்களை, கடவுளுக்கும் தங்களுக்கும் இடையேயான மீடியமாக காண்கிறார்கள் - தேடலில் ஈடுபட்டிருக்கும் நம்பிக்கையாளர்கள். அதிலும் அச்சாமியார்களே உபாதைகளை சொஸ்தப்படுத்துபவர்களாகவும் அற்புதங்களை நிகழ்த்துபவர்களாக அமைந்துவிடும் பட்சத்தில், சிலருக்கு அவர்களே எளிதில் கடவுளாகவும் ஆகிவிடுகிறார்கள்.

யுகம் யுகமாக தேடல்கள் புதிய புதிய திசைகளில் அமைந்துகொண்டே இருக்கின்றன. அதை நிறைவு செய்யும் புதுப் புது சாமியார்களின் தேவையும், அவர்கள் போதிக்கும் வேறு வேறான வழிபாட்டு முறைகளும் ஓயாமல் உருவாகியபடியே இருக்கின்றன. ஒன்றுக்கொன்று முரணாக அல்லது மேம்பட்டதாக தோன்றும்/பிரசங்கிக்கப்படும் இவை ஒவ்வொன்றின் தொடக்கத்தையும் முடிவையும் ஒரு நூல் கொண்டு இணைத்துப் பார்த்தால் கிடைக்கும் உருவம், மேற்சொன்ன மூன்று தலையாய பிரச்னைகளின் நிவாரணத்திற்கான எத்தனங்களாகவே இருக்கக் காணலாம்.

இங்கே பிணி என்பதை பாபங்களில் இருந்து விடுதலை, நல்வாழ்வு குறித்தான பெருவிருப்பம் எனும்படி உட்கூறாக கிளை பிரித்து இன்னும் ஆழமாக சென்று பேசமுடியும். ஆனால் எல்லாவற்றின் உள்ளீடான பொருளும் முடிவில் ஒன்றாக இருக்கமுடியும்.

இங்கே சாமியார்கள் என்றால் மேற்காசியாவில் தொடர்ந்து மெஸ்ஸையாக்களின் தேவை இருந்துகொண்டே இருந்திருக்கிறது. மறுதலிக்க முடியாத மார்க்கமாக தெரியும் ஒவ்வொன்றும் மீண்டும் மீண்டும் பின்னால் வந்த மீட்பர்களால்/தேவதூதர்களால்/நற்செய்தியாளர்களால் மறுதலிக்கப்பட்டே வந்திருக்கிறது. எல்லாவற்றிற்கும் நம்பிக்கையாளர்கள் உருவாகி வந்திருக்கிறார்கள். இந்த உளவியலில் அறிவியலாலும்கூட பெரிய மாற்றம் எதையும் கொண்டுவந்துவிட முடியவில்லை. காரணம், இதன் பின்னாலுள்ள காரணங்கள் மரபு ரீதியானவை.

மதத்தைப்பற்றி மார்கஸ் சொன்ன ஒன்றை மேற்கோள் காட்டியிருந்தீர்கள். அதில் அந்த கடைசி வரியாகிய ‘opium of the mass' என்பதற்குத்தான் வரலாற்றில் போர்களாகவும், உயிரிழப்புகளாகவும் எத்தனை எத்தனை எண்ணற்ற உதாரணங்கள்!

மதத்தின் வரையறையாக நான் படித்தனவற்றுள் ‘இயற்கையின் போக்கையும், மனித வாழ்வையும் கட்டுப்படுத்தும் அல்லது கட்டுப்படுத்துவதாக நம்பப்படும் மனிதசக்திக்கும் மேலான ஒரு சக்தியுடன் நல்லிணக்கம் செய்து கொள்ளுதல்’ என்று எங்கேயோ படித்தது இன்னும் நீங்காமல் நினைவில் நீடிக்கிறது. இதற்கும் வெளியே சென்று பெரிதாக எதையும் பகுத்தாய்ந்து விட முடியாது என்றே நான் நினைக்கிறேன்.

மேலும்...

சக்ஸஸ்ஃபுல் சாமியாராவது எப்படி?

சாமியார்கள் பற்றி தொடரும் உரையாடல்:

அடியேனும் அதை எதிர்பார்க்கிறேன்.அதற்க்கான வாய்ப்புண்டா என்று உனக்கு தெரிந்த ஒரு சுவாமிகளிடம் கேட்டு ஒரு சீட் வாங்கி தா

முன்னெச்சரிக்கை: பக்தர்கள் மேற்கொண்டு படிக்க வேண்டாம்.

எனக்கு ஆசாமிகளைத் தவிர ஒரு சாமியுடனும் சங்காத்தம் இல்லை. தவிரவும், சாதாரணமாக எல்லாம் சக்ஸஸ்ஃபுல் சாமியார் ஆகிவிடமுடியாது.

-ஊன் உறக்கம் தவிர்த்து பல மணி நேரங்கள் நிஷ்டையில் ஆழ்ந்துவிடும் திறமை வேண்டும். அல்லது அப்படி நடிக்கவாவது தெரிய வேண்டும். உறக்கம் தவிர்ப்பாய்; ஊன் உனக்கு கஷ்டம்.

-சமஸ்கிருதம் கற்றுவைத்துக்கொண்டு அதிலிருந்து அவ்வப்போது சுலோகங்களை அள்ளிவிட்டுக்கொண்டே இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் மாமா மாமிக்கள் நம்புவா. அவர்கள் கூட்டம் கூடினால்தான் உனக்கு பரிசுத்தர் பட்டம் கிடைக்கும். சினிமா செய்தி இல்லையெனில், அரைப்பக்கத்துக்கும் மேல் எந்த புத்தகத்தையும் திருப்பி பழக்கமில்லாத உனக்கிது ஆகாதவேலை.

-குருடர்கள் பார்க்கிறார்கள்; முடவர்கள் நடக்கிறார்கள்; சர்வ ரோகமும் சடுதியில் சொஸ்தமாகிறது என்றெல்லாம் விளம்பரம் செய்யும் மார்க்கெட்டிங் உத்தியில் வல்லவனாக இருக்கவேண்டும். அரைமணி நேரம்கூட வெளியே அலைந்து திரிய அலுத்துக்கொள்கிறாய். உனக்கு இதுவும் கஷ்டம்.

-எதைப்பற்றிக் கேட்டாலும் ஆத்மா, ஜீவன், முக்தி, கிரகம், கர்மா, வினைப்பயன், தியானம், பாவம், ஸவரஞான, பரிபூரண .. etc etc, என்று எளிதில் புரியாத வார்த்தைகளை ஆங்காங்கே தூவி விட்டு குறைந்தது ஒரு மணி நேரத்திற்கு பதில் பேசத் தெரிய வேண்டும். அதுவும் கேட்பவன் தமிழன் என்றால் கண்டிப்பாக அவனிடம் 50% ஆங்கிலம் கலந்த தங்லீஸுல்தான் உரையாட வேண்டும். தூய தமிழில் பேசினால் ஒரே ஒரு வெள்ளை காலர் சிஷ்ய(யை)கோடி கூட கிடைக்க மாட்டான். அப்புறம் ஒரு பீடிக்குகூட வழி பிறக்காது. ஆண்களிடம் அலுக்காமல் பேசுவதென்பது உனக்கு ஒத்து வருமா, சொல்?? ம்ஹூம்!

-ஓஷோ, ஜேகே, ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர், விவேகானதர், தயானந்த சரஸ்வதி, அரவிந்தர், ஆரிய பிரம்ம குமாரிகள் சமாஜ தியாஸபிகல் முன்னோடிகளின் பிரசங்கங்களையெல்லாம் மிக்ஸியில் போட்டடித்து உனக்கென ஒரு மார்க்கத்தை உருவாக்கிக்கொள்ள வேண்டும். ”இவங்க சினிமாவெல்லாம் நான் பார்த்ததேயில்லையே” என்பாய் நீ. உன்னை நானெப்படி சாமியார் ஆக்கி அழகிகள் சூழ அழகு பார்க்க?

-மேலும், முதலில் உன் மார்க்கத்துக்கென ஸ்வஸ்திக்கோ லிங்கமோ அல்லது இரண்டையும் கலந்த மாதிரியோ ஒரு குறிச்சின்னம் வடிவமைக்க வேண்டும். அது குறிப்பதாகச் சொல்ல என ஈஸ்வரனின் ரூபங்களில் ஒன்றை தேர்ந்தெடுக்கவேண்டும்.(எல்லா பெரிய சாமியார்களும் ஈஸ்வரனை வழிபடுபவர்களாக இருப்பதன் பின்னால் உளவியல் காரணம் ஒன்று புலப்படுகிறது). இருக்கும் எல்லா சாமியார்களும் ஏற்கெனவே எல்லாவற்றையும் பிராண்ட் செய்து லேபிள் ஒட்டிவிட்டார்கள்தான் என்றாலும், நம் ஊரில் கடவுள்களின் ரூபங்களுக்கா பஞ்சம்? அதிலொன்றை இந்துத்துவ நிபுணர்களை கலந்தாலோசித்து கப்பென்று பிடித்துக்கொள். அதிலும் ஒரு கண்டிஷன், அது மாரியம்மன், காளியம்மன் என்று B-C செண்டர் சாமிகளாக இருக்கக்கூடாது. அவற்றின் பக்கமெல்லாம் மழைக்கும் ஒதுங்கக்கூடாது.

-இதெல்லாம் முடிவான பிறகு உங்கள் கம்பெனிக்கென, மன்னிக்கவும், கம்யூனுக்கென ஒரு யூனிஃபார்மும் டிஸைன் செய்ய வேண்டும்(சிவப்பை பங்காரு பேடண்ட் வாங்கிவிட்டார்). அது வெள்ளையாக இருப்பது ஷேமம். அப்போதுதான் ஹைடெக் களை கிட்டும்.

-இதுபோக, வாரா வாரம் ஏதாவது பத்திரிக்கையில் தொடர் எழுதுதல், பக்தர்களிடம் சின்ன சின்ன சித்து வேலைகள் செய்தல், அரசியல்வாதிகளுக்கு ஜோஸியம் பார்த்தல் மற்றும் ஒரே நாளில் ஒரு கோடி மரம் நடுதல், ஒரு லட்சம் பேருடன் உட்கார்ந்து மழைவேண்டி மஹாயாகங்கள் செய்தல் போன்ற ஹைஜீனிக்-ஹைடெக்-எண்வைரன்மெண்டல் சமூகப்பணிகளில் ஈடுபடுதல் என்று இன்னும் எவ்வளவோ இருக்கிறது. (சமூகப்பணி என்று சொல்லிக்கொண்டு சேரிப்பக்கமெல்லாம் போனால் அப்புறம் உன்னை ஒரு வெள்ளைக்காலர் பக்த(தை)னும் மதிக்க மாட்டான்; பணம் கொட்டவே கொட்டாது. கவனம்!)

அதனால், கார்ப்போரேட் சாமியார் ஆவதொன்றும் அவ்வளவு சுலபமில்லை. வேண்டுமானால் பஸ்கி சாமியார், விஸ்கி சாமியார், சுருட்டு சாமியார் மாதிரி நீ ’பீர் சாமியார்’ லெவலுக்கு ஏதாவது முயற்சி செய்து பாரேன்! வேலையும் பெயரும் கனப்பொருத்தமாக இருக்கும் :-))

ஓஸானா சூன்யஸ்ரீ சுரேஷானந்த பரம்ஹம்ஸம்!! :)

மேலும்...

நித்தியானந்தா சர்ச்சை - ஹிந்து மதத்துக்கெதிரான சதியா?

it is attempt to defame him and all hindus, please dear brothers and sisters do not write bad comments about him - A comment by someone for us to think about the truth.

இந்த சின்ன விஷயத்தை ஏன் பலரும் ஹிந்து மதத்திற்கு ஏற்பட்ட இடராக, அதை அழிக்க நினைக்கும் ஆபத்தாக பார்க்கிறார்கள் என்றுதான் புரியவில்லை. முதலில் ஹிந்து என்பதை ஒரு மதம் என்று சொல்வதைவிட, அதை ஒரு வாழ்க்கைமுறை என்று சொல்வதுதான் பொருத்தமாக இருக்கும். காரணம் இதற்கென பிரத்தியேக மதநூலோ(பகவத் கீதை மதநூல் அல்ல), நெறிமுறைகளோ, கோட்பாடுகளோ கிடையாது. உருவ வழிபாட்டை மையக் கருத்தாகக் கொண்டு அவரவருக்கு தோன்றிய மாதிரி அவரவர் வழிபாடுகள், சடங்குகள் சம்பிரதாயங்களை வகுத்துக் கொண்டு வாழ்ந்து வருகிறார்கள். இஸ்லாம் போன்ற அந்நிய மதங்களின் படையெடுப்பு நிகழ்ந்தபோதுதான் இந்த வாழ்க்கைமுறைக்கென தனி மத அடையாளம் ஏற்பட்டது.

இதைவிட ஒரு முற்போக்கான மதத்தை பார்க்கமுடியாது. இதனை எதிர்த்துக் கொண்டே இதனுள் நீங்கள் தொடர்ந்து நீடிக்கலாம். எல்லா விமர்சனங்களையும் அது சகிப்புத்தன்மையுடன் அனுமதிக்கிறது. இப்போதுதான் என்று இல்லை, வேத காலம் தொட்டே விமர்சனங்களும் கருத்து வேறுபாடுகளும் இதன் ஒரு பகுதியாகவே இருந்து வந்திருக்கின்றன.

ராமாயணத்தில்கூட ஜபாலி என்பவரின் நாத்திக வாதம் அக்கதையினுள் ஒரு சம்பவமாக இன்றுவரை இடம்பெற்றிருக்கின்றன. அதை யாரும் நீக்கி விட வில்லை. சார்வாகர்கள் என்போர் ஹிந்து மதத்தின் வர்ணம்/சாதி முறைகளை எதிர்த்து பெரிய தர்க்கங்களை நிகழ்த்திய பதிவுகள் இருக்கின்றன. பிற்காலத்தில் சமணம், பௌத்தம் எல்லாம் ஹிந்து மதத்தின் வைதீக போக்கை எதிர்த்து ஹிந்து மதத்தினுள் இருந்து உதித்தவைதான்.

கி.பி முதலாம் நூற்றாண்டு முதல் நான்காம் நூற்றாண்டு வரை தென்னிந்தியாவில் முற்றிலும் சமணமும் பௌத்தமுமே தழைத்திருந்தன. களப்பிரர் என்னும் முற்போக்கு ஆட்சியாளர்களால் அந்த காலகட்டத்தில் ஹிந்து மதம் கிட்டத்தட்ட இல்லாமலே போய்விட்டது. அப்போதுதான் பக்தி இயக்கம் தோன்றி ஆழ்வார்களும் நாயன்மார்களும் மீண்டும் பக்தி மார்க்கத்தை மக்களிடம் பிரச்சாரம் செய்தனர். ஹிந்து மத வாழ்க்கைமுறை மீண்டும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு தடைப்பட்டிருந்த உருவ வழிபாடு மீண்டும் தொடங்கியது. காரணம் இதில் கழுத்தை நெறிக்கும் கட்டுப்பாடுகள் இல்லை; கைக்கொள்ள மிக எளிதானது. அதனால் இது அழிய வாய்ப்பேயில்லை. வேண்டுமானால் புதுப் புது பிரசங்கிகளும், அவர்கள் தோற்றுவிக்கும் புதுப் புது உட்பிரிவுகளும் அவ்வப்போது தோன்றி மறைந்து வடிவம் மாறலாமேயொழிய, தேய்ந்து அழிந்து போக என் சிற்றறிவுக்கு எட்டியவரை காரணங்கள் கிடையாது.

ஹிந்து மதம் காலத்திற்கு தகுந்த மாதிரி தன்னை அப்டேட் செய்துகொள்வதும் இதற்கு முக்கியமான காரணம். இன்னும் ஐநூறு ஆண்டுகள் ஆனாலும், இஸ்லாத்தின் ஐந்து கடமைகளும், மதச்சட்டமான ஷரியாவும் சிறிதும் மாறப் போவதில்லை. அதில் கை வைக்கும் தைரியம் யாருக்கும் கிடையாது. அதேபோல்தான் கிறிஸ்துவமும். பரிசுத்த வேதாகமமே காலத்திற்கும் வாழ்வியலுக்கான மறை.

ஆனால் ஹிந்து மதத்தில் அப்படி எந்த கட்டுப்பாடும் கிடையாது. காலை அலுவலகம் வந்ததும் கம்யூட்டர் ஸ்கிரீனில் ஒரு பட்டனை க்ளிக் செய்தால், அதுவே மணியடித்து தீபாராதனை காட்டி நமக்கு பதில் பூஜை செய்து முடித்துவிடுகிறது. கையை கூப்பியோ, கன்னத்தில் போட்டுக்கொண்டோ வேலையை தொடங்கி விடலாம். இப்படி ஒரு சௌகரியத்தை எந்த மதத்தின் கோட்பாடுகளிலும் பார்க்க முடியாது. இந்தளவு கட்டற்ற சுதந்திரத்தை வாரி வழங்கும் ஒரு மத ரீதியான வாழ்க்கைமுறையிலிருந்து மக்கள் மாறிவிடுவார்கள் என்று நம்ப இடமில்லை.

எனக்கு ஹிந்து மதத்தின் மீது எவ்வளவோ விமர்சனங்கள் இருக்கலாம்; நண்பர்கள் அறிவார்கள். ஆனால் என்னை ஏதாவது ஒரு மதத்தோடு அடையாளப்படுத்திக் கொண்டுதான் ஆகவேண்டும் என்னும் நிலை வந்தால், இதில் பிறந்ததால் மட்டுமல்ல, அதைப்பற்றிய அறிதல் இருப்பதாலுமேகூட சொல்கிறேன், இந்த வாழ்க்கைமுறைதான் என் சாய்ஸ். ஆனால் நான் விரும்பி ஏற்கும் ஹிந்து மதம் இப்போது நீங்கள் பின்பற்றும் வழிபாட்டு வாழ்க்கைமுறையாக இருக்காது. ஜே.கிருஷ்ணமூர்த்தி, ஓஷோ போன்றோர் நிகழ்த்திக் காட்டிய பௌத்தத்தின் சாரங்கள் நிறைந்த தர்க்க ரீதியிலான ஹிந்து வாழ்க்கைமுறையாக அது இருக்கும். ஹிந்து மதம் காலம் காலமாக அனுமதிக்கும் உட்பிரிவுதான்; அதன் இன்னொரு பரிமாணம்தான் அதுவும். உருவ வழிபாடு கொண்டும் வாழலாம். அது இல்லாமலும் வாழலாம். இதை இன்னொரு மதத்துடன் ஒப்பிடமுடியாது.

ஏதோ சில மத சாமியார்கள் ஏதோ ஒரு காலகட்டத்தில் வரையறுத்து வைத்த சடங்குகள் சம்பிரதாயங்கள் வழிபாட்டு முறைகளை மட்டுமே ஹிந்து மதம் என்று எண்ணி அதை மட்டுமே உரைகல்லாக கொண்டு இதனை அளக்காதீர்கள். இதன் ஆகிருதி அது எல்லாவற்றையும் மீறியது. அளவிடமுடியாதது.

ஆகவே இந்த நித்தியானந்தா போனால் இன்னொரு முக்தியானந்தா வருவார். யாருக்கு எதில் விருப்பமோ அதையதை அவரவர் பின்பற்றுவார்கள். ஹிந்து மதம் தொடர்ந்து அப்படியே நீடிக்கும் - அதன் மீதான விமர்சனங்களுடன்.

இதன் மீது பேச இன்னும் நிறைய இருக்கிறது. நேரம்தான் இல்லை, இருவருக்குமே.

- நண்பர்களுடனான உரையாடலின் ஒரு பகுதி...

மேலும்...

நித்தியானந்தா சர்ச்சை - மேலும் சில கருத்துக்கள்

முன்பு பார்த்து விட்டு ஓரம் கட்டி வைத்திருந்த நித்தியானந்தா வீடியோக்களை மீண்டும் ஒருமுறை தேடியெடுத்து ஓடவிட்டுப் பார்த்தேன். வாழ்க்கையின் கூறுகளைப்பற்றிய அருமையான பொழிப்புரைகள்! அழுத்தம் திருத்தமான மொழியாளுகை! இதுதான் மற்ற சாமியார்களிடமிருந்து இவரை தனித்துக் காட்டியது.

எனக்கு இவர் பெயர் அறிமுகமானது வலம்புரி ஜான் மூலமாக. இவரின் வித்யாஞானம் பற்றி அவர் விதந்தோதி ஒருமுறை எழுதியிருந்தார். வலம்புரி ஜானை வாசித்து வந்தவர்களுக்கு அவருடைய தேர்வுகளின் மீது நிச்சயம் ஒரு கவனம் இருக்கும். அவரின் மொழி விளையாட்டுகளின் மீது ஏற்பட்ட லயிப்பின் காரணமாக எனக்கு கொஞ்சம் அதிகமாகவே அது உண்டு. அப்படி அவர் எழுதியிருந்த கொஞ்ச நாளிலேயே நாமக்கல்லில் நித்தியானந்தாவின் கூட்டம் ஒன்று பிரம்மாண்டமாக ஏற்பாடாகியது. சௌத் ஸ்கூலில் நடந்த அக்கூட்டத்திற்கு தாமதமாகத்தான் சென்றேன்; ஆனால் பேச்சில் கட்டுண்டேன் என்றுதான் சொல்லவேண்டும். அதுமுதல் நித்தியாவின் பேச்சுக்கள் கேட்க கிடைக்கும் போதெல்லாம் செவிமடுப்பதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டேன். சில நல்ல விஷயங்கள் அறிய கிடைக்கும்.

நித்தியாவின் பேச்சு கவர்ந்த அளவிற்கு அவருடைய குமுதம் தொடர் என்னை கவரவில்லை. அண்மை காலமாக நித்தியாவை இணைய உலகில் அதிக வாசகர்களைக் கொண்டிருக்கும் சாருநிவேதிதா வெகுவாக ஆதரித்து வந்தார். சர்வரோகங்களையும் ஸொஸ்தப்படுத்த வந்த கடவுளாக தன் எழுத்தில் சித்தரித்து வந்தார். இன்று அதனாலேயே மிகவும் அவமானப்பட்டு நிற்கிறார். இப்படி நிற்பது அவருக்கு வழக்கம் என்பதால், அதெல்லாம் அவருக்கு ஒரு பொருட்டே அல்ல.

பேச்சு திசை மாறுகிறது.

நித்தியானந்தா போலவே என்னை கவர்ந்த இன்னொரு கார்ப்போரேட் சாமியார், ஜக்கி வாசுதேவ். எதேச்சையாகத்தான் அவர் உரையாற்றிய கூட்டம் ஒன்றில் கலந்து கொண்டேன்(இதுவும் நம்ம ஸ்கூலில்தான்). பேச்சு பொருள் நிறைந்ததாக இருந்து கவனத்தை கவர்ந்தது. அதுமுதல் அவருடைய பேச்சுக்களையும் கேட்டு வருகிறேன். தேவையானதை எடுத்துக் கொண்டு, அபத்தங்களை விட்டு விடுகிறேன்.

இந்த impression எனக்கு தமிழகத்தின் மூன்றாம் பிரபல சாமியாராகிய பூஜ்யஸ்ரீ ரவிசங்கரிடம் வரவில்லை. அவர் உரைகள் சாதாவாகவே தெரிகின்றன. என் நண்பன் ஒருவன் விடாப்பிடியாக என்னை கொண்டுபோய் அவர்களின் அறிமுக வகுப்பு ஒன்றில் உட்கார வைத்தான். அரை மணி நேரத்திலேயே அடித்து பிடித்து ஓடி வந்து விட்டேன். ஜெய் குருதேவ் ஜெய் மஹாதேவ் சொல்லித்தான் யோகா கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்னும் கட்டுப்பாடுகள் எனக்கு பிடிக்கவில்லை. யோகாவை கிம்மிக் இல்லாமல் கற்றுக்கொடுக்கும் ஒரு யோகா ஆசிரியரை இன்றுவரை தேடிவருகிறேன். கிடைத்தபாடில்லை. எல்லோரும் ஆன்மிக பிஸினஸுடன் யோகாவையும் பிணைத்து வைத்து கழுத்தறுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

*

என் வீட்டின் எதிர் வீட்டு காம்பௌண்டில் குடியிருக்கும் நிராதரவான பெண் ஒருவர் தீவிரமான நித்தியானந்தா பக்தை. எந்தளவு என்றால் போன வாரம் ச.பே.புதூரில் நடந்த பகவதியம்மன் பண்டிகைக்கு அனைத்து குடிமக்களும் பொங்கல் வைத்து எடுத்துச் சென்றபோது, நான் கும்பிடும் கடவுள் இனி நித்தியானந்தர் தான். அதனால் இனி வேறு எந்த பண்டிகையிலும் கலந்துகொள்ள மாட்டேன் என்று சொல்லிவிட்டவர். காதலித்து மணந்தவன் ஒரு கயவனாக போனதால் இரண்டு குழந்தைகளுடன் சுயமாக உழைத்து பிழைக்கும் அவர் மீது வீதியில் எல்லோருக்கும் அனுதாபம் உண்டு. ஆனால் இந்த நித்தியா விஷயத்தில் அவர் காட்டிய தீவிர பக்தி மற்றும் இந்து மதத்திலிருந்து தன்னை விலக்கி நடந்து கொண்டது எல்லாம் குறித்து வீதி பெண்களிடம் பொருமல் உண்டு.

நித்தியா விஷயம் இப்படி ஆனதும் இன்று காலை அவரை எல்லோரும் பிலுபிலு என்று பிடித்துக் கொண்டார்களாம். எப்போதும் அவர்கள் வீட்டில் எல்லோரும் அணிந்திருக்கும் டாலரை எல்லாம் கழற்ற வைத்து, போட்டோக்களை எடுத்தெறிந்து, அறிவுரையாக வழங்கியதில் இன்று அவமானப்பட்டு சங்கடப்பட்டு அவர்கள் யாரும் தெருவில் நடமாடவேயில்லை. வழக்கமாக அவர் குழந்தைகள் மாலை என் குழந்தையுடன்தான் விளையாடிக் கொண்டிருப்பார்கள். எங்கே இன்று காணோம் என்று கேட்டபோதே இது தெரியவந்தது.

நம்பி வணங்கியது ஒன்றைத் தவிர இவர் போன்ற அப்பாவிகள் எல்லாம் என்ன தவறு செய்தார்கள் இப்படி அவமானம் சந்திக்க? இவர் போன்றவர்கள்தான் நித்தியா செய்த பித்தலாட்ட ஆன்மிக பிஸினஸின் பாதிப்பின் அடையாளங்கள். இவர்களின் மீது செக்ஸ் சாமியாரின் பக்தை என்று நிரந்தரமாக ஒரு முத்திரை விழுந்தது விழுந்ததுதான். இதனாலேயே நித்தியாவின் குற்றம் மன்னிக்க முடியாததாகிறது.

மேலும்...

முருகபெருமான் மற்றும் கார்ப்போரேட் சாமியார்கள்

My Comment on Lord Muruga and the corporate guruji's:

ம்ம்ம்.. அயல்நாட்டு கோவில்களெல்லாம் பள பளவென்று சுத்தமாகவும், அழகாகவும் இருக்கின்றன. அதிகமாக விஷ்ணு கோவில்கள்தான் இருக்கின்றன போலும். இதேபோல் சிவன் கோவில் எங்கேயாவது இருக்கிறதா? I meant abroad

சிட்னி, சிங்கப்பூர், லண்டன் மூன்றும் தமிழர் வாழும் இடங்கள். அங்கேயெல்லாம் முருகன் கோவில் இருப்பதில் ஆச்சரியமில்லை. தமிழர் அல்லாத ஏனைய ஹிந்துக்கள் வசிக்கும் எந்த இடத்திலாவது முருகன் வழிபாடு நடந்து பார்த்திருக்கிறீர்களா? அவ்வளவு ஏன்.. வட இந்தியாவில் ஒரே ஒரு முருகன் கோவிலாவது இருக்கிறதா? இத்தனைக்கும் முருகனை பரமசிவனின் மகன், தகப்பனுக்கே பிரணவ மந்திரம் ஓதிய தகப்பன்சாமி என்றெல்லாம் பெருமைப்பட்டுக் கொள்கிறோம். நிஜம் என்னவென்றால், நாம் தான் சொல்லிக்கொள்கிறோமே தவிர வடக்கே எவனும் கண்டுகொள்வதில்லை. வட புராணங்களில் குறிப்பிடப்படும் கார்த்திகேயனும்(சரவணன்), இங்கே குறிஞ்சி நில தெய்வமாகிய முருகனும் ஒன்று அல்ல; இரண்டையும் ஆரிய திராவிட கலப்பின்போது மெர்ஜ் பண்ணி விட்டார்கள் என்கிறார்கள் அறிஞர்கள்.

சுவாமி நாராயண் கோவில்களைப் போலவே இன்னும் நூறு வருடங்கள் கழித்து இங்கே தமிழ்நாட்டிலும் சுவாமி சத்குரு, சுவாமி நித்தியானந்தா, சுவாமி பூஜ்யஸ்ரீ ஆலயங்களை காண முடியும் என்று அடித்துச் சொல்கிறேன். சுவாமி நாராயணும் ஆரம்பத்தில் இவர்களைப் போன்ற ஒரு இன்னோவேடிவ் சாமியாராகத்தான் இருந்தார். இவர்களையெல்லாம் கூட ஒரு கணக்கில் வைக்கலாம்.. நான் ஸ்டாப்பாக நாலு மணி நேரம் கூட இவர்களால் கூட்டத்தை கட்டிவைத்து பேச முடிகிறது.. Considerably good counselors! ஆனால் பங்காரு அடிகளார் என்று ஒருவர் இருக்கிறாரே.. அவருக்கு எப்படி இவ்வளவு கூட்டம் சேர்ந்தது?! வேப்பிலையை தலைக்கு மேல் தூக்கிப் பிடித்து கூட்டத்தை பார்த்து கும்பிடு போட்டபடி சென்றதைத் தவிர இத்தனை பெண்களை கவரும்படி என்ன செய்துவிட்டார் என்பதுதான் இன்று வரை எனக்குப் புரியவில்லை. அன்றைக்கு ஒருநாள் டிவியில் பார்க்கிறேன், அவருடைய திருமதியையும் பக்தர்கள் பூஜித்து வணங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள்.. இன்னொரு அம்மா பகவான்?? கிழிஞ்சது லம்பாடி லுங்கி!!

மேலும்...