குடிபோதையில் குற்றம்

ம். துப்பாக்கி இருந்தால் மனித மனம் குரங்கு போல என்னவெல்லாம் செய்யும் என்பதற்கு ஒரு உதாரணம். அதுவும் குடி போதையில் --> http://thatstamil.oneindia.in/news/2011/07/10/i-shot-dilshan-his-repeated-trespassing-army-officer-aid0136.html

உண்மை.

குடிபோதையைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது என்னிடம் ஒரு டாக்டர் - வயதில் பெரியவர், “குடிபோதைல தப்பு நடந்து போச்சின்னு சொல்றானுங்களே.. எவனையாவது குடிபோதையில பீய தின்னச் சொல்லேன் பாப்போம்.. அப்ப மட்டும் எப்படி சரியாக தின்னக்கூடாதுன்னு புத்தி வேலை செய்யுது.. எல்லாம் வெறும் சாக்கு, என்ன பண்றோம்னு தெரிஞ்சிதான் பண்ணுறானுங்க. ஒரு base level conscious எப்பவும் இருக்கும்”, என்று சொன்னார்.

அது என்னை அன்று சிந்திக்க வைத்தது.

நானும் குடித்திருக்கிறேன். அதீத போதை அளவுக்கு (இதை ஃப்ளாட் ஆகும் அளவுக்கு என்றுச் சொல்லலாமா?) இன்னும் சென்றதில்லை. ஆனால் போதையின் போது ஒரு மாதிரி அதீத தன்னம்பிக்கை, எடுத்தெறிந்து பேசும் ஒருவித செறுக்கு ஏற்படுவதை உணர முடிகிறது. அதற்கு மேல் மனதில் முன்திட்டம் இல்லாமல் குடிபோதையில் கற்பழிப்பு, கொலையெல்லாம் நடக்க வாய்ப்பில்லை என்றுதான் நினைக்கிறேன்.

போதை பயம் போக்குகிறது. எனினும், அதற்குப் பிறகு நடக்கும் செயலுக்கான திட்டத்தை புத்தி தான் வகுக்கிறது. அதனால் குடிபோதையில் நடந்து போச்சு என்பது மனோரீதியில் பொய்யான வாதம் என்றே எனக்குத் தோன்றுகிறது.

இதை கொஞ்சம் psychological ஆக பார்க்க வேண்டியுள்ளது.... குடிபோதையில் conscious வுடன் தவறு நடக்கிறது என்ற வாதத்தை ஒத்து கொள்ள முடியாது. ஏன் என்றால் நான் அடிக்கடி செய்திகளில் படிக்கும் விஷயங்களில் ஒன்று..குடிபோதையில் கணவன் மனைவியை கொன்றான்....இதை அவனால் குடிக்காமலே செய்ய முடியும் ஆனால் ..போதையின் அளவு அதிகமாபோரதல அவன் கண்ட்ரோல் அவனிடம் இல்லை. ..அவன் அடிக்கும் அடியின் அளவு அவனுக்கு தெரியாது ...அடிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் இருக்கலாமே தவிர...கொல்லவேண்டும் என்று இருப்பதாக சொல்ல முடியவில்லை.

உன் அளவுக்கு உன்னால் செருக்குடன் பேசவோ பழகவோ முடிகிறது.. குடித்திருந்தால்..

ஆனால் உண்மையாலுமே அதே போன்று normal ஆகவே அப்டிஇருக்கும் ஒருவன் குடித்தால் இன்னும் vulgar ஆக தான் போவான் என்று நினைக்கிறன்..

இந்த விவாதம் சில மாதங்கள் முன்பே எழுந்திருந்தால் நீ இந்தியாவில் இருந்த சமயத்தில் ‘அதீத குடிபோதையில் மெய் மறக்கிறதா’ என்பதை நாம் நடைமுறையிலேயே பரீட்சித்து பார்த்திருந்திருக்கலாம் :-)

இதை நீ குறிப்பிட்டதுள்ள போல சற்று மனோரீதியாக ஆராய்வோம்.

Conscious என்பது தன்னுணர்வு நிலை. அந்தத் தன்னுணர்வு நிலையை தியானம் ‘ஜாக்ரத்’ என்கிறது. அதற்கு அடுத்த நிலை ‘ஸ்வப்னம்’. இது போல் இன்னும் இரண்டு நிலைகள் உள்ளன. இறுதி நிலை துரியம் எனப்படும் ஆழ் மனது. குடிபோதை என்பது ஜாக்ரத்தும் இல்லை; ஸ்வப்னமும் இல்லை என்றால், அது நிச்சயம் இரண்டுக்கும் இடைப்பட்ட, இரண்டும் கலந்த ஒரு நிலையாகத்தான் இருக்க வேண்டும். அதற்கு தனிப் பெயர் இருக்கிறதா என்பதெல்லாம் அந்தத் துறை நூல்களையும், அறிஞர்களையும் கலந்தாய்வ் செய்ய வேண்டிய விஷயங்கள்.

ஆனால், நமக்கு வேண்டிய கருத்து இது conscious - unconscious இரண்டுக்கும் இடைப்ப sub-conscious ஆக ஏன் இருக்கக் கூடாது என்பதுதான். ஏன் இருக்கக் கூடாது என்பது கூட இல்லை, அதுதான் குடிபோதை என்பதுதான் என் நிலைப்பாடு.

Sub-conscious mind என்றால் என்ன.. “Of or concerning the part of the mind of which one is not fully aware but which influences one's actions and feelings” - என்கிறது அகராதி விளக்கம். இதன்படி, ஒருவனுக்கு முழுமையான உணர்வு நிலை இல்லை, ஆனால் அந்தப் பகுதி விழிப்புணர்வு அவனுடைய உணர்ச்சிகளிலும், செயல்களிலும் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது என்பதாகிறது.

அப்படியானால் அந்த மாதிரி ஆதிக்கம் செலுத்தும் மனோநிலையில் அவனுடைய விழிப்பு நிலையின் தன்மையில் தான் செய்வது இன்னது என்பது குறித்த அறிதல் இருக்கிறதா என்பதுதான் கேள்வியாக மறுபடியும் எழுகிறது.

குடிபோதை என்பது Sub-conscious mind என்பதை இறுதி செய்து கொண்டால், Sub-conscious mind-ன் நடக்கும் செயல்கள் மீதான மனதின் கட்டுப்பாடு மற்றும் அதன் செயல்பாடு பற்றி நினைவாற்றல் சேமிப்பு இரண்டும் பற்றி ஒரு முடிவுக்கு வர முடியும் என்று கருதுகிறேன்.

(தொடர்கிறேன்..)

மேலும்...

அப்பா டக்கர்!

சமீப காலமாக பலரும் ‘அப்பா டக்கர்’ என்பதை ரொம்ப மகிழ்ச்சியுடன் விரும்பி பயன்படுத்துவதை கவனிக்கிறேன். ‘இவரு பெரிய அப்பா டக்கரு’, ‘நீ பெரிய அப்பா டக்கர் டா.. உன்கிட்டயெல்லாம் மோத முடியுமா’.. ரீதியில் அவற்றின் பயன்பாடு உள்ளது. அதாவது ”பெரிய பு...ங்கி” என்னும் அர்த்தத்தில். ஆனால் அதுதானா, அதன் சரியான அர்த்தம்?

டக்கர் தெரியும். டாப் டக்கர்-ம் தெரியும். இதென்ன அப்பா டக்கர்?

ஒரிஜினல் சென்னைவாசி நண்பர் ஒருவரிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது கேட்டேன். மெட்ராஸ் தமிழில் அவர் வித்தகர். அந்த உச்சரிப்பை கேட்கவே அவரிடம் விரும்பி உரையாடுவதுண்டு. அவர் சொன்ன விளக்கத்தை நாட்டு மக்கள் நலன் கருதி இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

1. டக்கர் ஃபிகர் - அழகான பெண்.

டாப் டக்கர் ஃபிகர் - ரொம்ப அழகான பெண்.

அப்பா டக்கர் ஃபிகர் - அதெல்லாம் ‘அப்பா டக்கர்’ ஃபிகர் டா.. நாமெல்லாம் நெனச்சி கூட பார்க்க முடியாது. (சற்றே வயிற்றெரிச்சலுடன் சொல்வது)

2. iPhone4 -லாம் அப்பா டக்கர் போன் டா... நமக்கு அதெல்லாம் எட்டாக்கனி!

ஆக, சற்றே பொறாமையுடன் வயிற்றெரிச்சலுடன் சொல்லப்படுவதுதான் அப்பா டக்கர்.

அது இப்போது வேறு பல அர்த்தங்களிலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

மொழி ஆராய்ச்சி என்பது மிகவும் சுவாரசியமான துறை என்பதை மணிப்பிரவாள நடை குறித்து தேடி தெரிந்து கொண்ட சமயங்களில் உணர்ந்திருக்கிறேன். அந்தளவுக்கு எல்லாம் சிரமப்பட்டுக்கொள்ள வேண்டாம். குறைந்த பட்சம் நம் சொல்வங்கியை பெருக்கிக் கொள்ளவாவது நிறைய படிக்கலாம். அஃதொன்றும் அப்படியெல்லாம் அப்பா டக்கர் வேலையல்ல! :-)

மேலும்...

கல்யாண சமையல் சாதம்

எத்தனையோ விஷேசங்களும், அதன் விருந்து வகையறாக்களும் நம்மை கடந்துச் செல்கின்றன. ஆனால், சிலது மட்டும் நம் நினைவில் தங்கி விடுகின்றன. அப்படி இரு கல்யாண விருந்துகளை சமீபத்தில் உண்டேன். முதலில் உண்டது ஒரு ரெட்டியார் வீட்டு கல்யாணத்தில். மிடில் கிளாஸ்தான் அந்த குடும்பம். ஆனால் விருந்தில் ராஜ உபச்சாரமாக அத்தனை வகை தொகையான வெரைட்டி பதார்த்தங்கள். மூன்று வேளைகளும் வித விதமான கலவை சுவையில் நாக்கு திண்டாடிப் போனது. சமைலுக்கு ஆள் ஸ்ரீரங்கத்தில் இருந்து அழைத்து வந்து செய்திருக்கிறார்கள் என்று பின்னர் அறிந்தேன். மேலும், அவர்கள் சாதி கல்யாண விருந்துகள் எல்லாமே இப்படித்தான் பல்சுவையுடன் பலவித பதார்த்த ஜமாவாக இருக்குமாம்.

போலவே, அடுத்து ஒரு செட்டியார் வீட்டு கல்யாண விருந்திலும் வெரைட்டியான உணவு வகைகள் கண்டு அசந்து போனேன்.

இத்தனை நாளும் கல்யாண விருந்து என்ற பெயரில் நாமக்கல் சமூகக் கவுண்டர்கள் எப்படிப்பட்ட ஒரு சாதா சோதா விருந்து கொடுத்து வந்திருக்கிறார்கள் என்பதை நினைத்து கடும் எரிச்சல் வந்தது. அட, கல்யாண சமையல் சாதம் என்பதற்கு அர்த்தமே வேறு என்பதையே இப்போதுதான் தெரிந்து கொண்டுள்ளேன் போலுள்ளது. என்ன ஒரு ஏமாற்று வேலை :(

மேலும்...

அவசியம் வாங்கோ!

எவ்வித பத்தியமும் அவசியமின்றி மருந்து உட்கொள்வதன் மூலம் மட்டுமே, உடல் எடையை குறைத்து விடலாம் என்பது இப்போது புதிதாக பரவி வரக்கூடிய வியாபாரம். அப்படிப்பட்ட கடை ஒன்றின் திறப்பு விழாவுக்கு இன்று காலை சென்றிருந்தேன். ஸ்வீட், காரம், காபி விருந்துபச்சாரங்கள் முடிந்து விடை பெறும் போது, ‘அண்ணா, நீங்க அவசியம் மீண்டும் வரணும்’ என்று அந்தக் கடைக்கார பெண்மணி ஒருமுறைக்கு இருமுறை வலியுறுத்திச் சொன்னதன் உள்நோக்கம் கோபத்தைத் தூண்ட, உடனடியாக வெளிநடப்பு செய்துவிட்டேன் — மேலண்ணத்தில் ஒட்டியிருந்த மிக்ஸரை கடவாய்க்கு நகர்த்தியபடி!

மேலும்...

திண்ணைப் பேச்சு: மின்வெட்டு, நாடுகளின் வரலாறு

கடந்த ஒரு மணி நேரத்தில் நான்கு முறை கரண்ட் போய் வந்துவிட்டது. ட்ரான்பார்மர்கள் லோடு தாங்காமல் திணறுகின்றன. மின்சார பற்றாக்குறை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துச் செல்கிறது. அரசாங்கத்திடம் மாற்று ஏற்பாடு எதுவும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. இனியும் இதற்கெல்லாம் பழகிக்கொள்ள வேண்டியதுதான் என்பது புத்தியில் உறைத்தாலும், மின்சார சாதனங்களுடன் வாழ்ந்து பழகிவிட்டதை சட்டென்று விலக்கிக் கொள்ள முடியவில்லை.

இதனாலேயே நான் ஒரு லேப்டாப் வாங்கும் நிலைக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தள்ளப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன். பல ஆண்டுகளாக நான் கட்டாயமாக தவிர்த்து வந்த ஒன்று அது. தவிர்க்க காரணம், வீட்டில் மேசைக் கணினி இருக்கிறது. எப்போதும் பிரியாமல் உடன் என் ஸ்மார்ட் போன் இருக்கிறது. அதிலேயே இணையதளங்களை படித்துக்கொள்ளவும், சின்ன சின்னதாக எழுதியனுப்பவும் முடிகிறது. ஆனால் சீரியஸாக சில விஷயங்களை எழுத அமரும்போதுதான், கரண்ட் போவதன் வலியும், கையடக்க போன்களின் கையறு நிலையும் உறைக்கிறது.

உதாரணமாக, ஜனகனமன சர்ச்சைப் பற்றி இரண்டு பகுதிகள் எழுதி அனுப்பி விட்டேன். அதன் மூன்றாவது பகுதியை வெகுசிரத்தையாக எழுதிக்கொண்டு இருந்தபோது திடீரென்று கரண்ட் போய்விட்டது. என்னுடைய யூபிஎஸ் சில நேரங்களில் பேக்கப் நிற்காமல் அப்படியே அணைந்துவிடும். அதுதான் அப்போது நடந்தது. என்னுடய பல மணி நேர உழைப்பு ஒரு நொடியில் வீணாய் போனது. சேமித்துக் கொள்ளவெல்லாம் அவகாசமே கிடைக்கவில்லை. வெறுத்து போய் விட்டு விட்டேன். மீண்டும் எழுத மனம் வரவேயில்லை. (ஆனால் எழுதுவேன்). ஒரு மணி நேரத்தில் நான்கைந்து முறை மின்சாரம் தடைபட்டால் எந்த யூபிஎஸ் தான் தாங்கும்? அதனால் அதனிடம் நான் குறைபட்டுக் கொள்வதில்லை.

அரசாங்கம் செய்து தந்திடாத மாற்று ஏற்பாட்டை நாம் நம் சொந்த செலவில் செய்துகொள்ள வேண்டிய நெருக்கடியில் இருக்கிறோம். வீட்டில் நம்மை ஆக்கிரமித்து கிடக்கும் இயந்திரங்களின் எண்ணிக்கையில் சிலவற்றை கூட்ட வேண்டியுள்ளது. வீட்டுக்கு வீடு அவரவர் வசதிக்கு தக்க ஏஸி, ஜெனரேட்டர், இன்வெர்ட்டர், யூபிஎஸ், லாப்டாப் என்று சில இயந்திர சாதனங்களை வாங்கிப்போடும் அவசியம் ஏற்பட்டுவிட்டது. ஆடம்பரம், அத்தியாவசியமாகிவிட்டது.

முடியாதவர்கள் வாழ்க்கையில் இயந்திரங்கள் இன்றி வாழ்ந்த முற்கால மனநிலையை சாத்தியப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டியதுதான்.
ஆனால், இந்த கொளுத்தும் கோடையில் காற்றாடி இயங்காததால் தூங்க முடியாமல் தவிக்கும் என் குழந்தையின் முகம் பார்த்து ‘பொறுத்துக்கொள்’ என்று எப்படி நான் சொல்லமுடியும்? விரைவில் என் பட்ஜெட்டையும் மீறி சில செலவினங்கள் அதிகரிக்க உள்ளன.
-0-

நான் தற்சமயம் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார சரித்திரம் பற்றி படித்து வருகிறேன். அதைப் படிக்கப் படிக்க, இந்தியாவின் பின்தங்கிய நிலை, பொதுவெளி/அரசியல் நாகரிகங்களின் தேக்க நிலை குறித்து சில புரிதல்களை அடைய முடிகிறது.

யூ.எஸ், கனடா, சிங்கப்பூர் போன்ற குறுகிய அரசியல் வரலாறு கொண்ட நாடுகளை இந்தியா, இந்தோனேஷியா, பாரசீகம் போன்ற நெடும் வரலாறு கொண்ட நாடுகளின் அரசியல் பொருளாதார வரலாறுகளுடன் ஒப்பாய்வு செய்வதன் மூலம் (comparative study), நெடும் வரலாறு நாடுகளின் வளர்ச்சிக்கு அந்த தொன்மையே தடையாக இருந்துள்ளது என்பதை நிரூபிக்க முடியும். வேறுவிதமாக சொன்னால் காலனி நாடுகளின் அபார வளர்ச்சியுடன், பழம்பெரு நாடுகளின் பின்தங்கிய சமூக பொருளாதாரத்தை ஒப்புநோக்குதல் என்றும் சொல்லலாம்.

சீனா, ஜப்பான் போன்ற சில விதிவிலக்குகள் இதற்கு உண்டு. ஆனால் சீனாவுக்கு அதன் கறாரான பொதுவுடமை கொள்கையும், ஜப்பானுக்கு அதன் isolationism-ம் வளர்ச்சியை சாதித்துக் கொடுத்துள்ளன.

இது குறித்த விவாதத்தில் மையக்கருத்திலிருந்து விலகாத எடுகோள்களை முன்வைத்து அலசுவதன் மூலம் இந்திய வளர்ச்சிக்கு தடையாக இருந்துவரும் காரணிகளை பிரித்துப்பார்த்து இனங்காணலாம் எனத் தோன்றுகிறது. எழுத்தில் முடியாவிட்டாலும் நேர்பேச்சிலாவது ஆர்வமுள்ள நண்பர்களுடன் விவாதித்து பார்க்க வேண்டும்.

மேலும்...

திண்ணைப் பேச்சு : ஜெ. பிரசாரம், இருவர் படம்

பல ஆண்டுகள் கழித்து தேர்தல் சமயத்தில் நாமக்கல்லில் இருக்க வாய்ப்பு கிடைத்தது. ஆனால் அதில் ஒரு சுரத்தும் இல்லை என்னும்படியாக தேர்தல் முஸ்தீபுகள் ஆர்பாட்டமில்லாமல் நடந்து வருகின்றன. திருமங்கலம் ஃபார்முலாவில் தேர்தல் வியூகம் அமைத்து வைத்திருந்த இருதரப்பும் தேர்தல் கமிசனின் கெடுபிடிகளில் சிக்கி தவித்துக் கொண்டுள்ளன. மக்கள் பரமஆறுதலாக உள்ளனர்.

தேர்தலை பொருத்தவரை நான் எதிர்பார்ப்பது நல்ல மேடைப் பேச்சாளர்களின் உரையை கேட்க வேண்டும் என்பது. துரதிர்ஷ்டவசமாக குசுபு, பாக்கியராசு, செந்தில், வையாபுரி போன்றவர்களே இதுவரை பிரச்சாரம் செய்ய வந்தனர். அவர்களை சென்று கேட்பதற்கு பதிலாக பழகிப்போன கஷ்டமாக நாதஸ்வரத்தையே குடும்பத்தாரோடு சேர்ந்து பார்த்து விடலாம் என்று என்னை வருத்திக் கொள்ளாமல் காத்துக் கொண்டேன்.

இவ்வாறிருந்த நிலையில் குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்வாக இன்று ஜெயலலிதா நாமக்கல் வந்தார். ஆனாலும் அவர் உரையை கேட்க ஒரு ஆர்வமும் எனக்கு கிளர்ந்தெழவில்லை. ஸ்டீரியோடைப்பாக எல்லா ஊர்களிலும் பேசியதையே பேசிக்கொண்டு, ஒரு உற்சாகமும், சாமார்த்தியமும், நையாண்டியும், சிலேடையும் இல்லாமல் ரோபோத்தனமாக ‘அண்ணா நாமம் வாழ்க. புரட்சித்தலைவர் நாமம் வாழ்க’ என்று சொல்லி வலம் வரும் அவரை ஒரு சாதாரண பேச்சாளர் பட்டியலில் கூட என்னால் சேர்க்க இயலாது.

ஆனால் என் கருத்துக்கெல்லாம் வீட்டில் மதிப்பிருக்குமா அவர் வந்து பேசப்போகும் இடம் என் வீட்டிற்கும் எதிர்புறமுள்ள சாலையில்தான் எனும்போது. அதிலும் வெறும் நாலே எட்டில் எட்டிப் பிடிக்கும் தொலைவு. வீட்டுப்பெண்களும் அக்கம் பக்கமுள்ள அக்காமார்களும் காலை முதலே சென்று பார்க்க ஆயத்தமாகி சரியாக 1 மணிக்கே சென்று இடம்பிடிக்கவும் ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.

வழக்கம் போல வண்டி வண்டியாக தொண்டர்கள் கொண்டு வந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்டனர். ஊரெங்கும் ஒரே அலம்பல் சலம்பல். சாலையோர சந்து பொந்துகளெல்லாம் டாஸ்மாக்காகவும் கழிவறைகளாகவும் ஆகிப்போயின. அவர்களில் பெண்கள் தான் பாவம். அவசரத்துக்கு ஒதுங்க இடம் தேடி அலைந்த வண்ணம் இருந்தனர். ஒரு சிறிய மறைவிடம் கூட சேலையை முட்டி வரை உயர்த்த வைத்தது. அந்தளவில் அரசியல் தொண்டர் படை பெண்கள் இன்னும் சுடிதாருக்கு மாறாமல் இருப்பது ஒரு சௌகரியமான விஷயம் தான்.

1 மணி என்பது அறிவிக்கப்பட்ட நேரம். நான் சென்று சாலையில் நின்றது 2.50 மணிக்கு. அங்கே நடந்த தொண்டர்களின் தள்ளாட்டத்தையும், ஒரு குடிமகளின் குத்தாட்டத்தையும் கண்டு களித்தேன். உச்சி வெயிலில் சிலர் சில குழந்தைகளையும் கையோடு தொண்டர்கூலிவேலைக்கு அழைத்து வந்திருந்தது பார்க்க பரிதாபமாக இருந்தது. அவர்களின் தாகத்தை பாக்கெட் பாக்கெட்டாக தணித்து உதவியது பாக்கெட் வாட்டர். நேரம் 3.30 ஆனது. ஜெ. விரைவில் வந்துவிடக்கூடிய அறிகுறியை காணோம். அதற்கு மேல் எனக்கு பொறுமை இல்லை. குவிந்திருந்த கூட்டத்தை சில போட்டோக்கள் எடுத்துக் கொண்டு சோலியை பார்க்க நகர்ந்து விட்டேன்.

4 மணியளவில் தலைக்கு மேலே ஹெலிகாப்டர் பறந்தது. தொண்டர்கள் ஆர்பரிக்கும் சத்தமும் தொலைவில் கேட்டது. அதில் கலந்திருந்தது உள்ளூர் மக்களின் கரகோஷமும்தான் என்று என்னால் சொல்ல முடியும்.

நாமக்கல் தற்சமயம் தன் மேல் பச்சை வண்ணம் போர்த்தி அதிமுக ஆதரவில் திளைத்துக் கொண்டுள்ளது. அடுத்து 2015-ல் ஸ்டாலின் அபிமானத்தில் திளைக்கக்கூடும். 1990-ல் இருந்தே ஆட்சி மாறி மாறிதானே வந்து கொண்டுள்ளது. அந்த Anti-Incumbent Fever இப்போதைக்கு விட்டு விடாது.

-0-

நான் எழுதுவதாக ஒப்புக்கொண்டு நிலுவையிலுள்ள விஷயங்களை பட்டியலிட்டு பார்த்தேன். ஞாபகத்தில் உள்ளவரை சுமார் 10 என்று எண்ணிக்கையில் தேறுகிறது. அவையெல்லாம் அடுத்தடுத்த தினங்களில் ஒவ்வொன்றாக எழுதி முடித்துவிட இருக்கிறேன். பிரச்னை என்னவென்றால் எதையும் தீர்மானித்துக் கொண்டு எழுத அமர்வதில்லை. நேரம் கிடைக்கும் நேரத்தில் அமர்ந்து கைபோன போக்கில் எழுதுகிறேன். அதனால் அன்றைய டாபிக் எழுத்தாகி விடுகிறது. எல்லாம் ஒரு பயிற்சிக்காக.

படிப்பதும் எழுதுவதும் மட்டுமே வாழ்க்கையாகவும் தொழிலாகவும் வாய்க்கப் பெற்றோரை நினைத்து பொறாமைப் படுகிறேன். என்ன ஒரு சௌஜன்யமான வாழ்க்கை அது!

-0-

ஏதோ ஒரு லோக்கல் கேபிள் டிவியில் ‘இருவர்’ திரைப்படம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. படம் வந்தபோது பார்த்தது. அப்போது பிடிக்கவில்லை. (இன்று பார்த்தவரையில் இப்போதும்கூட பிடிப்பதற்கான முகாந்திரம் தெரியவில்லை). அதற்கு பிறகுதான் திராவிட வரலாறின் அரிச்சுவடி பாடங்களை வாசிக்கத் துவங்கினேன். இன்று ஓரளவு விஷயஞானம் உண்டு என்னும் நிலையில் அப்படத்தை மீண்டும் முழுவதுமாக பார்க்க விரும்புகிறேன்.

மாலையில் வெளியே சுற்றித் திரிந்து அதன் சிடியை வாங்கிவிட முனைந்தேன். நாமக்கல் சிடி கடைகளில் குவியலாக குப்பைகூளமான படங்கள்தான் குவிந்து கிடக்கின்றன. ஒரு பிரபல டைரக்டரின் படங்கள், அல்லது கிளாஸிக் பட வரிசை என்று வரிசைக் கிரமமான ஒரு ஒழுங்கு எதுவும் கிடையாது. பழைய அனுபவங்களைப் போல இன்றைய தேடலும் அலுப்பையே அனுபவமாக்கித் தந்தது.

இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை இணைய இணைப்புகள் இன்னும் வேகமாக வேண்டும். தேவைப்படும் திரைப்படங்களை பணம் செலுத்தி உடனடியாக இணையத்தில் வாங்கிக் கொள்ளும், அல்லது நேரடியாக பதிவிறக்கிக் கொள்ளும் வசதி வர வேண்டும். அதுதான் இம்மாதிரி குறைகளை நிவர்த்திச் செய்யும். அப்படி ஒரு காலம் வந்தால் இந்த சிடி, டிவிடி கடைகள் எல்லாம் தன்னால் காணாமல் போய்விடும்.

ஆனால் காலக் கொடுமையாக இன்னும் இங்கே இணைய இணைப்பு 512 kbps-க்கு மேலே செல்லவில்லை. என்னுடையதெல்லாம் வெறும் 256 kbps தான். உலக நாடுகளின் சராசரி இணைய வேகம் 1.5 Mbps. இந்தியாவிலோ அது வெறும் 772 kbps தான். இணைய வேகத்தில் உலக அளவில் இந்தியா 115 இடத்தில் பின்தங்கியுள்ளது.

இதிலுமா?

மேலும்...

திண்ணைப் பேச்சு: நல்ல தங்காள், படிப்பார்வம், கட்டிலேற்றுதல்

நான் முன்பு எழுதியிருந்த அண்ணமார் சாமி கதை என்பது கொங்கு நாட்டில் வழங்கப் பெறுவது. அண்ணன்கள் இருவரைப் பற்றி தங்கையின் நோக்கில் இருந்து சொல்லப்படும் கதையது.

அதுபோல் நல்ல தங்காள் கதை என்றும் ஒன்று உண்டு. விருதுநகர் பிரதேசத்தை கதைக்களமாக கொண்ட அதுவும் அண்ணன் - தங்கை கதைதான். ஆனால் படிக்கப் படிக்க நெஞ்சம் நெக்குருகி, கண்கள் நீரை தாரைத் தாரையாக சொரிய, தொண்டையில் பந்தொன்று வந்தடைத்து தேம்ப வைக்கும் அளவுக்கு துன்பகரமான கதை. கல்யாணம் செய்து கொடுத்து வறுமையில் வாடி வதங்கும் பெண்களை ‘இப்படி நல்ல தங்கா மாதிரி ஆயிட்டியே..’ என்று பழம்பெரிசுகள் வருத்தப்பட்டுக் கொள்வதை இன்றும் காணலாம்.

எனக்கு சின்ன வயதாக இருக்கும்போது என்னுடைய ஆயாவிடம் (அம்மாவின் அம்மா) கதை கேட்டு வளரும் பெரும் பாக்கியம் கிடைத்தது. அவர் எனக்கு சொன்ன பல கதைகளில் நல்ல தங்காள் கதையும் ஒன்று. அப்போது அது அவ்வளவாக புரியவில்லை. ஆனால் சில வருடங்களுக்கு முன்பு என் ஆயா மறைந்த பின்னர் ஒருநாள் என் அம்மாவை மீண்டும் சொல்லச் சொல்லிக் கேட்டேன். அதை தனக்கேயுரிய பேச்சுத் தமிழில் காட்சி விவரிப்புகளுடன், வசனங்களுடன் அவர் சொல்ல சொல்ல என்னையறியாமல் கண்ணில் நீர் திரள துயரத்தில் ஆழ்ந்தேன். என் அம்மாவிடம் இப்படி ஒரு கதை சொல்லும் திறன் இருப்பதையும் அப்போதே அறிந்தேன்.

நல்ல தங்காள் கதையை அறிய விரும்பினால் சொல்கிறேன்.

-0-

சமீபத்தில் ஒரு டிவி நிகழ்ச்சியில் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் குழந்தைகளுக்கு கதை சொல்வதையும், கதைகள் கேட்டு அவர்கள் வளர்வதையும் பற்றி அருமையான உரையாற்றினார். குழந்தைகள் மட்டுமல்ல பெரியவர்களாகிய நாமும் கதைகளுடன் ஏன் உறவாடி வர வேண்டும் என்பது குறித்தும் அவர் உரையில் விரிவான தர்க்கம் இருந்தது. அதன் சுட்டியை நான் இங்கே பகிர்ந்து கொண்டிருந்ததாக கூட ஞாபகம்.

நாம் பல நல்ல விஷயங்களை கண நேர கைத்தட்டலுடன் கைவிட்டு விடுகிறோம். வாழ்க்கை வரை அவற்றை எடுத்துச் செல்வதில்லை. அதற்கான சிறிய முயற்சியையும் கூட தொடங்குவதில்லை. ஆனால், மற்ற விஷயங்களை போல அசுவாரசியமானதல்ல கதை வாசிப்பதும், அந்த வாசிப்பு அனுபவத்தை பகிர்ந்து கொள்வதும். உண்மையில் இலக்கிய ரசனை அங்கேதான் துளிர்க்கிறது. அதை அறியாமல் இலக்கியம் படிக்க எங்கே தொடங்குவது என்று பலரையும் யோசனை கேட்டு காலத்தை வீணடிக்கிறோம். படிக்க நேரமில்லை என்று பெரிதும் அலுத்துக் கொள்கிறோம். எங்கே வேண்டுமானாலும் தொடங்கலாம். எப்போது வேண்டுமானாலும் படிக்கலாம்.

நம் வாழ்க்கையில் நம்மை நாமே முதலில் ஏமாற்றிக்கொண்டு பிறகு மற்றவர்களையும் ஏமாற்றும் வண்ணம் தொடர்ந்து சொல்லி வரும் ஒரு பொய் - நேரமில்லை என்பது.

மிகவும் பிஸியான ஒரு மனிதரை நான் அறிவேன். அவர் ஒரு ஐ.டி. கம்பெனியில் மிக துடிப்பான அதிகாரியாக பணியாற்றிக் கொண்டே நான்கு பத்திரிக்கைகளில் தொடர் எழுதி வருகிறார். அது ஒன்றும் சாதாரண காரியமல்ல. நூல்களும் இடையிடையே எழுதுகிறார். அதோடு, தொடர்ந்து இணையத்தில் எழுதப்படும் முக்கியமான எல்லா எழுத்துக்களையும் உடனுக்குடன் படித்தும் விடுகிறார். படித்ததைப் பற்றி ட்விட்டரில் சிறு விவாதங்களும் நடப்பதுண்டு. ஆனால் ஒருநாளும் நேரம் போதவில்லை என்று அலுத்துக் கொண்டதில்லை. எப்படி முடிகிறது என்று கேட்டால் ‘டைம் மேனேஜ்மெண்ட்’ என்று சொல்லி புன்னகைப்பார். அவர் எனக்கு பெரிய முன்மாதிரியாக இருக்கிறார். அவரால் நான் சில காலமாக அலுத்துக் கொள்வதை கைவிட்டு விட்டேன்.

இப்படி பல துறைகளிலும் நமக்கான முன்மாதிரிகளை நாம் கண்டறிந்து கொள்ள வேண்டும். அது ஒரு inspiration ஆக நமக்கு இருக்கும் என்பது எனது சுய அனுபவம்.

-0-

சங்கப் பாடல்களில் தமிழர்களின் வாழ்வாக சித்தரிக்கப்படும் சடங்குகளும், நம்பிக்கைகளும் சுவாரசியமானவை. ’ஆ! தமிழர் பண்பாடு’ என்று இன்று நாம் தோள் தட்டி புஜம் முறுக்கி கலாச்சாரத்தை காக்க கத்தியை கையில் எடுப்பதற்கும் அன்றிருந்த தமிழ் கலாச்சாரத்திற்கும் சம்மந்தமில்லை.

நேற்று பழந்தமிழர் திருமண சடங்கு முறைகள் பற்றிய குறிப்புகளை வாசித்துக் கொண்டிருந்தேன். அதில் வரிசையாக பல சடங்குகளும் முடித்து இறுதியாக ’கட்டிலேற்றுதல்’ என்று ஒன்று வருகிறது. அதுதான் சாந்தி முகூர்த்தம் என்று இன்று சொல்கிறோமே, அது. அந்தக் காலத்தில் அது எப்படி இருந்தது என்பது படிக்க சுவாரசியமாக இருந்தது.

அதைப் பற்றி அடுத்த பகுதியில் தொடரலாம்.

மேலும்...

சிதறல் மொழிகள்

மரணத்தின் வெகு அருகில் சென்று மீளும்போது அது வாழ்க்கையைப் பற்றிய நம் பார்வையை முற்றிலுமாக புதுப்பித்துவிடும். புதிய சில ஞானங்கள் பிறக்கும். முன்பை விட மனம் முதிர்ச்சியடைந்துவிட்டதாக தோன்றும். எல்லாமே ஒரு அனுபவம் தான். எஞ்சியிருக்கும் நாட்களை எப்படி கழிக்கப் போகிறோம் என்பதற்கு அதிலிருந்து ஏதாவது பாடம் கிடைத்திருந்தால் நன்று.

மேலும்...

கார்த்திகை தீபம் - சில நினைவுகள்

தீபமா அல்லது இன்னொரு தீபாவளியா என்று சந்தேகிக்கும்படியான பட்டாசு வெடிச் சத்தங்களுடன் நேற்று கார்த்திகை தீபம் ஜோராக கடந்து சென்றிருக்கிறது. ஒருநாளும் இல்லாத திருநாளாக கடைக்கு அழைத்துச் சென்று டிஸன் தேர்வு செய்து விளக்கு வாங்கிக் கொடுத்தது முதல், அதற்கு திரி திரித்து தந்து, எண்ணை ஊற்றி வைத்து, விளக்கை வைக்க வாழையிலையை கச்சிதமாக கத்தரித்து தந்து, காற்றுடன் மல்லுக்கட்டி ஒளி விளக்கை ஒழியா விளக்காக குறைந்தது 1 மணி நேரம் வரை தூண்டி விட்டு கட்டிக்காத்தது வரை.. என்னளவில் ஒருமாதிரி கொண்டாட்டமாகத்தான் போனது நேற்றைய பொழுது.

பண்டிகைகளின் பின்னுள்ள புராணகதைகளெல்லாம் எவ்வளவு அபத்த குப்பைகளாக இருப்பினும், வாழ்க்கையில் மகிழ்ந்திருக்க வகை செய்யும் harmless days, அவைகள். அவற்றை உபயோகப்படுத்திக் கொள்ள ஒரு பகுத்தறிவுவாதியாக எனக்கு ஒரு தயக்கமும் இல்லை.

6-8 விளக்கு வைத்து முடிந்ததும் 8 மணிக்கு மேல் ஊர் பிள்ளையார் கோவில்(!) முன் வைக்கப்படும் சொக்கப்பனையை(கூம்பு) பார்க்க மகளுடன் போயிருந்தேன். அது ஒரு தனி அனுபவம். அதன் மலரும் நினைவுகளை சென்ற வருட கார்த்திகை தீபம் சமயத்திலேயே எழுதி இருக்கிறேன் என்பதால், நெல்லை கண்ணனின் மகனும் டைரக்டரும், சிறந்த எழுத்தாளருமாகிய சுகா எழுதிய நெல்லைத் தமிழ் கொஞ்சும் சொக்கப்பனை பதிவை படிக்கலாம்: http://venuvanamsuka.blogspot.com/2010/02/blog-post.html

மேலும்...

பருவமழை

மழைக்கால மேகங்கள் தங்கள் வாடிக்கைக்கு திரும்பி விட்டனவா, அல்லது கிளைமேட் சேஞ்ச் தமிழகத்துக்கு மட்டும் அளித்துள்ள பாஸிடிவ் எஃபக்டா.., எதுவாகிலும் மேட்டூர் அணை 111 அடியை எட்டும் அளவிற்கு இந்தமுறை பருவமழை கருணை மழை பொழிந்துள்ளது. மகிழ்ச்சி! விவசாயம் செழிக்கட்டும். அதன்போதாவது உணவு பொருள்கள், குறிப்பாக காய்கறிகள் விலை குறையட்டும். 

மழை பொழியும் போதெல்லாம் என் மகள் தனக்கு தெரிந்த ஒரே மழைப்பாடலான rain rain go away-ஐ பாடுகிறாள். நானும் உடன் சேர்ந்து உற்சாகமாக பாடிக்கொண்டுதான் இருந்தேன் - மாலனின் இந்த வரிகளை படிக்கும் வரை:

....மழை என்றால் சந்தோஷமான அனுபவம் காத்திருக்கிறது என்ற மனநிலையை அந்தப் பாடல் ஏற்படுத்தியது.இன்று குழந்தைகள் Rain Rain Go away என்று பாடுவதைக் கேட்கிறேன். விளையாடுவதற்கு மழை இடையூறாக இருப்பதாக அந்தப் பாடல் சொல்கிறது. 

இயற்கை குறித்து இது எந்த மாதிரியான மனநிலைகளை குழந்தைகளிடம் ஏற்படுத்தும் என்பதை நினைத்துப் பார்த்தால் கவலையாக இருக்கிறது. ஏற்படுத்தும் என்ன, ஏற்படுத்தியிருப்பதைப் பார்க்க முடிகிறது.மனிதனுடைய 'சந்தோஷத்திற்கு' இயற்கை இடையூறாக இருக்கிறது என்ற எண்ணம் சிறுவயதிலேயே ஓர் தலைமுறைக்கு ஊட்டப்பட்டுவிட்டது.

ஈரம் படிந்த இலக்கியமாக இருந்திருக்க வேண்டிய குழந்தைகள் பீங்கான் ஜாடிக்குள் செருகிய பிளாஸ்டிக் பூக்களாகப் பரிணமித்துவிட்டார்கள்.

இந்த தேசத்திற்கு நேர்ந்த இழப்புக்களில் இது மிகப் பெரிது.

(முழுதாய் படிக்க: http://jannal.blogspot.com/2010/11/blog-post.html)

இயற்கையோடு இயைந்து வாழ நம் குழந்தைகளுக்கு நாம் கற்றுக் கொடுக்க மறக்கிறோம். அல்லது நமக்கே தெரியவில்லை. நம் இன்றைய வாழ்க்கைச் சூழலை கருத்தில் கொண்டு பார்க்கும்போது இரண்டாவது தான் பெரும்பாலும் காரணமாக இருக்க வாய்ப்புண்டு. 

வாழ்க்கையை பற்றிய கண்ணோட்டம் முதலில் எத்தனை பேருக்கு உண்டு என்பது பற்றியே எனக்கு ஐயம் உண்டு. பணம், சினிமா, டிவி, மது, மாது - முடிந்தது ரசனை! அவ்வளவு தானா உலகம். அவ்வளவுதான் உலகம் என்று நம்புபவர்கள் மனக்கிணற்றுக்கு வெளியே தலையை நீட்ட முதலில் மனம்கொள்ள வேண்டும். 

இதற்கு மேல் இதைப்பற்றி பேசினால் ஊருக்கு உபதேசமாகி விடும். பிறகு ஊருக்குதான் உபதேசம் என்று என்னை நோக்கி சொல்லும் சந்தர்ப்பத்திற்காக ஊர் காத்திருக்க வாய்ப்பாகி விடும். உபதேசம் உபன்யாசம் இரண்டையும் செய்ய ஊருக்குள் நிறைய சாமியார்கள் உண்டு. வேண்டாம் நமக்கந்த வேலை :-)

ஆனாலும் வாழ்க்கையின் ரசனையான பக்கங்களை பற்றி நினைக்கும் போதெல்லாம் எனக்கு அறை எண் 305-ல் கடவுளில் பிரகாஷ்ராஜ் பேசும் சிம்புதேவனின் வசனம் தான் நினைவுக்கு வருகிறது. ரிடையர்டு அரசு அதிகாரியான டெல்லி கணேஷிடம் வாழ்க்கையைப்பற்றிய மாறுபட்ட பார்வையை சில கேள்விகள் மூலம் கேட்பார். நான் ரசித்த ரசமான காட்சியது. அப்படம் மறுமுறை காணும்போது கவனித்து பாருங்கள்.

மேலும்...

கைபோன போக்கில் (3)

ஐந்து வருடங்களாக வைத்திருந்த செல்போன் எண்ணை என் அசிரத்தையால் கோட்டை விட்டு விட்டேன் என்பது இன்றைய நாளின் சோகமான சங்கதி. திருச்சியிலிருந்து கம்பெனி மாறி தற்போது பணியாற்றும் கம்பெனியில் சேர்ந்ததும் இங்கே ஒரு சிம் பயன்படுத்தக் கொடுத்தார்கள். ஒரு மொபைல் போனே எனக்கெல்லாம் எதேஷ்டம் என்பதால் இன்னொன்றை கழற்றி வைத்து விட்டேன். இருந்தாலும் எண்ணை விட்டு விடக் கூடாதேயென அவ்வபோது இயக்கி பார்த்துவிட்டு வைத்து விடுவேன். சில மாதங்களாக அதை செய்ய மறந்து போனதில் நம்பர் கையை விட்டு போய், தற்சமயம் அதை வேறு ஒரு சகமனிதர் வாங்கி விட்டதாக அறிந்து கொண்டேன். அவர் யாராக இருந்தாலும் குறைவாக பேசி நிறைவாக வாழக் கடவது!

அதனால் நண்பர்களே என்னுடைய பழைய எண்ணை (*******) இன்னும் யாரேனும் வைத்துக் கொண்டிருந்தால் அழித்து விடவும்.

பொதுவாக நான் எண்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பதில்லை. அதிலும் குறிப்பாக நியூமராலஜி பேத்தல்களில் எல்லாம் துளியும் நம்பிக்கையில்லை. ஆனாலும் சில எண்கள் நம் வாழ்வில் கலந்து நினைவுக்கு சுலபமாகி விடுகின்றன. அவற்றை இழக்கும்போது ஏற்படும் சின்ன வருத்தம் மட்டுமே இது.

*

‘வ குவாட்டர் கட்டிங்’ படம் பற்றி படிக்கும் ரிவியூ எல்லாமே படுமட்டாக படத்தை திட்டுகின்றன. இருந்தாலும் விடப் போவதில்லை. இந்த வாரயிறுதியில் பார்த்தே தீருவது என்று முடிவு செய்து விட்டேன். இன்றுதான் கவனித்தேன் என் அலுவலகத்திற்கு எதிரேயுள்ள தியேட்டரிலேயே அப்படம் ஓடுகிறது என்பதை. கரூர் வந்த பிறகு இதுவரை ஒரு படம் கூட பார்த்ததில்லை என்னும் குறை இந்த படத்தால் தீரலாம். நல்ல படம் என்று நண்பர்கள் சிபாரிசு செய்து எத்தனையோ மரணமொக்கைகளையே பார்த்து வெந்தாகி விட்டது. மொக்கை என்று தெரிந்தே ஒரு படம் பார்த்துதான் வருவோமே (இது எனக்கு நானேயான சமாதானம்!). இரவு நேர சென்னைதான் கதைக்களம் என்பதுதான் என்னை ஈர்க்கிறது.

இன்று எதிரேயுள்ள தியேட்டரில் இன்னொரு விஷயத்தையும் கவனித்தேன். அது - மிர்ச்சி சிவாவுக்கு வைக்கப்பட்டிருக்கும் பெரிய ரசிகர் மன்ற தட்டியை. ஆனாலும் ஆச்சரியமில்லை. சிவாவின் துடுக்கான பேச்சுக்கு நிறைய ரசிகர்கள் இருப்பது புரிந்துகொள்ள கூடியதே. இல்லையென்றால் RJ ஆக இருந்திருக்க முடியுமா.

*

இரண்டு நாள்களாக மழை சிறிதும் பெரிதுமாக ஊரை நனைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. இந்தமுறை மழைக்காலம் பருவத்தே பொழிந்து கொண்டிருப்பதாக தோன்றுகிறது. எல்லா மழையும் புயலும் இன்னும் இரண்டு வாரங்களுக்குள் பெய்து முடித்து சென்னையை சுத்தப்படுத்தி வைத்திருக்கட்டும். மாதக் கடைசியில் சில பல நாள்கள் அங்கே ஜாகை போட நாளது தேதி வரை திட்டத்தில் இருக்கிறேன். அதற்கு பங்கம் வராமல் இருந்தால் சரி.

*

இந்த தீபாவளிக்கு டிவிப் பெட்டியே சரணாகதியென்றானவர்களுக்கு கமல், ரஜினி என்று நல்ல நிகழ்ச்சி விருந்து. நான் கமல் கலந்துகொண்ட காஃபி வித் அனு மட்டும் பார்த்தேன். அதில் இறுதியாக கமல் இரு வெண்பாக்களை கூறுவார். இரண்டில் ஒன்றை முழுமையாக எழுத்தாக்க முடிந்துள்ளது. நானல்ல இணைத்தில் ஒருவர் செய்திருந்தார். அதை இங்கேயும் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

ஆத்தமா னார்(அ)யலார் பள்ளிப் பறித்தெடுத்து

மூத்தவர்யா மெனக்கூறி அமர்ந்திருக்கும் சூத்திரத்தைச்

சொல்லின்றிக் கூறிவிடும் பழங்கோயில் கேட்டுப்பார்

கல்லும்சொல் லாதோ கதை.

‘ஆத்தமா னார் அயலவர் கூடி’ என்பதை தான் திருவாசகத்தில் இருந்து எடுத்தாண்டதாகச் சொன்னார். இந்த ‘கல்லும்சொல் லாதோ கதை’ போல ஒன்றை எழுதிப் பார்க்க முயற்சிக்கிறேன். எனக்கே திருப்தியானால் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

அடிப்படையான விதிமுறைகளை தெரிந்து கொண்டு கொஞ்சம் மொழியில் சொல்லாட்சியையும் ஏற்படுத்திக் கொண்டால் வெண்பா எழுதுவது சுலபமே. (இளையராஜா வெண்பாவில் வல்லவரானது இப்படி கற்றுக்கொண்டுதான்).

முன்பு Forum hub காலத்தில் சிலவற்றை கிறுக்கி பார்த்து தளை தட்டியதால் விட்டு விட்டேன். இந்த நிகழ்ச்சி மீண்டும் என் ஆர்வத்திற்கு தூபம் போட்டிருக்கிறது.

நிகழ்ச்சி முடியும்போது கமல் கடைசியாக ஒரு கவிதை படித்தார். வார்த்தைகளிலும் பொருளிலும் சம வீரியமாக தோன்றிய அதை எழுத்தாக்கி வாசித்து பார்க்க விரும்புகிறேன். நேரம் இருக்கும்போது செய்யவேண்டும்.

*

கமல் நிகழ்ச்சியில் இன்னொன்றும் ஞாபகம் வருகிறது. அனுவிடம் ஆன்மிகம் பற்றி பேசும்போது ‘அதெல்லாம் செக்ஸ் போல ரொம்ப பர்சனல்; ஃபர்ட்ஸ்ட் நைட் முடிஞ்சி வந்தவன் கிட்ட எப்படியிருந்ததுன்னு கேட்க முடியுமா’ என்ற பொருளில் சரளமாக உரையாடிக் கொண்டிருந்தார். அனு மகள் முறை என்பதற்காகவெல்லாம் வார்த்தைகளை வடிகட்டிக் கொண்டிருக்கவில்லை என்பதில் எனக்கு கொஞ்சம் ஆச்சரியமே!

மேலும்...

எனக்கான குறிப்புகள் (2)

கடந்த சில நாட்களாக தீவிரமான மொபைல் வேட்டையில் இருக்கிறேன். வேண்டி விரும்பி வைத்திருந்த K850i அகாலமாக என்னை விட்டு பிரிந்தது முதல் ஒரு கை உடைந்தது போலாகி விட்டது. இனி பையில் பணம் கொண்டுபோய் வாங்கினால் அது Android 2.2 OS கொண்டதாகத்தான் இருக்கவேண்டும் என்று முடிவு செய்திருக்கிறேன். ஆனால் தொழில்நுட்ப நண்பர் ஒருவர் அதுவும் வேண்டாம் லினக்ஸ் இயங்குதளத்தை கொண்டு வரவிருக்கும் Nokia வின் Meego வரும்வரை காத்திருங்கள் என்கிறார். நுட்பம் மாறிக்கொண்டேதான் இருக்கும். அதுவரை மொபைல் வாங்க மூளையை காய்ச்சியெடுக்கும் வெப்பம் தணிய வேண்டுமே!

இப்போதைக்கு SE Cedar (அ) Nokia 2700 Classic - இரண்டில் ஒன்றை வாங்கும் உத்தேசத்தில் இருக்கிறேன். இடையிடையே ஸ்மார்ட் போன் ஆசையும் எட்டிப்பார்க்கிறது. Samsung Wave பெங்களூரில் விலை குறைவாக கிடைப்பதாக கேள்விப்பட்டேன். உண்மையென்றால் அதையே வாங்கி விடவும் வாய்ப்புண்டு.

* * *

விலைவாசி கூடிப் போச்சி என்று என்னதான் அலுத்துக் கொண்டாலும் மக்களின் பட்டாசு மோகம் குறைந்த மாதிரி தெரியவில்லை. இந்த தீபாவளியின் மாலைப் பொழுதில் வீட்டின் முன்புற பால்கனியில் நின்றவாறு மழை மேகம் கூடிய வானத்தையே உற்று நோக்கிய வண்ணம் இருந்தேன். அது ஆதிசேஷன் பேட்டையினருக்கு உரித்தான வானம். வண்ணமயமான வெடிகளால் வானத்தில் ராஜபாட்டையே போட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். பார்த்த கண்கள் பூத்தன. வெடியின் ஒலிச் சத்தங்கள் நள்ளிரவு வரையிலும் கூட ஒலித்துக் கொண்டே இருந்தன.

பருப்பில்லாமல் பஃபே விருந்துடன் மட்டும் கல்யாணம் கூட இருக்கலாம். ஆனால் பட்டாசு இல்லாமல் தீபாவளி இருக்கமுடியாது. எனினும் பணவீக்கம் இரட்டைபடையில் சென்று கொண்டிருக்கும் இந்த நாட்களிலும் கூட காசு கரியாவது சரிதானா என்று மனதில் ஒரு கேள்வி எழுகிறது. எழும் எல்லா கேள்விகளையும் நிராகரிக்கச் செய்வது குழந்தைகளின் குதூகலம். அதற்கு முன் பணம் ஒன்றும் பெரிதல்ல. என் நான்கு வயது குழந்தைக்கு 700 ரூபாய்க்கு பட்டாசு வாங்கினேன். எல்லாவற்றையும் நானேதான் வெடித்தேன். நம் குழந்தைகள் குழந்தைகளாக உள்ள வரை மட்டுமே நாமும் நமக்குள் இருக்கும் குழந்தைமையை கண்டு கொண்டாடிக் கொள்ள முடியும்.

***

இந்த தீபாவளி பட்டாசு பர்சேஸின் போது மேலதிகமாக சீன பட்டாசுகளும் விற்பனைக்கு இருந்ததைப் பார்த்தேன். இதற்கு முன் அவைகளை விற்பனைக்கு பார்த்ததாக நினைவில்லை. மெல்ல மெல்ல சீன மலிவு விலை தயாரிப்புகள் எல்லா தரப்பு விற்பனை பொருட்களிலும் ஊடுருவி வருகின்றன. விலையை போலவே தரமும் மலிவுதான். இந்தியாவின் வெகுசன மனோபாவத்தை, மிடில் கிளாஸின் செலவளிக்கும் திறனை சீனனை விட நம்ம ஊர் வியாபாரிகள் நன்கு எடை போட்டு வைத்திருக்கிறார்கள். முன்பு சீன, கொரிய செல்போன்களையும் பர்னிசார்களையும் வாங்கி குவித்தவர்கள், இப்போது பண்ட பாத்திரங்கள் வரை சீன தயாரிப்புகளாக இறக்குமதி செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். பட்டாசும் வந்து விட்டது. இதில் சந்தேகம் இருப்பவர்கள் கண்ணன் டிபார்ட்மெண்டல் ஸ்டோர்ஸின் வீட்டு உபயோக பொருட்கள் பிரிவை ஒருமுறை வலம் வரலாம்.

எல்லாமே மலிவும் மலினமுமானவை. இந்திய மெகா சந்தையில் கால் பதித்து விட்ட சீனா பிறகு ஏன் கொழிக்காது? இந்திய விற்பனை பொருட்களுக்கு இப்படி புறக்கடையில் ஆபத்து வந்திருக்கும்போது, நம்முடைய வணிகர் சங்கங்களெல்லாம் வால்மார்ட்டை எதிர்த்து கொண்டிருக்கின்றன.

நேற்று ஒபாமாவின் பேட்டியை பார்த்தேன். இந்திய சந்தையை எங்களுக்கு திறந்து விடுங்கள் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். அமெரிக்க அதிபர்களின் சேவை; என் பாக்கியம் என்று நடந்துவரும் அதிகம் படித்த மேதாவி பிரதமர் மன்மோகன் அதையும் செய்யாமலா போகப் போகிறார். மரபை மீறி ஒபாமாவை மலர்தூவி வரவேற்க விமான நிலையத்தின் விதானத்தில் லஜ்ஜையற்று நின்றவராச்சே!

***

தீபாவளி ரிலீஸ் படங்களில் மைனா வெற்றிப் படமாகியுள்ளதாக அறிகிறேன். என்னவோ எனக்கு அதில் ஒரு ஈர்ப்பு வரவில்லை. ‘வ குவாட்டர் கட்டிங்’ படத்தைதான் மிகவும் எதிர்பார்த்தேன். ஆனால் பார்த்தவர்களெல்லாம் தலைதெறிக்க ஓடி வருகிறார்கள். அடுத்து இனி மன்மதன் அம்பு தான் என் எதிர்பார்ப்பில். படம் முழுநீள நகைச்சுவை சித்திரம் என்று அறிகிறேன். தமிழ் நகைச்சுவை படங்களில் கமல் படங்களை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு ஒரு அமர்வு அமர்ந்து பேச முடியும். அவ்வளவு நுணுக்கமான துணுக்குகள் விரவியிருக்கும். உதாரணத்திற்கு தோல்விப் படமாக அமைந்த மும்பை எக்ஸ்பிரஸையே எடுத்துக் கொள்ளலாம். இன்றில்லை இன்னொரு நாள்.

மேலும்...

விடைத்தாள்

சங்கிலி தொடர் அஞ்சலாக வந்த இந்த மடலை இங்கே பகிர்ந்து கொள்ள தோன்றியது. பரிட்சையில் தெரியாத கேள்விகளுக்கு கதை விடுவது ஒன்றும் புதிதல்ல. என்றாலும் இம்மாணவனின் கற்பனை வளம் !!!

Click the images to view large size

மேலும்...

தோல்விக்கோப்பைக்கான வீர விளையாட்டு

எழுதலாம் என்று எண்ணியிருந்தவைகளெல்லாம் ஒவ்வொன்றாக மறந்து கொண்டிருக்கின்றன. தனிப்பட்ட நேரங்கள் அருகி வருவதாக உணர்கிறேன். ஓரளவு எழுதும் விருப்பமும்கூட. 

லௌகீகத்திற்கும் சுயாதீனத்திற்கும் இடையிலான அல்லாடல் இது. 

தன்விருப்பங்களுக்கும் சூழ்நிலையின் அழுத்தங்களுக்கும் இடையேயான முடிவில்லா பகடையாட்டம் என்றும் சொல்லலாம். 

சில நேரங்களில் தோல்விக்கோப்பைக்கு நடக்கும் விநோத விளையாட்டாகவும் தோன்றுகிறது. ஆனாலும் சுவாரசியமாகவே ஆடிக் கொண்டிருக்கிறேன். 

வேறு வழியுமில்லை. 

கடைசி கட்டம் வரை காயை நகர்த்திதான் ஆகவேண்டும். பாதியில் முடித்துக்கொள்வது வீரனுக்கு அழகல்ல.

ஆனால் வீரமென்பதே பயமில்லாமல் நடிப்பதுதான். 

எதற்கும் என்றும் சாஸ்வதமில்லை எனும்போது எதைக்கண்டு இந்த பயம்? 

மானுட அச்சங்களின் தாத்பரியத்தை கண்டாருமில்லை. கண்டு விண்டாருமில்லை!

###

(இதனை அப்படியே ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து பார்த்தேன். உயர்த்தனி அறிவுஜீவித்தனம் சொட்டுகிறது. வார்த்தைகளில் விளையாடி எழுத்தென ஏந்திப் பிடிப்பது இப்படித்தான் போலும்! )

மேலும்...

தலையாடி

காத்திருந்து புலர்ந்தப் பொழுதில் பதமான 

தேங்காயாக தேடிப் பிடித்து,

நாரை தேய்த்து தலையை சிரைத்து, 

மொழுமொழுவென்ற வழுக்கையில்

அதன் முக்கண்ணை துளைத்து, 

இனிப்பை திணித்து, சருகுகள் குவித்து 

நெருப்பை எரித்து - அதில் 

கருமை மிகாமல் எட்டி நின்றபடி 

எட்டி நீட்டி வேகவைத்து, 

மகளை அழைத்து கையில் கொடுத்து, 

அவள் விளையாட்டு தோழர்களுடன் 

ஊர்வலம் சென்று, பிள்ளையார் தரிசித்து, 

பெருத்த அவர் தொந்தியில் அவர் பாகம் படைத்து, 

எட்டுமேல் எட்டு வைத்து வீடு வந்து 

எம்பாகம் உடைத்து, எச்சிலூறிய நாக்கில் சுவைத்து, 

ஒருவழியாக முடிந்தது தலை ஆடி; 

தேங்காய் சுடும் நோம்பி!!

நண்பர்காள், இப்போது சொல்லுமீர்,

சுட்ட தேங்காய் வேண்டுமா?

சுடாத தேங்காய் வேண்டுமா?

மேலும்...

சாரு நிவேதிதாவின் விகடன் தொடர்

சாரு நிவேதிதா மீண்டும் விகடனில் எழுதத் தொடங்கியுள்ளார். இம்முறையாவது பாதியில் கதவை காட்டும்படி எழுதாமல் தப்பிக்கிறாரா என்று பார்க்கலாம். இம்முறை எழுதுவார். காரணம், 10 வருடங்களுக்கு முன்பு கேட்ட சாருவின் கலகக்குரல், கானகத்தின் ஏதோ ஒரு மூலையில் பெரும் குரலெடுத்து ஒலித்து தேய்ந்து மறைந்தே போய் விட்ட கர்ஜனையாக மாறி பலகாலம் ஆகிவிட்டது. இன்று மிஞ்சி இருப்பதெல்லாம் ஆபாசமும், பிழைப்புவாதமும் மட்டுமே. 

ஆனாலும்,

இன்னும் தவிர்க்க முடியாத எழுத்து அவருடையது என்பதில் மாற்றமில்லை. பரிசுத்த வேதாகாம வேதாந்திகளாக வேஷம் கட்டுபவர்கள் அவரை திட்டிக்கொண்டே விடாமல் படித்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.

மேலும்...

ஞாநி - என் நோக்கில்

சமகாலத்தின் சமூக கோபங்களின் அடையாளம்; பக்க சாய்வற்ற விமர்சனத்தின் சின்னம் - ஞாநி. இவருடய பல கருத்துகளில் எனக்கு மாறுபாடு உண்டு. அதற்காக அவருடைய விமர்சனத்தின் நேர்மையை சந்தேகிக்க முடியாது. தமிழ்நாட்டில் கருணாநிதியை இவர் அளவுக்கு கறாராக விமர்சித்தவர் யாரும் கிடையாது. அதனாலேயே விகடனில் இருந்து துரத்தப்பட்டார். அதனால் மட்டுமே இவர் பேனாவின் கூர்முனை மழுங்கியதில்லை. எங்கே எழுதினாலும் ஒரே டெசிபலிலான குரல்தான்.

ஞாநியின் ‘தீம்தரிகிட’ தான் எனக்கு சமூகத்தின் மீதான மாற்று பார்வையை கற்றுத் தந்தது. அச்சிறுபத்திரிக்கை சில வருடங்கள் முன்பு நின்று விட்டது. அதற்கு பிறகு வேறு எங்கும் முலாம் பூசாத கருத்துகளை நான் படிக்கவில்லை.

சென்னையில் தங்க நேரும் நாட்களில் அடுத்தமுறை நான் சந்தித்து சிறிது நேரமாவது அளவளாவ விரும்பும் ஆளுமைகளில் ஒருவர் ஞாநி. இன்னொருவரை ஏற்கெனவே புக் பண்ணி வைத்து விட்டேன். அவர், பாரதி மணி. (இவரைப்பற்றி ஏற்கெனவே இங்கே எழுதியிருக்கிறேன்).

மேலும்...

இரும்புக் கோட்டை முரட்டு சிங்கம் மீட்டெடுத்த காமிக்ஸ் நினைவுகள்

இரும்புக் கோட்டை முரட்டு சிங்கம் படத்தை இன்று மாட்னி ஷோ பார்த்தேன்.

படம் பற்றி நான் படித்தனவற்றுள் இந்த பதிவரின் விமர்சனம் (http://digs.by/boFQGX ) எனக்கு வரிக்கு வரி உடன்பாடாக இருப்பதால், தனியாக நானும் ஒன்றை எழுத வேண்டிய அவசியமில்லை என்று விட்டு விடுகிறேன்.

இருந்தாலும் சுருக்கமாக: சிம்புதேவனிடம் அதிகம் எதிர்பார்த்து செல்பவர்களுக்கும், மெக்கனாஸ் கோல்டு புதையல் வேட்டை வகையறாக்களை ஏற்கெனவே பார்த்து விட்டவர்களுக்கும் இப்படம் சலிப்பை தரலாம். மற்றவர்களுக்கு தமிழில் இது ஒரு புது அனுபவமாக இருக்கும். இம்சை அரசன் அளவிற்கு நான் ஸ்டாப்பாக இல்லையெனினும் அவ்வப்போது சிரிப்புக்கு உத்தரவாதம் உண்டு.

*

படம் பார்க்கும்போது சிறு வயதில் படித்த கௌபாய் காமிக்ஸ்களின் கதையோட்டமும் காட்சிகளும் கண்முன் வந்து போனபடி இருந்தன. கௌபாய் கதாநாயகர்களில் டெக்ஸ் வில்லரின் பரம ரசிகன் நான். இப்படம் பார்த்தது முதல் அவருடைய ஒரு புத்தகத்தையாவது மீள்வாசிப்பு செய்ய ஆர்வமாக உள்ளது. (அவருடைய ’தலை வாங்கி குரங்கு’ எனும் புத்தகம் ஒரு கிளாஸிக்!)

ஆனால் தற்சமயம் கைவசம் காமிக்ஸ் என்று ஒன்று கூட இல்லை. ஒரு காலத்தில் குறைந்தது ஒரு நூறு புத்தகங்கள் இருந்தன. எல்லாவற்றையும் முறையாக பராமரிக்க இயலாமல் செல்லரிக்க விட்டு விட்டு வருத்தப்பட்டு கொண்டிருக்கிறேன்.

நாமக்கல்லில் காமிக்ஸ்களை ஒரு பொக்கிஷமாக பாதுகாத்து வரும் இரண்டு இளைஞர்களை நான் அறிவேன். விலை கொடுத்து வாங்க முன்வந்தாலும் விற்க தயாராக இல்லாத, காமிக்ஸ்களுடன் ஓர் அத்யந்த ஈடுபாடு கொண்டவர்களாக அவர்கள் இருந்து வருகின்றனர். எங்கேயாவது சந்திக்க நேரும்போது எங்கள் பேச்சின் பெரும்பாலான நேரத்தை ஆர்ச்சியும், இரும்புக் கை மாயாவியும், மந்திரவாதி மாண்டிரேக்கும், ஸ்பைடர் மேனும், மாடஸ்டி பிளைஸியும், லக்கி லுக்கும் எடுத்துக் கொள்வார்கள். அப்படி ஒரு நாள் குளக்கரை திடலில் மாலையில் பேச ஆரம்பித்து வந்த வேலையை மறந்து முன்னிரவு வரை அங்கேயே பேசியபடி இருந்து விட்டேன்.

இன்றும் பல காமிக்ஸ்கள் புத்தகங்கள் வருகின்றன. அவற்றில் பழைய லயன், முத்து காமிக்ஸ்களும் உண்டு. ஆனால் எல்லாம் லோக்கல் கேரிகேச்சர்களாக இருக்கின்றன. பழைய மேற்கத்திய காமிக்ஸ்களின் தரமும் சுவாரஸ்யமும் மருந்துக்கும் இவற்றில் இல்லை.

பழைய காமிக்ஸ்களை இப்போது மீண்டும் திரட்ட ஆரம்பித்திருக்கிறேன். அந்த இளைஞர்களிடமும் ’எதிர்காலத்தில் என் குழந்தை படிப்பதற்காக அவைகள் தேவைப்படும். எனவே என்னை கேட்காமல் யாருக்கும் கொடுத்து விட வேண்டாம்’ என்று வேண்டுகோள் வைத்திருக்கிறேன். நாம் சுவைத்த ரசமான வாசக அனுபவங்கள் எல்லாம் நம்முடனே முடிந்து விடக்கூடாது. அவற்றை நம் குழந்தைகளுக்கும் அறிமுகப்படுத்த வேண்டும். அவற்றின் நீட்சி நம் எல்லா கலாரசனைகளிலும் இருப்பது மேலும் சிறப்பு.

சிம்புதேவனின் படம் இன்று என் சிந்தனையை வேறு ஒரு தளத்திற்கு எடுத்துச் சென்று விட்டது.

மேலும்...

Some guys just can't handle Vegas

ஒருவழியாக மார்ச் 31 தலைவலிகள் முடிந்து கைகளை நெட்டி முறித்துக்கொண்டு வழமையான வாழ்க்கைக்கு திரும்பியிருக்கிறேன். புது நிதியாண்டு; புதிய இலக்குகள். அதைமுன்னிட்டு என் சக ஊழியர்களுக்கு நான் அனுப்பிய குறும்பு குறுஞ்செய்தி: இந்த வருடமாவது குறைவான வாடிக்கையாளர்களின் குடிகெடுவதாக!

இதென்ன அமங்கலமான பேச்சு என்று தோன்றலாம். உள்ளிருந்து உழலுபவர்களுக்கே அவ்வாழ்த்திலுள்ள மங்கலம் விளங்கும். 'The Hangover' படத்தில் லாஸ்வேகாஸ் பற்றி ஒரு நல்ல quote உண்டு: “Some guys just can't handle Vegas” என்று. அதைப்போல்தான் பங்குச்சந்தையும். இங்கே முதலீடு செய்பவர்கள் வளமுடன் வாழ்வர். விளையாட்டுத்தனமாக அணுகுபவர்கள் விபரீதத்தைத்தான் சம்பாதிக்க வேண்டியிருக்கும். சுருக்கமாக இவ்வளவு போதும்.

The Hangover என்றதும் அப்படத்தில் வரும் இன்னொரு quote ஞாபகம் வருகிறது: “you're gonna start dying just a little bit every day". பேச்சிலர் பார்ட்டிக்கு அழைத்துச் செல்லும் நண்பனைப் பார்த்து ஏற்கெனவே மணமான அவனின் நண்பன் இப்படிச் சொல்கிறான். வெள்ளைக்காரனோ, இல்லை வெறும் இலைதழையை உடுத்தியலையும் பழங்குடியோ, மணமானவனின் மனநிலை உலகெங்கும் ஒரே மாதிரிதான் இருக்கும் போலும்! :-)

மேலும்...

மனதை தெரிந்து கொள்வோம்

மனநோய் குறித்து ஒரு விளக்க கையேடு கிடைத்தது. பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.

Dr Anandan Flex Book

மேலும்...