சிவப்பு சீனா

சமீபமாக சீனாவின் சரித்திரம் மற்றும் அரசியல் பொருளாதாரம் பற்றிய மூன்று நூல்களை அடுத்தடுத்து வாசித்து முடித்திருக்கிறேன். மூன்றாவதை - சிவப்பு சீனா (விகடன் பிரசுரம்) - இன்று முடித்தேன்.

சீனாவின் நீண்ட நெடிய அரசாட்சி வரலாறு இருபதாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் மஞ்சூக்களின் அரசாட்சியுடன் முடிவுக்கு வந்தது. சன்-யாட்-சென்னின் புரட்சியாலும் முயற்சியாலும் சீனாவில் குடியரசு பிறந்தது. இந்த நூல் சீனா, மிங் வம்சத்தினரிடமிருந்து மங்கோலியாவை சேர்ந்த அந்நியர்களான மஞ்சூக்களின் கைக்கு எப்படிச் சென்றது என்பதில் இருந்து ஆரம்பித்து, மஞ்சூக்களின் ஆளுகையின் கீழ் அது எப்படியெல்லாம் மேற்கத்திய நாடுகளால் சுரண்டப்பட்டது, ஜப்பானின் ஆதிக்கம் சீனாவில் ஏற்படுத்திய பாதிப்புகள்
அடுத்து சமகால சீனாவைப் பற்றிய விரிவான நூல் ஏதும் அகப்படுகிறதா என்று பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன். முன்பு நான் இங்கே வாசிப்பனுபவம் பகிர்ந்து கொண்டிருந்த பல்லவி ஐயரின் ‘சீனா - விலகும் திரை’ ஓரளவு நல்ல நூல். ஆனால் அதை ஒரு அறிமுக நூலாக மட்டுமே கொள்ள முடியும்.

கிழக்கு பதிப்பகத்தில் ‘நீயா நானா - இந்தியா சீனா வல்லரசு போட்டி’ என்று ஒரு நூல் வெளியாகியுள்ளது. ஆனால் வழக்கம் போல் விலைதான் அச்சுறுத்துகிறது. 100 ரூ மதிப்பிலான நூல்களை செம்பதிப்பு என்று போட்டு இரு மடங்கு விலையில் விற்பார்கள்.

என் அனுபவத்தில் விகடன் பிரசுரங்களில் வெளியாகும் நூல்களே மலிவானவையும் தரமானவையும். ஆனால் விரிவானவையாக இருப்பதில்லை என்பது மட்டுமே குறை. அறிமுக வாசிப்பு தேவைப்படுவோர் படிக்கலாம்.

மஞ்சூக்களின் ஆளுகையின் கீழ் அது எப்படியெல்லாம் மேற்கத்திய நாடுகளால் சுரண்டப்பட்டது, ஜப்பானின் ஆதிக்கம் சீனாவில் ஏற்படுத்திய பாதிப்புகள், அபினி போர், ஹாங்காங் கைமாறியது ... என்று முக்கியமான சரித்திர நிகழ்வுகளை கோடிட்டு காட்டுகிறது. மாவோவின் செம்படை புரட்சி என்னும் ஆசியாவின் மிக முக்கியமான அரசியல் நிகழ்வை, சீனாவின் சரித்திரத்தை புரட்டிப்போட்ட சம்பவத்தையும் அதன் பின்விளைவுகளையும் ஒரு அறிமுகமாக தருகிறது.

ஆசிய நிலப்பரப்பில் நாம் அவசியம் ஆய்ந்தறிந்து கொள்ள வேண்டிய இரு நாடுகள் சீனாவும் ஜப்பானும் என்பது என் கருத்து. இரண்டும் தன்னை பல நூற்றாண்டுகளாக வெளியுலகில் இருந்து துண்டித்துக்கொண்டு வாழ்ந்தவை என்பதால் தனக்கென பிரத்யேக கலாச்சார பின்புலத்தைக் கொண்டு இயங்குபவை.

சீனாவை அதன் யுவான் வம்சத்தின் குப்ளாய் கானில் இருந்து இன்று வரை ஓரளவு நுனிப்புல் மேய்ந்து விட்டேன். ஜப்பான் குறித்த நூல்கள் தான் இன்னும் அகப்படவில்லை.

மேலும்...

சின்னக்குத்தூசி

எத்தனையோ ஆளுமையான மனிதர்களைப் பற்றி நாம் அறிந்து கொள்ளாமலே காலத்தை கடத்தி விடுகிறோம். அவர்களில் ஒருவர் பத்திரிக்கையாளர் சின்னக்குத்தூசி. திராவிட சித்தாந்தத்தின் அடையாளக் குரல். கலைஞரின் நெருங்கிய சகா. முரசொலியின் முக்கிய எழுத்தாளர். கடைசி காலங்களில் நக்கீரனுடன் நெருங்கிய தொடர்புகள் கொண்டிருந்தவர். இவருடைய கட்டுரைகளுக்காகவே சில காலம் நான் தொடர்ந்து நக்கீரன் வாங்கி வந்தேன்.

பெரியாரிடம் குத்தூசி என்று ஒரு பத்திரிக்கையாளர் இருந்தார். மிக பிரபலமான விமர்சகர். அவரை அடியொற்றி தன் பெயரை சின்னக்குத்தூசி என்று வைத்துக் கொண்டார். இயற்பெயர் தியாகராஜன். (எழுத்தாளர் அசோகமித்திரனின் இயற்பெயரும் அஃதே).

கடைசி 4 மாதங்களாக சின்னக்குத்தூசியை பில்ராத்தில் வைத்து சிகிச்சை செய்துவந்தவர் நக்கீரன் கோபால் தான். கோபால் அவரை தன் தந்தை ஸ்தானத்தில் வைத்து மரியாதை செலுத்தி வந்தார். குடும்பம் ஏதும் இல்லாததால், நேற்று அவர் இறந்த பிறகு அவர் உடல் நக்கீரன் அலுவலகத்தில் கொண்டுபோய் வைக்கப்பட்டிருந்தது. கலைஞர் நேரில் வந்து அஞ்சலி செலுத்தினார். கடைசி காலங்களில் கலைஞருடன் ஊடல் கொண்டு முரசொலியில் இருந்து வெளியேறியவர், முரசொலிக்கு மட்டும் தவறாமல் கட்டுரைகள் அனுப்பி வந்தார்.

இவரைப் பற்றி எழுத நிறைய இருக்கிறது. அவற்றில் ஒன்று மட்டும் குறிப்பிட வேண்டும். காஞ்சி காமகேடி சாமியார் ஜெயேந்திரரை 83-ல்(நினைவில் இருந்து எழுதுகிறேன்) ஞாநியுடன் சென்று பேட்டிக் கண்டு, கிடுக்கி பிடி கேள்விகளால் அவர் உண்மை முகத்தை உலகறிய செய்தவர். அது எங்கேயாவது எப்போதாவது கிடைக்கும் கிடைத்தால் படித்துப் பாருங்கள்.

சின்னக்குத்தூசியின் மேன்சன் அறை பத்திரிக்கையாளர்களின் பாசறை. அவரை அங்கே சென்று சந்தித்து சந்தேகம் நிவர்த்தி செய்துகொள்ளாத, குறிப்புகள் கேட்காத, உரையாடிக் கொண்டிராத சென்னை பத்திரிக்கையாளர்கள் கிட்டத்தட்ட இருக்கவே முடியாது என்பார்கள்.

திராவிட அரசியலின் குரல்கள் ஒவ்வொன்றாக விடைபெற்று வருகின்றன. அவற்றில் கடைசி குரலாக கலைஞர் இருப்பார். அவரின் மறைவு ஒரு சகாப்தத்தின் மறைவாக இருக்கும். யாரையும் இட்டு நிரப்ப முடியாத இடைவெளியாக அது இருக்கும். இவர்களுக்கு எல்லாம் நாம் செய்யும் மரியாதை, அவர்களின் குரல்கள் ஓங்கி ஒலித்த திராவிடத்தைப் பற்றி தேடி படித்து தெரிந்து கொள்வதுதான்.

மேலும்...

இளைஞர்கள் ஓட்டெல்லாம் திமுக பக்கம்தான்

இன்று நடை பயிற்சியின் போது எனக்கு பின்னால் இருவர் பேசியபடியே வந்தனர்.

“இளைஞர்கள் ஓட்டெல்லாம் திமுகவுக்குத்தாங்க விழுந்திருக்கு”

“அப்படீன்னு சொல்ல முடியாதுங்க.. கலந்தும் இருக்கலாம்”

“இல்லீங்க.. திருச்செங்கோடு ஏரியால ஒரு பத்து காலேஜ் பொண்ணுங்களாவது கேட்டிருப்பேன். எல்லோரும் காங்கிரஸுக்கு போட்டதாத்தான் சொன்னாங்க. ஒருத்தர்கூட தேமுதிகன்னு சொல்லலை”

“அப்படீங்களா.. சரி நாளைக்கு தெரிஞ்சிடும். பார்ப்போம்”

“எக்ஸிட் போல்லாம் சும்மாங்க. அடிச்சு சொல்றேன் பாருங்க. இளைஞர்கள் ஓட்டெல்லாம் திமுக பக்கம்தான்”

அது யாருடா இப்படி அடிச்சு பேசுறது என்று திரும்பி பார்த்தேன். ஒருவர் திமுகவில் ஊராட்சி பொறுப்பில் உள்ளவர்(அதாவது அவர் மனைவி). அவரிடம் அறுதியிட்டு கூறிக்கொண்டிருந்தவர் யாரென்று தெரியவில்லை. அவரிடம் ஏதாவது சகாயம் எதிர்பார்ப்பவராக இருக்கலாம். எதற்கும் சொல்லி வைப்போமே என்று தாராளமாக அடித்து விடுகிறார்.

அதுசரி, வெறும் 5000 பேரிடம் நடத்தும் கருத்து கணிப்புகள் எந்த அளவில் சரியாக இருக்க முடியும்? ஒருவேளை நாளைய முடிவுகளுடன் அவை பொருந்தி வந்தாலும் அது தற்செயல் நிகழ்ச்சியாகவே இருக்க முடியும் என்பது என் கருத்து. சோதிடம் போல!

மேலும்...

இன்னொரு ஜாதி இன்னொரு கட்சி

இந்தத் தேர்தலில் திமுக, அதிமுக ஆகிய இரண்டு பெரிய கட்சிகளின் கூட்டணிகள் ஆளுக்கு ஒருபுறம் போட்டியிடுகின்றன.

தேசிய கட்சியாகிய பிஜேபி தனித்து போட்டியிட்டு மூன்றாவது வாய்ப்பாக வாக்காளன் முன்னால் நிற்கிறது.

இவர்கள் எல்லாம் அறிந்த முகங்கள்.

ஒரு புதிய முகமாக ஒரு ஜாதிக்கட்சி இந்தத் தேர்தலில் மற்ற பெரிய கட்சிகளுக்கு இணையாக எல்லா தொகுதிகளிலும் வேட்பாளர்களை நிறுத்தி, பெரிய பெரிய விளம்பரங்களாக செய்திதாள்களில் தந்து கவனத்தை ஈர்த்து வருவதை கவனித்திருக்கலாம். அதுதான் இந்திய ஜனநாயக கட்சி (http://ijkparty.org/). IJK என்று சுருக்கமாக அழைத்துக் கொள்கிறார்கள்.

இருக்கும் எல்லா ஜாதிகளின் சங்கங்களும் தங்களை அரசியல் கட்சிகளாக பதிவு செய்து கொண்டு ஒவ்வொருவராக அரசியல் களம் இறங்கி வருகிறார்கள். அந்த வரிசையில் புதிய உதயம் இந்த ஐஜேகே. பார்க்கவ குல சங்கத்தின் அரசியல் அவதாரம். இவர்களை உடையார்கள் என்று சொன்னால் எளிதில் புரியும். இவர்களின் உட்பிரிவுகள் - மூப்பனார், நயினார்.

இப்போது இந்தக் கட்சியை துவக்கி இருப்பவர் பாரி வேந்தர் என்று தன்னை அழைத்துக் கொள்ளும் பச்சமுத்து. பச்சமுத்து என்னும் பெயர் அவ்வளவு சிலாக்கியமாக இல்லை என்பதால் பாரிவேந்தர் என்று அழைத்துக் கொள்கிறார் போலுள்ளது. இந்த காலத்தில் ஒரு கட்சியை நிறுவி ஒரு பொது தேர்தலில் மற்ற பழம் தின்று கொட்டை போட்ட பெரிய கட்சிகளுக்கு இணையாக எல்லா தொகுதிகளிலும் வேட்பாளர்களை நிறுத்துவது என்பது லேசுபட்ட காரியமல்ல. அதற்கு பெரும் முதலீடுகள் தேவைப்படும். அதற்கான நிதி ஆதாரம் பச்சமுத்துவிடம் கொட்டிக் கிடக்கிறது. பச்சமுத்து தான் சென்னை, திருச்சி, டெல்லியில் கல்விச் சேவை(!) செய்து வரும் SRM பல்கலை கழகங்களின் வேந்தர். அதாவது முதலாளி.

கருப்பை வெள்ளையாக்கிக் கொள்வதுடன் தன்னுடைய ஜாதியின் தனிப்பெரும் தலைவராகவும், தமிழகம் முழுவதும் பரவி இருக்கும் உடையார்களின் அரசியல் முகமாகவும், அடுத்த தேர்தலில் தவிர்க்க முடியாத சக்தியாகவும் உருவெடுக்க பெரும் பணம் வாரியிறைத்துக் கொண்டிருக்கிறார் பச்சமுத்து. நிச்சயம் அவர்களுடைய ஜாதிகளின் ஓட்டுக்களை அவர்கள் கணிசமாக சேகரம் செய்து கொள்வார்கள் என்று நம்பலாம்.

காரணம், மக்களிடையே இருக்கும் ஜாதிப் பற்று. ‘நம்ம ஜாதிக்காரன் நிக்கறான்பா. அவனுக்கு போடாம யாருக்கு போட. ஓட்டு கம்மியா போயி டெபாஸிட் போச்சின்னா ஜாதி மானம்ல போவும்’ என்று என் ஜாதிக்காரர்கள் பேசுவதை நான் அனுபவப்பட்டிருக்கிறேன். ‘இததன நாள் எவன் எவனுக்கோ போட்டோம்.. நம்ம ஜாதிக்காரனும்தான் பொழச்சிட்டு போகட்டுமே’ என்பதும் ஒரு பொது கருத்து. இது எல்லா ஜாதி மக்களிடமும் இருக்கும் ஒரு சுயஜாதி அபிமானம். அதைத்தான் பச்சமுத்து போன்றவர்கள் தங்கள் அரசியல் அபிலாஷைகளுக்கு அனுகூலமாக்கிக் கொள்கிறார்கள்.

தலித் அரசியல் என்பது நீண்ட காலமாக அரசியல் களனில் ஓங்கி ஒலிக்கும் குரல். அதன் நியாயங்கள் விமர்சனங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவை. ஒடுக்கப்பட்ட இனத்தின் அரசியல் முக்கியத்துவம் ஒரு சமூகவியல் கட்டாயமும் கூட. ஆனால் பொருளாதார நலன்களில் வலுவான இடத்தில் இருக்கும் மேல்ஜாதி அமைப்புகளும் ஒடுக்கப்பட்ட இனங்களின் கோரிக்கைக்கு இணையான குரல்களை எழுப்பி அரசியலில் குதித்திருப்பதன் பின்னால் இருப்பது அதன் பெருமுதலாளிகளின் சுயநல அரசியலே என்பது அந்தந்த ஜாதியின் நிறுவனர்களையும் தலைவர்களையும் பார்த்தாலே புரியும். அவர்களை ஆதரிப்பவர்களும் சிறுமுதலாளிகளாகவே இருப்பதைக் காணலாம்.

பா.ம.க.,வில் ஆரம்பித்து சென்ற சில தேர்தல்கள் வரை தேவர், கவுண்டர்கள், செட்டியார் என்று வரிசையாக ஜாதி சங்கங்கள் அரசியல் கட்சிகளாகி வரும் நிலையில் அடுத்து எந்த பெரிய ஜாதி தங்கள் இனத்தை காக்க பத்து அம்ச கோரிக்கைகளுடன் அரசியலில் குதிக்கப் போகிறது என்பது அதிலுள்ள பெரும் பணக்காரர்களை பொறுத்தது. சாமானியனுக்கு ஜாதியை விட கவலைப்பட வேறு பல அன்றாட வயிற்றுப்பாடுகள் இருக்கின்றன.

மேலும்...

இந்தத் தேர்தலை பொறுத்தவரை...

நம் நாட்டில் ஒரு கட்சிக்கு வாக்களித்து நம்மை ஐந்து ஆண்டுகள் ஆள அவர்களுக்கு வாய்ப்பளித்து ஆட்சிக் கட்டிலில் அமர்த்தினால் அவர்களுக்கு அந்த ஐந்தாவது ஆண்டுதான் நம்மைப் பற்றி ஒரு அக்கறையும், அச்சமும், பதற்றமும் வருகிறது. காரணம் மீண்டும் எதிர்கொள்ளவிருக்கும் தேர்தல். அதுதான் ஜனநாயகத்தின் அற்புதம்; அதன் கையிலுள்ள பெரும் ஆயுதம். அதை நாம் முறையாக பயன்படுத்துகிறோமா என்பதைப் பொறுத்துதான் நமது அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளின் தலைவிதி நிர்ணயமாகிறது. அதை கவனத்தில் கொண்டு நாம் நம் வாக்கை முடிவு செய்யவேண்டும்.

இந்தத் தேர்தலை பொறுத்தவரை இரண்டு தகுதியற்ற தலைவர்களில் ஒருவரை தேர்ந்தெடுக்கும் ஒரு கட்டாய சூழலில் — கூட்டணி, கூட்டணி அரசியல், கூட்டணி தர்மம், ஆணவம், அகங்காரம், பிரச்சார கோமாளிகளின் உளறல்கள், ஊழல், சந்தர்ப்பவாதம் — ஆகியவற்றையெல்லாம் சீரியஸாக எடுத்துக் கொள்ளும் மனநிலை எனக்கு இல்லை. அதனால் இரு தரப்பையும் பற்றிய ஆழமான பரிசீலனை என்னிடம் கிடையாது. மேலோட்டமான சில கருத்துக்களை மட்டும் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

இன்று காலை பூங்காவில் அமர்ந்து பேப்பர் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். அது ஒரு நாற்சந்தியில் அமைந்திருக்கிறது என்பதால் அங்கே வழக்கம் போல பிரச்சார ஆட்டோ நின்று கொண்டிருந்தது. ஒரு பிரச்சாரகர் எதைப் பற்றிப் பேசினாலும், மீண்டும் மீண்டும் சேர்த்துக்கொண்ட ஒரு வாக்கியம் ‘மறந்தும் இருந்து விடாதீர்கள். இருந்தும் மறந்து விடாதீர்கள்..!’. கண்டிப்பாக ஓட்டுப் போடும் முன் மக்களுக்கு ஞாபகப்படுத்த வேண்டிய ஒரு வாக்கியம்தான் என்று மனதிற்குள் நினைத்துக்கொண்டேன்.

கடந்த கால ஆட்சியின் சரி-தவறுகளை மறந்து விடாமல் பரிசீலனைக்கு உட்படுத்திதான் ஓட்டளிக்க வேண்டுமே தவிர, கடைசி நேர தேர்தல் கூத்துகளில் கவனம் சிதறி ஆட்சியாளர்களின் பழைய நடவடிக்கைகளை மறந்து தவறான ஒரு முடிவை எடுத்துவிடக் கூடாது. ஆனால் கடைசி நேர அரசியல் ஸ்டண்ட்களை பொறுத்து ஓட்டளிப்பதுதான் பெரும்பாலும் நடக்கிறது.

என்னைப் பொறுத்தவரை கருணாநிதியின் குடும்ப ஆதிக்கமும், ஊழலும், பல்மட்ட அராஜகமும், வாய்ஜால அரசியலும், திமுக மா.செ.க்களின் குறுநில மன்னர் மனோபாவமும் தற்காலிகமாவது முடிவுக்கு வர வேண்டும்.

சாகும்போதும் பதவியில் இருந்துகொண்டே சாகும் கௌரவம் கிடைக்கப்பெறும் அளவிற்கு கருணாநிதிக்கு எந்த தகுதியும் கிடையாது. அதனாலும் தனிப்பட்ட விருப்பமாக ஆட்சி முடிவுக்கு வர விரும்புகிறேன்.

ஈழத்தில் மக்கள் சாகும்போது இங்கே கருணாநிதி நடத்திய நாடகங்கள் ஒன்றா, இரண்டா? அமைச்சரவையில் பங்கு வாங்க பதறியடித்துக் கொண்டு டெல்லிக்கு ஓடத் தெரிகிறது. சீட் பகிர்வில் பிரச்னை என்றால் ஆட்சிக்கு ஆதரவையே வாபஸ் பண்ணத் தெரிகிறது. ஆனால் மக்கள் கொத்து கொத்தாக சாகும்போது நானென்ன செய்ய என்று அங்கலாய்க்க மட்டுமே தெரிந்தது. மக்களை முட்டாள்களாக நினைத்து ஆடிய அழுகுணி ஆட்டங்களுக்குத் தக்க பாடம் புகட்டப்பட வேண்டும்.

இருநாட்கள் முன்பு ஆட்சிக்கு வந்தால் மின்சார உற்பத்தி அதிகரிக்கப்படும் என்று ஒரு தேர்தல் வாக்குறுதியை படித்தேன். கருணாநிதி ஒரு கூட்டத்தில் பேசியிருந்தார். மேலும், ‘தேவைக்கு அதிகப்படியாகவே மின்சாரம் வழங்கப்படும்’ என்று அதில் ஒரு முத்தாய்ப்பு வேறு. இதை எதிர்கட்சி சொல்லலாம். ஆட்சி அதிகாரத்தில் ஐந்து வருடங்கள் இருந்தவர்கள் சொல்லலாமா? இருந்தவரை மின்சார உற்பத்தியை அதிகரிக்க எடுத்த முயற்சிகள் என்ன? அப்போது முடியவில்லை என்றால் மீண்டும் வந்தால் மட்டும் எதன் அடிப்படையில் முடியும்? தமிழன் - எது சொன்னாலும் ஏற்றுக் கொள்ளும் ஏமாளி என்று நினைப்பு. இது ஒரு சின்ன உதாரணம் மட்டுமே.

போட்டத் திட்டங்களெல்லாம் கொள்ளையடிக்க. 2G வெளிவந்த ஊழல். சேது சமுத்திரத்தில் கப்பலை விட்டு தூர் வாறியதில் மறைந்துள்ள கொள்ளை ஒரு விஞ்ஞான ஊழல். இதுபோல் இன்னும் எவ்வளவோ! ஊழலை மனதளவில்கூட அங்கீகரிக்கும் ஒரு சமுதாயமாக நாம் முற்றிலும் மாறிவிடக்கூடாது.

திருவாரூரில் கருணாநிதிக்கு ஓட்டு கேட்கும் வேலையை அவர் மகள் செல்வி செய்து வருகிறார். சில நாட்கள் முன்னாள் பத்திரிக்கையில் ஒரு புகைப்படம் பார்த்தேன். ஒரு முதியவர் ஓட்டு கேட்க வந்த செல்வியிடம் திமுக ஆட்சியைப் பற்றி சரமாரியாக கேள்விகள் கேட்க, அவரிடம் திருப்பி வாக்குவாதம் செய்ய முடியாமல் செல்வியின் முகம் இருண்டு அவர் வந்த வழி திரும்பியதை படமெடுத்து போட்டிருந்தார்கள். அந்த கடைகோடி முதியவரின் உணர்வுதான் இன்று இந்த ஆட்சியால் அதிருப்தி அடைந்திருக்கும் மெஜாரிட்டி தமிழர்களின் உணர்வும்.

எழுத எழுத காரணங்கள் நீள்கின்றன. நீட்டித்துச் செல்லத்தான் எரிச்சலாக உள்ளது.

கருணாநிதியை யாரெல்லாம் ஆதரிக்கிறார்கள்?

1. கருணாநிதியை விட ஜெயலலிதாவின் மேல் தனிப்பட்ட வெறுப்புடன் இருப்பவர்கள்.
   
   
2. திமுகவினரை உறவினர்களாக கொண்டவர்கள்.
   
   
3. திமுக ஆட்சியால் பலனடைந்த/பலனடைய எதிர்பார்க்கும் மைனாரிட்டியினர். (like govt staffs, contractors..)
   
   
4. ஜெ.யின் கண்டிப்பான ஆட்சிமுறையின் மீது(strict bureaucracy) கசப்பும், அச்சமும் கொண்டவர்கள் (like those same govt staffs)
   
   
5. எந்த வித பரிசீலனைகளும் இல்லாத பரம்பரை திமுக அனுதாபிகள்.
   
   
6. அரசின் கஜானா நிலை தெரியாமல் இலவசங்களுக்கு ஆசைப்படும் வெகுளிகள்.

இப்படி இன்னும் சில காரணங்களை அடுக்கிச் செல்லலாம். எல்லாம் தனிப்பட்ட நலன்கள், விருப்பு வெறுப்புகள் சார்ந்ததாகவே இருக்கும்.

பொதுநலன் என்று பார்க்கும்போது, ஒரு ஆட்சி சரியில்லை என்றால் தயவு தாட்சண்யமின்றி அவர்களை தண்டிப்பதுதான் ஜனநாயகத்தை சமநிலையில் வைத்திருக்க இருக்கக்கூடிய ஒரே வழி. அடுத்து வருபவர்களுக்கும் மக்கள் நலனில் ஒரு பயம் கலந்த அக்கறை இருக்கும். உண்மையில் ஜனநாயகத்தின் தாத்பர்யமும் அதுதான். ஒரு ஆட்சி கயமைத்தனமானது என்றால் சுயபிரக்ஞை கொண்ட எந்த குடிமகனும் அதை தண்டிக்கத் தயங்கக்கூடாது. அவர்களை நீடிக்கச் செய்ய சுயவிருப்பு வெறுப்புகளுக்கு இடம் தரக்கூடாது. காரணங்களை ‘கண்டுபிடித்து’ நியாயப்படுத்த முயலக்கூடாது. அப்புறம் அவர்களுக்கும் நமக்கும் என்ன வித்தியாசம்?

இந்தத் தேர்தலை பொறுத்தவரை இதுதான் என் நிலைப்பாடு. அதாவது, திமுகவை அதன் கடந்த கால ஆட்சியின் தவறுகளுக்காக தண்டிப்பது.

-0-

அரசியலில் மாத்திரமல்ல எதிலுமே நாம் ஒரு நன்னம்பிக்கை (optimism) கொண்டிருப்பது அவசியம். அது மட்டுமே நம்மை அடுத்தக் கட்டத்துக்கு நகர்த்திச் செல்லும். இல்லையென்றால் இன்றே சயனைடை சுவைத்து முடித்துக் கொள்ளலாம். காரணம் உலகம் அதன் எல்லாக் கூறுகளிலும் அவ்வளவு அபத்தங்களால் நிறைந்தது. நன்னம்பிக்கைதான் உலகை இன்றளவும் வாழ வைத்துக்கொண்டிருக்கிறது. எல்லா சீர்திருத்தங்களுக்கும் அடிகோலியுள்ளது. எல்லா புரட்சிகளுக்கும் வித்திட்டிருக்கிறது. எல்லா பரிணாமங்களுலும் உடனிருந்திருக்கிறது.

அந்த optimism, logical optimism தானா என்பதை மட்டும் சரிபார்த்துக் கொள்வது முக்கியம்.

அரசியல் கட்சிகள் என்ன மாதிரி நடந்து கொள்கின்றன என்பது அடுத்தது. நமக்கு முன்னுள்ள வாய்ப்புகளில் நாம் சரியானதை தேர்ந்தெடுக்கிறோமா என்பதுதான் முக்கியம். தேர்தல் அரசியலில் தொடர்ந்து எடுக்கப்படும் சரியான முடிவுகள் அரசியலில் சீர்திருத்ததை நிச்சயம் கொண்டு வரும். இரு கட்சிகள் தொடர்ந்து மாறி மாறி ஏமாற்றி வந்தால், மாற்று சக்தியாக மூன்றாவதாக ஒன்று கண்டிப்பாக உதிக்கும். அது மாறுதலை கொண்டு வரும். இதுவரையான அரசியல் சரித்திரத்தை ஆய்வுக்கு எடுத்துக்கொண்டு இதனை சரிபார்த்து உறுதி செய்து கொள்ளலாம்.

ஒரு எளிய உதாரணமாக, தொடர்ந்து அரசியல் சீர்கெட்டு, அராஜகம் மலிந்து கிடந்த பீகாரில் இன்று ஒரு நல்லாட்சி வந்து விடவில்லையா? அந்த நல்லாட்சிக்கு பீகார் மக்கள் தொடர்ந்து இரண்டாவது முறையாக வெற்றி வாய்ப்பளிக்கவில்லையா? அதுதான் optimism!

மில்லியன் டாலர் கேள்வி

மில்லியன் டாலர்களெல்லாம் (5 கோடி) இப்போது பஸ் கூரைகளிலேயே கிடைப்பதால் இனி இந்த மாதிரி சொலவடைகளுக்கெல்லாம் மதிப்பிருக்காது.

-0-

திமுக பற்றி நான் எழுதியவற்றில் பலவற்றை சேர்த்துக் கொள்ள வில்லை. முக்கியமாக கருணாநிதி அரசு கேபிள் டிவி திட்டத்தை எதிர்கொண்டு அடித்த அந்தர் பல்டிகளை.

-1-

அதிமுக ஆட்சியில் இருக்கும்போது ஜெ. சுமங்கலி கேபிள் நெட்வொர்க்கின் எதேச்சதிகாரத்தை தடுக்க கேபிள் டிவிக்களை அரசுடமையாக்கும் மசோதா கொண்டு வந்தார். உடனே கருணாநிதி குடும்பத்தாருக்கு குலைநடுங்கிப் போனது. உடனே கட்சியின் முக்கியத் தலைகளெல்லாம் திரண்டு சென்று கவர்னரிடம் மனு கொடுத்து ஒப்பாரி வைத்தார்கள். தற்காலிகமாக அதில் முட்டுக்கட்டை விழுந்தது. அரசு கேபிள் வருவதற்குள் தேர்தல் வந்துவிட்டது என்று நினைக்கிறேன்.

-2-

இப்போது காட்சி மாறுகிறது. தினகரன் அலுவலகம் எரிப்பு விவகாரத்தில் கருணாநிதி, அழகிரியுடன் மாறன் சகோதரர்களுக்கு சச்சரவு ஏற்படுகிறது. இனி ஒட்டும் இல்லை உறவும் இல்லை என்று முழங்குகிறார் அழகிரி. ராயல் கேபிள் விஷனை துவக்கி மதுரையின் கேபிள் டிவி தொழிலை கையகப்படுத்துகிறார்.அவர்களின் டிவி சேனல்களுக்கு போட்டியாக கலைஞர் தொலைக்காட்சி உருவாகிறது. மாறன் சகோதர்களுக்கு கோடிகளை குவிக்கும் சுமங்கலி கேபிள் விஷனை முடக்க அரசு கேபிள் டிவி அறிவிப்பை வெளியிடுகிறார் கருணாநிதி. அரசு கேபிளுக்காக நவீன ஆப்டிகல் ஃபைபர் கேபிள்களும், நவீன உபகரணங்களும் 50 கோடி செலவில் மாவட்ட தலைநகரங்கள் தோறும் வாங்கி குவிக்கப்படுகின்றன. மாதக் கட்டணம் 100 ரூபாய் என்று நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. சுமங்கலி கேபிளை எதிர்த்து லோக்கல் கேபிள் டிவி ஆபரேட்டர்கள் அரசு கேபிளுக்கு ஆதரவு தெரிவிக்கின்றனர்.

-3-

இப்போது ‘திடீர்’ குடும்ப சமாதானப் படலம். காட்சிகள் மாறுகின்றன. அழகிரியும், மாறன் சகோதர்களும் மாமா-மாப்ளே என்று சிரித்தபடி போஸ் கொடுக்கின்றனர். பிரிந்த உறவுகள் மீண்டும் சேர்ந்து கொள்கின்றன. மக்கள் பணம் 50 கோடி வாரியிறைத்த அரசு கேபிள் கிடப்பில் போடப்படுகிறது. அரசு கேபிளை நம்பி அணி திரண்ட கேபிள் ஆபரேட்டர்கள் த்ராடில் விடப்படுகின்றனர். ராயல் கேபிள் விஷன் மட்டும் தொடர்ந்து சக்கைப் போடு போடுகிறது. ஜாக் கம்யூனிகேசன்ஸ் என்ற பெயரில் அது சென்னையிலும் தொழிலை விரிவுபடுத்துகிறது.

குடும்பத்தில் குடுமிப்பிடி என்றதும் கருணாநிதிக்கு தமிழக மக்களெல்லாம் அதிக கேபிள் கட்டணம் செலுத்துவது குறித்து உடனே கவலையும் அக்கறையும் ஊற்றெடுத்தது. அதே, பங்கு பாங்காக பிரித்துக் கொள்ளப்பட்டதும் தமிழக மக்கள் மீண்டும் அநாதைகளாகி விட்டனர். கருணாநிதியின் அக்கறையெல்லாம் புஸ்வாணமாகி விட்டது.

மேலும்...

நாமக்கல் தொகுதி ரவுண்டப்

3 votes

அன்புள்ள இட்லிவடை,

நாமக்கல் தொகுதியின் தேர்தல் நிலவரம் பற்றி என்னுடைய சில அவதானங்களை அனுப்பியுள்ளேன். ஏற்புடையதாக கருதினால் அதை நீங்கள் இட்லிவடையில் பிரசுரிக்கலாம்.

நன்றி.
அன்புடன்,
ராஜா,
நாமக்கல்.



தொகுதி: நாமக்கல்

முக்கிய போட்டியாளர்கள்:
கொ.மு.க: ஆர்.தேவராஜன்
அ.தி.மு.க: கே.பி.பி.பாஸ்கர்

நாமக்கல் தொகுதியை பொறுத்தவரை அது தனித் தொகுதியிலிருந்து பொதுத் தொகுதியாகி இருப்பதுதான் இந்த சட்டமன்ற தேர்தலின் முக்கியமான சிறப்பம்சம். தொகுதியில் பெரும்பான்மையினராகவும் செல்வாக்கு பெற்றவர்களாகவும் இருக்கும் கொங்கு வேளாள கவுண்டர்களின் நீண்ட நாளைய எதிர்பார்ப்பு இது.

இதில் சாதி ரீதியான மனசாய்வுகள் ஒருபுறம் இருக்க, தனித் தொகுதி என்பதால் உள்ளூரில் அறிமுகமில்லாத தொகுதிக்கு துளியும் சம்மந்தமில்லாத தற்போதைய சிட்டிங் எம்.எல்.ஏ., ஜெயகுமார் போன்றவர்களை அரசியல் கட்சிகள் கொண்டு வந்து நிறுத்திவிடுவது வாடிக்கையாக இருந்தது ஒரு குறையாக இருந்தது. மாநில அரசின் தலைமையை மனதில் கொண்டு வேறு வழியில்லாமல் அவர்களை தேர்ந்தெடுக்கும் ஒரு இக்காட்டான சூழ்நிலை இனிமேல் தவிர்க்கப்படும் என்பது தொகுதி மக்களிடையே பொதுவில் ஏற்பட்டுள்ள ஒரு ஆறுதல்.

இனி தேர்தல் கூட்டணிகள் முடிவாவதற்கு முன்பாக தொகுதியில் நிலவிய கருத்துக்களை ஆராய்வோம்.

சட்டமன்ற தேர்தல்கள் முடிந்து, அடுத்த தேர்தல்கள் வரும்போது எழும் முக்கியமான ஒரு கேள்வி ‘என்ன செய்தார் உங்கள் எம்.எல்.ஏ?’ என்பதாக இருக்கும். ஆனால், நாமக்கல் தொகுதியை பொறுத்தவரை ’யார் உங்கள் எம்.எல்.ஏ?’, ‘எப்படி இருப்பார் உங்கள் எம்.எல்.ஏ?’ என்னும் ரீதியில் தான் கேள்விகள் இருக்கும். அந்த அடுக்கடுக்கான எல்லா கேள்விகளுக்கும் பதில் ஒன்றுதான் — ‘தெரியாது’ என்பதுதான் அது.

அந்தளவுக்கு தொடர்ந்து இரண்டாவது முறையாக 2006-ல் நாமக்கல்லில் வெற்றி பெற்ற காங்கிரஸ் எம்.எல்.ஏ ஜெயகுமார், தொகுதியை அம்போவென விட்டு விட்டார். கடந்த முறையே அவர் மீது இதே போன்ற குற்றசாட்டு இருந்தது. ஆனால் இப்போதைய நிலைமையை எண்ணிப் பார்க்கையில் அதுவே எதேஷ்டம் என்பதாக இருக்கிறது. சென்ற முறை எம்.எல்.ஏ.,ஆக இருந்த பொழுதாவது ஆறு மாதங்களுக்கு ஒருமுறையாவது தொகுதியில் மருந்துக்காவது கண்ணில் பட்டார். ஆனால் 2006-ல் தேர்தல் முடிந்து பெரிதாக ஒரு கும்பிடு போட்டுவிட்டுச் சென்றதோடு சரி. அதற்குப் பிறகு எதற்காகவும் எட்டிப் பார்க்கவில்லை. ஒரு அரசு நலத் திட்ட விழா, ஒரு நல்லது கெட்டது... ம்ஹூம்... எம்.எல்.ஏ.,வை எந்த நிகழ்ச்சியிலும் பார்த்ததேயில்லை. நகைச்சுவைக்காக எம்.எல்.ஏ காணவில்லை என்று போஸ்டர் ஒட்ட வேண்டும் என்று எழுதுவார்கள். அதற்கு நடைமுறை எடுத்துக்காட்டாக வாழ்ந்து காட்டி வாளாவிருந்து விட்டார் எம்.எல்.ஏ ஜெயகுமார்.

இதற்கு லோக்கல் தி.மு.க மத்திய அமைச்சரின் உருட்டல் மிரட்டல்கள் தான் காரணம் என்பார்கள். அவருக்கு டெல்லி அரசியலில் நாட்டம் அதிகமாகிவிட்டது என்றும் சொல்வார்கள். ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடிய காரணமாக இருப்பது, தொகுதி மறுசீரமைப்பில் நாமக்கல் தனித் தொகுதிலிருந்து பொதுத் தொகுதியாக மாற்றப்படும் செய்திகள் வெளியானதுதான். அடுத்தமுறை இங்கே போட்டியிடப் போவதில்லை என்பதால் தொகுதிக்கு ரிட்டர்ன் டிக்கெட் எடுக்காமல் சமர்த்தாக சிக்கனம் பிடித்து விட்டார். இப்போது ஜெயகுமார் ஆத்தூர் (தனி) தொகுதிக்கு விருப்ப மனு கொடுத்திருக்கிறார் என்பது ஒரு தகவலுக்காக.

தொகுதிக்கு ஏன் எம்.எல்.ஏ வரவில்லை என்பதெல்லாம் அவருடைய தனிப்பட்ட பிரச்னைகள். தொகுதி நலனை பொறுத்தவரை அவர் பூஜ்ஜியம். அதனால் இம்முறை காங்கிரஸ் மற்றும் அதன் கூட்டணி கட்சியாகிய தி.மு.கவிற்கு எதிராக உள்ளூரில் பெரும் அதிருப்தி அலை நிலவுகிறது. அதனாலேயே காங்கிரசின் விருப்பத் தொகுதிப் பட்டியலில் பல ஆண்டுகளாக இடம்பிடித்துவந்த நாமக்கல்லை இம்முறை காங்கிரஸ் கைகழுவி விட்டது. கேட்டிருந்து, கிடைத்து, ஊருக்குள் ஓட்டுக்கேட்கவும் வந்திருந்தால் ரணகளமாகியிருக்கும்!

தமிழக அரசியல் கட்சிகளின் மாரத்தான் கூட்டணி பேச்சுவார்த்தைகள் ஒருவழியாக முடிந்து தற்போது நாமக்கல்லில் கொ.மு.க.வும், அ.தி.மு.க.வும் போட்டியிடுகிறார்கள் என்பது தெளிவாகியுள்ளது.

கொ.மு.க.வை பொறுத்தவரை அவர்கள் இந்தத் தேர்தலில் தங்களின் சாதி ஓட்டு வங்கியை இரண்டாம் முறையாக நிரூபித்துக் காட்ட வேண்டிய ஒரு ’ஆசிட் டெஸ்ட்’ நிலையில் இருக்கிறார்கள். அதற்கான எல்லா வித சாதகமான அம்சங்களும் இருந்தன — அவர்கள் சென்று தி.மு.க அணியில் சேரும் வரை. ஆனால் யாரும் எதிர்பாராத விதமாக அவர்கள் சென்று தி.மு.க கூட்டணியில் இணைந்து சீட் வாங்கிக் கொண்டது கொங்கு வேளாள கவுண்டர்களிடையே மேலிருந்து கீழ் வரை ஒரு அதிருப்தி அலையை உண்டாக்கியுள்ளது.

காரணம் அடிப்படையில் கொங்கு வேளாளர்களுக்கு இணக்கமான கட்சி அ.தி.மு.க.தான் என்பது வெள்ளிடை மலை. அது மாத்திரமல்லாமல், கொங்கு வேளாளர்களின் அடிப்படையான சில கோரிக்கைகளை கூட தி.மு.க அரசு கண்டுகொள்ளாது காலம் தாழ்த்தியது குறித்து அவர்களின் சமுதாயத்தில் ஒரு கோபம் இருந்துவருகிறது. அதனுடன் பொதுவில் தி.மு.க ஆட்சி குறித்து இருக்கும் எதிர்மறையான கருத்துநிலையும் இணைந்துகொள்ள, கொங்கு சமுதாயத்தின் ஒட்டு மொத்த கருத்தோட்டமும் தி.மு.க.வுக்கு எதிராக மாறியிருந்தது.

இந்நிலையில் யார் அதிக சீட் கொடுத்தார்களோ அவர்களிடம் சென்று சேர்ந்துகொண்ட கொ.மு.க. தலைவர்களின் செயல் கொங்கு வேளாளர்களிடையே கசப்புணர்வையே ஏற்படுத்தியுள்ளது. விளைவாக, மணி கவுண்டர் போன்ற அவர்களின் சில தலைவர்கள் கொ.மு.க.வுக்கு எதிர்நிலை எடுத்து அ.தி.மு.க.வுக்கு ஆதரவு தெரிவித்துவிட்டார்கள். ஏற்கனவே தனி அமைப்பு வைத்துக்கொண்டு தனியாவர்த்தனம் செய்துவரும் தனியரசு அ.தி.மு.க கூட்டணியில் இணைந்து ஒரு சீட்டும் வாங்கிவிட்டார். அவருக்கு ஓரளவு பரவலான தனிப்பட்ட செல்வாக்கு உண்டு. அதனால் சாதி ரீதியான ஓட்டுக்கள் இம்முறை சிதறவே அதிக வாய்ப்புள்ளது.

அதை ஈடுகட்டும் விதமாக நாமக்கல்லில் கொங்கு வேளாளர்களின் மூத்த தலைவர்களில் ஒருவரான ஆர்.தேவராஜன் என்பவருக்கு சீட் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அது எந்தளவு வேலை செய்யப் போகிறது என்பதை பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும். எனினும், கொ.மு.க.வுடன் இணைந்து தி.மு.க உடன்பிறப்புகள் வேலை பார்ப்பதில் நாமக்கல் தொகுதியை பொறுத்தவரை பிரச்னை இருக்காது. இரண்டு கட்சிகளின் மாவட்ட அளவிலான தலைவர்களும், வேட்பாளரும் ஒரே இனம் என்பதோடு, சுற்றி பார்க்க தூரத்து உறவினர்களாக இருப்பார்கள்.

உடன்பிறப்புகளின் இனப் பாசம் ஒருபுறம் இருந்தாலும், வெகுசனமக்களிடம் இத்தேர்தலில் பொதுவில் நிலவும் பணப் பாச எதிர்பார்ப்பு நிறைவு செய்யப்படுமா என்பது கேள்விக்குறிதான். தி.மு.க என்றால் ஓட்டுக்கு காசு கொடுப்பார்கள் என்று எதிர்பார்க்கலாம்; உரிமையாக(?) கேட்கவும் செய்யலாம். கொ.மு.கவில் ஓட்டுக் கேட்டு வரும் மாமன், மச்சான், பங்காளிகளிடம் அதை எதிர்பார்க்க முடியுமா?

இது தி.மு.க கூட்டணியின் நிலைமை.

எதிர்புறம் அ.தி.மு.க கூட்டணியில் முதலில் வெளியான பட்டியலில் நாமக்கல் தே.மு.தி.க.வுக்கு ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது. அது அப்படியே தொடர்ந்திருந்தால் சிரமம் தான்; கொங்கு வேளாளர்களின் கணிசமான ஓட்டுக்களை இலகுவில் தேவராஜன் பாக்கெட்டில் போட்டுக்கொண்டிருந்திருப்பார். ஆனால் திருத்தப்பட்டு வெளியான இரண்டாவது பட்டியல்தான் நாமக்கல் தொகுதியின் கதாநாயகன். (இப்போதெல்லாம் கதாநாயகன், கதாநாயகி என்ற வார்த்தைகளை கட்டுரைகளில் சேர்த்துக்கொண்டால்தான் அதை சமகால அரசியல் கட்டுரை என்றே ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்!).

அதன்படி, அதாவது கதாநாயகன் என்று சொன்னேனே அந்த அ.தி.மு.க.வின் திருத்தப்பட்ட பட்டியலின்படி இந்த ஒட்டு மொத்தக் கட்டுரையையும் ஒரு வரியில் சுருக்கி இப்படி எழுதிவிடலாம் — ’அ.தி.மு.க.வில் உள்ளூரில் பொது மக்களின் செல்வாக்கு பெற்ற கே.பி.பி.பாஸ்கருக்கு சீட் கொடுக்கப்பட்டிருப்பதால் மற்ற எதையும் பரிசீலிக்க அவசியமின்றி ‘அட்வாண்டேஜ் அ.தி.மு.க’ என்று சொல்லிவிடலாம்’.

அ.தி.மு.க.வின் வேட்பாளராக அறிவிக்கப்பட்டுள்ள பாஸ்கர் உள்ளூரில் நன்கு அறிமுகமானவர். பொதுமக்களின் அபிமானத்திற்கு உரியவர். அதனாலே கட்சிகளை கடந்தும் ஓட்டுகளை பெறும் செல்வாக்கு படைத்தவர். அவருடைய தந்தை நாமக்கல் நகராட்சியில் சேர்மனாக இருந்தவர் என்பதால் பாரம்பரிய அரசியல் அடையாளமும் வாய்க்கப்பட்டவர். அதோடு கடந்த முறை நடந்த உள்ளாட்சி தேர்தலில் நகராட்சி சேர்மனாக தேர்ந்தடுக்கப்பட்டு, பின்னர் தி.மு.க.வின் ஆள் கடத்தல் அரசியல் செப்பிடு வித்தையில் பதவியை பறிகொடுத்திருந்தது வேறு அவருக்கு மக்களிடையே ஒரு அனுதாப அலையை சம்பாதித்து கொடுத்திருந்தது. அதனால் அ.தி.மு.க. என்றால் வேட்பாளராக பாஸ்கர் அறிவிக்கப்பட வேண்டும் என்று பொதுவில் ஒரு எதிர்பார்ப்பு இருந்தது.

மாறாக, முதலில் வெளியான பட்டியலில் அ.தி.மு.க பெயர் (பாஸ்கர் பெயர்) இடம்பெறாதது தொகுதி மக்களிடையே ஏமாற்றத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தது. எப்போதும் ஒரு சிறிய ஏமாற்றத்திற்கு பிறகு அதில் வரும் மாற்றம் ஆர்பரிப்பை தருவதாக அமையும். பாஸ்கரின் தேர்வும் அப்படி ஒன்றை அளித்துள்ளது என்றுச் சொல்லலாம். இதில் நான் எதையும் மிகைப்படுத்திச் சொல்லவில்லை என்பதை ஒருமுறை உறுதிப்படுத்திக் கொள்கிறேன்.

பாஸ்கருக்கு சாதகமாக இருக்கும் இன்னொரு அம்சம் - அவர் உள்ளூர் பிள்ளை என்பது. தேவராஜனின் வேர்களும், உறவுகளும் நாமக்கல்தான் என்றாலும், அவர் பல காலமாக திருச்சியில் நிலைகொண்டுவிட்டவர். அதனால் அசலூர்க்காரர் என்னும் எண்ணப்பூச்சு அவர் மேல் பூசப்படுவதை அவரால் தவிர்க்க முடியாது.

ஆக, நாமக்கல் தொகுதியை பொறுத்தவரை தற்சமயம் வரை முன்பே சொன்னது போல ‘அட்வாண்டேஜ் அ.தி.மு.க’ என்று சொல்லலாம். எனினும், இலவச அறிவிப்புகளைப் பற்றிய எதிர்பார்ப்புகள் - அலசல்கள், ஏற்கெனவே அளித்த இலவச பொருட்களை மனங்கோணாமல் வாங்கி பரணிலாவது கடாசிக் கொண்ட பாங்கு ஆகியவற்றை பரிசீலிக்கும்போது, நம் மக்கள் கடைசி நேரத்தில் எதற்காக எந்த பொத்தானை அமுக்குவார்கள் என்பதெல்லாம் அவர்களுக்கே வெளிச்சம். இன்னொரு முறை பாஸ்கர் தோற்பதை காண சகிக்க மாட்டார்கள் என்றுதான் நான் நினைக்கிறேன்.

ஊர் நிலவரம் பற்றி பகிர்ந்துகொள்ள வாய்ப்பளித்த இட்லிவடையாருக்கு நன்றி. (அரசியல் என்று வந்து விட்டாலே வாய்ப்பளிப்போரை விதந்து இட்லியார், வடையார் என்று வாயாற விளித்து வைப்பது - அது நல்லது!).

http://idlyvadai.blogspot.com/2011/03/blog-post_23.html

மேலும்...

அரசியல் சட்ட திருத்தங்கள்

நமது அரசியலமைப்பு சட்டங்களில் நிறைய திருத்தங்கள் தேவைப்படுகின்றன. நிறைய காலத்திற்கேற்ற புதிய சட்டங்கள் இயற்றப்பட வேண்டியுள்ளன. ஆனால் நாடாளுமன்றம் நடந்தால் தானே... தலைபோகிற பிரச்னை போல எதையாவது கிளப்பி கூச்சலிட்டு 'house adjourned' என்று சொல்ல வைத்து வெற்றி வீரர்களாக காண்டீனில் கிடைக்கும் சகாய பண்டங்களை சுவைக்க சென்று விடுகின்றனர்.

எல்லா கட்சிகளிலும் வக்கீல்கள் அணி உள்ளன. அவற்றின் வேலை இது மாதிரி தேவைப்படும் சட்டத் திருத்தங்களை முன்மொழிவதும், புதிய ஷரத்துக்களை பரிந்துரைப்பதுமாக ஒரு காலத்தில் இருந்தது. ஆனால் இன்று தங்கள் கட்சித் தலைவர் மீதுள்ள வழக்குகளை சமாளிப்பதுவே அதற்கு பெரிய வேலையாக உள்ளது. ஜெயலலிதா மீதும் சசிகலா மீதும் 15 வருடங்களாக வழக்குகள் நடக்கின்றன. ஆனால் ஒருநாளாவது அவர்கள் கோர்ட் வாசல் மிதித்திருப்பார்களா? ஒரு சாமானியனால் இது முடியுமா?

பணம், பதவி, செல்வாக்கு, அதிகாரம் மிக்கவர்கள் முன் வாலை ஆட்டும் நாய் போல தான் இன்று சட்டம் உள்ளது. அதன் ஓட்டைகளை அடைத்து சீர்திருத்தி செம்மையாக்க மீண்டும் ஒரு அரசியலமைப்பு ஆய்வுக் குழு காலத்தின் தேவையாக உள்ளது. ஆனால் JPC-கள் தான் கட்சிகளின் அதிகபட்ச தேவையாக உள்ளது. தங்களை, தங்கள் வாரிசுகளை பாதிக்கும் எந்த திருத்தத்தையும் அரசியல்வாதிகள் செய்யமாட்டார்கள்.

இதோ வருகிறது; அதோ வந்தேவிட்டது என்று லோக்பால் மசோதாவை சொல்லிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். ஆனால் வரவில்லையே. அது பிரதமர் உட்பட பொது ஊழியர்கள் அனைவருக்கும் எதிரான ஊழல் புகார்களை விசாரிக்கத் தேவையான அதிகாரங்களை கொண்டதாக இருக்கிறது. அதனாலேயே ஆளும் கட்சி, எதிர்கட்சி என ஒருவரும் அதைக் கண்டு கொள்வதில்லை. இன்றைய எதிர்கட்சி நாளைய ஆளும்கட்சி அல்லவா!

மேலும்...

தேள்கடி வாங்கிய முனிவர் கதை

தமிழக அரசியல் சூழலை முன்வைத்து:

ஒருமுறை ஒரு முனிவர் குளக்கரைக்கு குளிக்கச் சென்றாராம். அப்போது குளத்தின் நீரில் ஒரு தேள் மிதந்தபடி உயிர் பிழைக்கத் தத்தளிப்பதை கண்டு அதன் மேல் பரிதாபப்பட்டு அதை கையில் எடுத்து கரையில் விட முயற்சி செய்தாராம்.

கையில் எடுத்தவுடனே தேள் கொடுக்கால் கொட்டியது. உடனே ‘ஆ’ என்று அலறியபடி கையை உதறி தேளை கீழே போட்டுவிட்டவர், மீண்டும் அது தத்தளிப்பதை பார்த்து மீண்டும் பரிதாபம் கொண்டு, அதை மீண்டும் கையில் எடுத்தார். தேள் மீண்டும் கொட்டியது. மீண்டும் அலறியபடி தண்ணீரில் போட்டு விட்டார். கையை தேய்த்துவிட்டுக் கொண்டு மீண்டும் தேளை காப்பாற்ற முயற்சிக்கிறார்.

மீண்டும் மீண்டும் அது கொட்டுவதும், இவர் அலறி அதை கைவிடுவதும், ஆனால் மீண்டும் கை கொடுப்பதும் ஒரு தொடர் நிகழ்வாக நீண்ட நேரம் நடந்து கொண்டே இருக்கிறது.

இதைப் பார்த்த அருகில் இருந்தவர்கள் கேட்டார்களாம் ‘சுவாமி.. அதுதான் கடிக்கிறதே, அதைப் போய் ஏன் காப்பாற்ற முயற்சிக்கிறீர்கள்..’ என்று.

அதற்கு முனிவர், ’கடிப்பது அதன் சுபாவம். அதைக் காப்பாற்றுவது என் சுபாவம்’ என்று கூறிவிட்டு தன் வேலையை தொடர்ந்தாராம்.

இதைப் போலவே கருணாநிதி, ஜெயலலிதா இருவரும் தமிழகத்தை மாறி மாறி ஊழல்/அராஜக ஆட்சி செய்வதுவும், அவர்கள் என்ன செய்தாலும் மக்கள் மீண்டும் மீண்டும் இருவரில் ஒருவருக்கே வாக்களித்து தேர்ந்தெடுத்து ஆட்சி செய்ய விடுவதுமாக இருக்கிறது.

இதுவரை இந்த தேள்களின் கொடுக்குகளில் மட்டும் இருந்து வந்த விஷம், இப்போது மெல்ல மக்களின் மனங்களிலும் சேர்ந்து விட்டதை அவர்கள் ஓட்டு போட லஞ்சம் வாங்க துணிந்து விட்டதிலிருந்து உணர்ந்து கொள்ள முடிகிறது. லஞ்சம், ஊழல் எல்லாம் சமூகக்கேடு என்பதிலிருந்து இதெல்லாம் அரசியலில் சகஜம் என்னும் நிலைக்கு அவர்களை இட்டுச் சென்று ஆயிரம் கோடி ஊழல்களெல்லாம் தேர்தலில் ஒரு பிரச்னையே இல்லை என்னும் அளவிற்கு விஷத்தின் வீரியம் அவர்களின் மனதை எதிர்மறையான போக்கில் தகவமைத்துக் கொள்ளச் செய்து விட்டது.

தேளைக் காப்பாற்றுவது அந்த முனிவரின் சுபாவமாக இருக்கலாம். ஆனால் சிறிது சிறிதாக உடலில் சேரும் விஷம் காரணமாக ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் உறுப்புகள் செயலிழந்து சவமாகப் போவதும் அவர் தான். அதுபோலவே, தொடர்ந்து ஊழல்வாதிகளையே ஆட்சியாளர்களாக தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டிருந்தால் ஒருநாளில் இந்த சமூகமும் விஷம் பாரித்து சவமாகி செயலிழக்கும்.

மேலும்...

Encounter with comrades

ஏறத்தாழ இரண்டு வருடங்களாக கரூருக்கு பேருந்தில் சென்று கொண்டிருக்கிறேன். ஆனால் எப்போதும் கரூர் பேருந்து நிலையம் சென்று இறங்குவது எனக்கு வழக்கமல்ல. அதற்கு முந்தைய நிறுத்தத்திலேயே இறங்கி விடுவேன். மிக நெரிசலான தினங்களில் நடுப் பேருந்தில் மாட்டிக்கொண்ட நாள்களில் மட்டும் பஸ் நிலையம் சென்று இறங்கி அங்கேயிருந்து அலுவலகம் நோக்கி பின்னோக்கி வருவேன்.

என்றாவது நடக்கும் இந்த சம்பவம் எனக்கு ஒரு விதத்தில் பிடிக்கும். பஸ் நிலையத்திலிருந்து அலுவலகம் வரும் வரை சுவரில் ஒட்டப்பட்டுள்ள போஸ்டர்களையும், துண்டு பிரசுரங்களையும், அரசியல் கட்சிகளின் - சினிமா ரசிகர்களின் ஃப்ளக்ஸ் போர்டுகளையும் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டே வரலாம். பல சுவாரசியமான விஷயங்கள் அதில் கிடைக்கும்.

சில சமயம் பஸ் நிலையம் வெளிப்புறமுள்ள ரவுண்டானா அருகில் ஏதாவது தெருமுனை பிரச்சார கூட்டம் நடந்து கொண்டிருக்கும். பெரும்பாலும் ஓட்டுப் பொறுக்கிக் கட்சிகள் அதை செய்வதில்லை. மாற்று சிந்தனைகளை மக்கள் மனதில் விதைப்பதை சித்தாந்தமாக கொண்டிக்கும் இயக்கத்தினர்தான் வெயிலில் வதையும் சிரத்தைகளை எடுத்துக் கொள்வர் என்பதால், அதையும் சிறிது செவி மடுக்கலாம்.

இன்று அப்படியாக பேருந்து நிலையம் சென்று இறங்க நேர்ந்தது. பேருந்து உள்ளே நுழையும் போதே ஏதோ தெருமுனைப் பிரச்சாரம் நடந்து கொண்டிருப்பதைக் கண்டேன். சிவப்பு வண்ண பேனர்கள் அது பொதுவுடமை குழுவினர்களில் ஒருவருடையதாக இருக்கலாம் என்று கட்டியம் சொன்னது. தேர்தல் நேரத்த்தில் எப்படி என்னதான் பேசுகிறார்கள் என்று கேட்க அவர்களை நோக்கிச் சென்றேன்.

'பழங்குடியினரின் வாழ்வாதரமான இடங்களை சுரங்கம் அமைத்து சுரண்டும் பெருமுதலாளிகளுக்கு எதிராக கிளர்ந்தெழுவோம். ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் சொத்துக்களை “நக்சல்பாரிகளாக” மாறி பறித்தெடுப்போம்’ என்று பிரச்சாரம் நடந்து கொண்டிருந்தது. மைக் பிடித்து பேசியவர் மிக ஆவேசமான, அதே நேரம் கருத்துள்ள உரையை ஆற்றிக் கொண்டிருந்தார். அதைக் கேட்டுக்கொண்டே நெருங்கி மிக நேராக அவர்களுக்கு நேரெதிராக நின்று என் மொபைலில் போட்டோ எடுத்துக் கொண்டேன். இது எனக்கு எப்போதும் ஓர் அநிச்சை செயல். என் கவனத்தை கவரும் எந்த நிகழ்வையும் உடனே படம் பிடித்துக் கொள்வேன்.

படம் பிடித்துக் கொண்டு அவர்களை நோக்கிச் சென்றேன். அவர்களை கடந்துதான் அலுவலகம் செல்ல வேண்டும். ஒரு சிவப்பு சட்டைத் தோழர் மெல்ல என்னை நெருங்கி கொஞ்சம் கனத்தை குரலில் விசாரிக்க ஆரம்பித்தார்.

‘உங்க பேர் என்ன சார்? உங்க போன் நம்பர் கொடுங்க’

‘எதுக்கு கேக்கறீங்கன்னு தெரிஞ்சிக்கலாமா?’

’இல்லை.. அங்கேயிருந்து போட்டோவெல்லாம் எடுத்தீங்க? எதுக்குன்னு தெரிஞ்சிக்கலாமா?’

‘நான் இந்த நாட்டு சிடிசன் சார். என் முன்னாடி திறந்தவெளியில நடந்த கூட்டத்தைதான் போட்டோ எடுத்தேன். அதென்ன தப்பு’

‘இல்ல.. எங்கள போட்டோ எடுத்த எல்லோருடைய டீடெயிலும் கேட்டு வாங்கி வெச்சிருக்கோம்.. பாருங்க வேணா.. ‘ என்று பல பெயர்களும் நம்பர்களும் குறித்து வைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு தாளைக் காட்டினார்.

‘அதிருக்கட்டும். அதுக்காக நான் ஏன் என் டீடெயில் தரணும். அதான் சொன்னேனே நான் ஒரு சாதாரண குடிமகன். அவ்வளவுதான்’

‘இந்த மாதிரி மீட்டிங் நடந்தா உங்கள கூப்பிடுவோம். அதுக்குதான். அதில்லாம நீங்க போட்டோ எடுத்தது டீடெயில் தர மாட்டேன்னு சொல்றது எல்லாம் மர்மமா இருக்கு. பெயர், நம்பர் கொடுங்க’

அந்தத் தோழரின் பதட்டம் எனக்கு சிரிப்பையே வரவழைத்தது. சிரித்துக் கொண்டே சொன்னேன்.

‘தோழர்.. என்ன இப்படி பதட்டப்படுறீங்க. நான் பார்த்த ம.க.இ.க இயக்கம் இது இல்லையே. புதிய கலாச்சாரத்திலும், புதிய ஜனநாயகத்திலும், தோழர் மருதையனின் உரையிலும், ஸ்ரீரங்க கருவறை நுழைவுப் போராட்டங்களிலும் நான் கண்ட தீரம் இது இல்லையே’ என்றதும் சிறிது பின்வாங்கினார்.

ம.க.இ.க பற்றிய அறிதல் இல்லாதவர்களுக்கு இந்தப் பெயர்கள் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. அதிலும் குறிப்பாக அவர்களின் இயக்கத் தலைவர் மருதையனின் பெயர் பொதுவெளியில் அதிகம் புழக்கமில்லை.

‘இல்ல, ஏதாவது மீட்டிங்னா சொல்லுவோம். அதுக்குதான்...’, தோழர் விடவில்லை.

‘தோழர்.. இயக்கத்திற்கான தியாகமும் என்னிடமில்லை; குடும்பம் இருக்கிறது. ஒரு சாமானியனாக கருத்தியல் ரீதியான ஆதரவு என்றும் உண்டு. அதற்கு மேல் களப்பணிக்கு நான் ஆளில்லை. உங்களுக்கு இந்த போட்டோவை அழித்துவிட வேண்டும்னா இப்பவே செய்யறேன்’ என்றபடி மொபைலை எடுத்து அழிக்கப் போனேன்.

தோழர் தடுத்து, ‘நான் இந்த மாவட்டத்து ம.க.இ.க பொறுப்பாளர்ங்க. பெயர் *&^$#@. இந்த நம்பர்ல என்னை காண்டக்ட் பண்ணுங்க’ என்று விடாப்பிடியாக பெயரையும் எண்ணையும் ஒரு துண்டு பிரசுரத்தில் எழுதிக் கொடுத்தார்.

‘உங்க பெயரையாவது சொல்லிட்டு போங்க தோழர்’

’பெயர் ......, என் அலுவலகம் LGB பெட்ரோல் பங்க் கட்டிடத்தில்’ என்றபடி புன்னகைத்து நகர்ந்து நடக்க ஆரம்பித்தேன். மைக் பிரச்சாரகர் இன்னும்கூட பழங்குடி வாழ்விடங்களிலேயே இருந்தார். அதில் விளக்கிச் சொல்ல நிறைய இருக்கிறதல்லவா. ஆனால் ஒருவரும் கவனித்ததாகத்தான் தெரியவில்லை.

அவரை அனுப்பி என்னை விசாரிக்கச் சொல்லிவிட்டு, அதுவரை தூரத்தில் இருந்தவாறு எங்களை கவனித்துக் கொண்டிருந்த மற்ற தோழர்கள் என்னை விசாரித்தவரிடம் பார்வையால் விசாரித்ததை கவனித்தேன். என்ன பதில் சொல்லியிருப்பார் என்பதைப் பற்றி எனக்கு அக்கறையில்லை. ஆனால் தோழர்கள் ஏன் இப்படி பதட்டப்படுகிறார்கள் என்பதில்தான் என் சிந்தனை இருக்கிறது.

பிரச்சாரம் செய்வது பொது இடத்தில், தெருமுனையில். ஆனால் யார் யாரெல்லாம் தங்களை குறிப்பெடுக்கிறார்கள் என்பதிலும் ஒரு நோட்டமும் கவனமும். அநேகமாக ”நக்சல்பாரியாக மாறுவீர்” என்னும் பேனரும் முழக்கமும் அவர்களுக்கே பதட்டத்தைத் தந்து ஒருவித அதீத எச்சரிக்கை உணர்வின் பிடியில் வைத்திருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்.

இப்படி ஒரு வெளிப்படையான நக்சல்பாரி பிரச்சாரத்திற்கு அனுமதி தந்து அரசு எப்படி வேடிக்கைப் பார்க்கிறது என்பதுதான் எனக்கு இதில் புதிராயிருக்கும் விஷயம். இது அரசு கொள்கைக்கு விரோதமானது. எனக்கு விரோதமானதா என்று கேட்டால் புன்னகையே என் பதில். ஏன் என்று கேட்க மாட்டீர்கள் என்று நம்புகிறேன். பிறகு கேட்பவர்களை நானும் தோழர் போல குறிப்பெடுக்க வேண்டியிருக்கும் ;-)

மேலும்...

அரசியலா ஆளை விடு

1996

ஐயகோ..ஊழல்.. அராஜகம், பெண் வடிவில் ஒரு ஹிட்லர், வீட்டுக்கு ஆட்டோ வருது, வீரப்பன் பேட்டி: ‘அவ எவளோ சசிகலாவோ புசிகலாவோ.. ஹஹ்ஹஹ்ஹா!..’

வீரத்தமிழன் வீரப்பனே சொல்லிட்டார்.. இனி பொறுப்பதற்கில்லை, ஜெயலலிதாவை தோற்கடிக்க கருணாநிதிக்கு போடு ஓட்டு -

*

2001

உழவர் சந்தை, மினிபஸ்.. இத்யாதி இத்யாதி எல்லாம் போரா இருக்கு.. கையில் பணப்புழக்கமே இல்லை. இந்த ஆள் வந்தாலே இப்படித்தான். சரி, ஒரு சேஞ்சுக்கு மாத்திப் போடுவோம்.

இப்ப,

கருணாநிதியை தோற்கடிக்க ஜெயலலிதாவுக்கு போடு ஓட்டு.

*

2006

ம்ம்..அரசு ஊழியர்கள் வேலை நீக்கம்/சேர்ப்பு. கலர் கலரா ரேசன் கார்டு, மழைநீர் சேமிப்பு.... எல்லாம் சுத்த பேஜாரா கீது.

ஆ!.. கருணாநிதி கெலிச்சா இலவச டிவி கெடைக்குமாமே..! அப்ப,

ஜெயலலிதாவை தோற்கடிக்க மறுபடியும் கருணாநிதிக்கு போடு ஓட்டு

*

2011

இது இன்னாபா ஸ்பெக்ட்ரம்ன்ரான்.. லட்சம் கோடின்றான். விஞ்ஞான ஊழல்ன்றான்.. எல்லாமே வெலை ஏறி கடைசியா வெங்காயமும் வெலை ஏறிப்போச்சி. சரி, மாத்தி ஜெயலலிதாவுக்கு போட்டுப் பாப்போம்

கருணாநிதியை தோற்கடிக்க ஜெயலலிதாவுக்கு போடு ஓட்டு.

அல்லது,

எவன் எவ்வளவு அடிச்சா நமக்கென்ன.. நமக்கு கிடைச்சிது என்ன, அத பாரு.

கண்ணை மூடிக்கிட்டு கருணாநிதிக்கே போடு ஓட்டு

*

2016

மீண்டும்... மீண்டும்...

*

இப்படியே தன்னை நிரூபித்துக் கொண்டிருப்பான் தமிழன். இதில் திமுக, அதிமுக கூட்டணி அரசியல் பேசி ஆகப்போவது என்ன?

இலவசங்களும் பணமும் தான் இனி தேர்தலை தீர்மானிக்கும். உன் ஊழலில் என் பங்கு எவ்வளவு - இதுதான் இனி வாக்களர்கள் நிலை. அந்தளவு கெடுத்து வைத்துவிட்டதுதான் இந்த ஆட்சியின் மிகப்பெரிய சாதனை. அடுத்த ஆட்சி விட்டதை பிடிக்க இதுபோல் இன்னும் வேறு சாதனை செய்யும். இதில் வெக்கங்கெட்ட கூட்டணிகளைப் பற்றி வெட்டி விவாதம் என்ன!

புரட்சி பேசணும்னா வாங்க. வெட்டி அரசியல் பேசணுமா... லால் சலாம்..! ஆளை விடுங்க!

மேலும்...

ராகுல் காந்தியின் அரசியல்

ராகுலை விமர்சிக்க என்ன இருக்கிறது இவர்களுக்கு? வெறும் அர்த்தமற்ற பிதற்றல்கள். அவர் இளைஞர் காங்கிரஸூக்கு அடித்தளமிடும் பாணி, தமிழ்நாட்டுக்கு எத்தனை முறை வந்தாலும் ஒருமுறைகூட கருணாநிதியை சந்தித்து மரியாதை நிமித்தம் முதுகு சொறியாத குணம் இதெல்லாம் அவருக்கென்று அரசியலில் ஒரு தனிப்பாதை இருப்பதையே காட்டுகிறது. அண்மையில் இந்து தீவிரவாதம் பற்றி அவர் பேசியுள்ளதை காணும்போது பொதுபுத்திக்கு தன்னை அவர் ஒப்புக்கொடுத்துவிட வில்லை என்பதையும் உணர முடிகிறது. இதே போக்கில் அவர் தன்னை தகுதிப்படுத்திக் கொண்டால் பிற்காலத்தில் ஒரு நல்ல அரசியல் தலைவராக உருவாக வாய்ப்புண்டு. அவர் பயணம் நெடியது. பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.

ஆனா மகனே உங்க குடும்பத்துக்கு காந்தினு பேரு இருக்குறது மட்டும் மகாத்மா காந்திக்கு தெரிஞ்சுச்சு, தடியாலயே உங்கள அடிச்சு போட்டுட்டு கரண்ட் கம்பிய புடிச்சு தொங்கிருவாரு.

அது ஒரு தனி கதை. இந்திரா தான் தன் பெயருடன் முதலில் காந்தி என்று பயன்படுத்த ஆரம்பித்தார். அந்த பெயரை அவர் இரவல் பெற்றுக் கொண்டது தன் கணவர் குடும்பத்திடமிருந்து. (ஆனால் கணவருடன் இணைந்து வாழ்ந்த காலம் மிகக் குறைவு). கணவர் பெயர் ஃபெரோஸ் காந்தி (Feroze Gandhy). நேரு குடும்ப வாரிசுவின் பெயருடன் (மாஹாத்மா) காந்தியின் பெயரும் இணைந்தவுடன் அதன் ரீச் பொதுமக்களிடம் பெரிதாக இருந்தது. அதுதான் இன்று வருண் காந்தி வரை தொடர்கிறது. ஓட்டும் பெற்றுத் தருகிறது.

மேலும்...

இது பணக்காரர்களுக்கான தேசம்

நடப்பை நிர்தாட்சண்யமாக வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டும் கட்டுரை. இதில் முதல் குற்றவாளி நம்மை ஆளும் அரசுகளே. இந்த மாதிரி அலட்சிய போக்குகளையெல்லாம் படிக்க படிக்க இந்தியனாக பிறக்க மாபாவம் செய்திருக்க வேண்டும் என்றுதான் தோன்றுகிறது. குடிமக்களின் மீது அக்கறை கொள்ளாத அரசாங்கம். கொண்டு வரப்படும் எல்லா திட்டங்களும் ஓட்டுக்களை குறிவைத்து மட்டுமே. எல்லாவற்றிலும் ஊழல்கள். ஆனால் அவற்றை கண்டித்து ஒரு பொதுநல கிளர்ச்சியும் இங்கே கிடையாது. பொதுவாகவே காலம் காலமாக இந்தியர்களிடையே ஒற்றுமை கிடையாது. அதனால்தான் வியாபாரம் செய்யவந்த கம்பெனியார் நாட்டை கைப்பற்றிக்கொள்ள முடிந்தது.

இந்தியா நிச்சயமாக சொர்க்கம்.. ஆனால் பணம் உள்ளவனுக்கு மட்டும். நடுத்தர வர்க்கத்தில் அவதிப்படுபவனுக்கு கடனையும், விளிம்பு நிலையில் வாழ்பவனுக்கு முடிவற்ற துயரத்தையும் வாதைகளுடன் கூடிய மரணத்தையும் மட்டுமே அளிக்கும் இந்த தேசம் போலியான ஜெய் ஹிந்த் கூச்சல்களுடன் என்றென்றும் இப்படியேதான் இருக்கும். காரணம் சுரணையை முனை மழுங்கிய மக்கள். சாலையில் விபத்தை உருவாக்கிக்கொண்டு இடைஞ்சலாக இருக்கும் ஒரு கோவிலை இடித்தால் உடனே கொதிப்பான்; ஆர்பரிப்பான். ஆனால் ஒரு ஊரையே அடித்து உலையில் போட்டுக்கொண்டால் கூட நானாச்சு என் லௌகீகம் ஆச்சு என்று டிவி முன்னால் தவம் கிடப்பான். இந்த மனோபாவம் என்றென்றும் உருப்படாது. Comparatively okay தான்பா என்பவர்களுக்கு இருக்கும் வளத்தைக்கொண்டு comparatively இன்னும் எவ்வளவு better ஆக வாழ முடியும் என்பது குறித்து ஒரு அறிவும் இல்லை.

என்னுடைய இந்த எல்லா அக்கறையும் வாழ முடியாத குடிமக்களின் மீது இந்த தேசம் காட்டும் அலட்சியம் பற்றி. வெட்டுவதை வெட்டி தள்ளுவதைத் தள்ளி வாழ முடியக்கூடிய வசதியானவர்கள் வாயார உரக்கச் சொல்லுங்கள் ’பாரத் மாதா கி ஜே!’

மேலும்...

தீண்டாமை அரசியல்

http://tamil.allnews.in/news/world/--/180255.html

//தீண்டாமை என்பது இந்தியாவில் தண்டனைக்குரிய குற்றச்செயல் //

அதாவது உனக்கு உன் மேல்சாதிக்காரன் செய்வதுதான் தீண்டாமை. நீ உன் கீழ்சாதிக்காரனுக்கு செய்வது இந்த கணக்கில் வராது. இது பிராமணாளில் தொடங்கி அடிதட்டு அருந்ததியரில் முடியும். இதற்கு எந்த சாதிக்காரனும் விதிவிலக்கல்ல. பகுத்தறிவையும் பொதுவுடமையையும் தனக்கான வாழ்க்கை பாதையாக தேர்ந்தெடுத்தவர்கள் மட்டுமே இதற்கு விதிவிலக்கு. வழக்கம்போலவே அவர்களின் எண்ணிக்கையும், அவர்களுக்கான முக்கியத்துவமும் சமூகத்தில் குறைவே. விளைவு - காலம் மாறினாலும் இதுபோன்ற காட்சிகள் மாறுவதில்லை. தனக்கான மனசமாதானத்தை கடவுளிலும் மதத்திலும் சாதிமுறை சடங்குகளிலும் தேடும் வரை மாறவும் மாறாது.

மேலும்...

தீர்ப்பு அரசியல்

Ayodhya verdict: Bulk SMS, MMS banned: India : India Today

Ayodhya verdict: Two-day holiday for Karnataka schools

Don't reach any hasty conclusion on Ayodhya verdict: Chidambaram

Ahead of Ayodhya verdict, Gujarat appeals for peace

Ayodhya crosses its fingers before court verdict

etc.. etc..

அயோத்தியா தீர்ப்பு பற்றிய ஹைப் அதிகமாகிக் கொண்டே இருக்கிறது. ஒரு போரை எதிர்கொள்ள தயாராவது போல முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டு வருகின்றன. பத்திரிக்கை அதிபர்கள் அழைக்கப்பட்டு அறிவுறுத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள். இன்னும் சில நாள்களுக்கு ஊடகங்களின் செய்திகளில் தணிக்கையை எதிர்பார்க்கலாம். எஸ்.எம்.எஸ்கள் மொத்தமாக அனுப்புவது தடை செய்யப்பட்டு விட்டது. ரயில்களில், கோவில்களில், மசூதிகளின் அருகே சோதனைகள் செய்யப்படுகின்றன. ஒரு மாநில அரசு மொத்தமாக பள்ளிகளுக்கு விடுமுறையே அறிவித்து விட்டது.

இவர்களெல்லாம் எதனை எதிர்பார்க்கிறார்கள்? ஒரு உள்நாட்டு கலவரம்? இன்னும் குறிப்பாக சொல்லப் போனால் இந்து - முஸ்லிம் இன மோதல்? என்னுடைய கணிப்பில் தீர்ப்பு முஸ்லிகளுக்கு சாதகமாக இருக்கும் என்பதால் இன்னொரு குஜராத் கலவரம்?

இந்நேரம் இந்து தீவிரவாத அமைப்புகளும் முஸ்லிம் தீவிரவாத அமைப்புகளும் தங்கள் மூளையை கூர்தீட்டி இளைஞர்களை தயார் செய்துகொண்டு இருப்பார்கள் - யார் யாரை முதலில் தாக்கப் போகிறார்கள் என்பது தெரியாமலே ஒரு தற்காப்பு ஆயத்தங்களுக்காக.

அல்லது இதுதான் சமயம் என்று மனதில் தனலென எரியவிட்டிருக்கும் மத வன்மத்தை செயலில் காட்ட, பழைய கணக்கை பழி தீர்த்துக்கொள்ள திட்டங்கள் தீட்டப்பட்டுக் கொண்டிருக்கலாம்.

எதுவாகிலும் சற்றே மிகைப்படுத்தப்பட்ட ஒரு பதட்டம் கட்டமைக்கப்படுவதாக தோன்றுகிறது. இப்பதட்டமே அநாவசிய முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கையாக மாறி அதன் காரணமாக  ஒரு கலவரத்துக்கு வித்திடாதவரை நல்லது.

வரும் வெள்ளி நல்ல வெள்ளியாக கடப்பதாக என்று காந்தி தினமும் பிரார்த்தித்து வந்ததுபோல “ஈஸ்வர அல்லா தேரே நாம்” என்று மனதிற்குள் ஒருமுறை பிரார்த்தித்துக் கொள்கிறேன்.

மேலும்...

ஓடமும் ஒருநாள் வண்டியில் ஏறும்

அவர் ஊரின் பிரபலமானதொரு அரசியல்வாதி. முக்கிய கட்சியின் மாவட்ட செயலாளர். சிவப்பு விளக்கைச் சுழல விட்டுச் செல்லும்படியான முக்கிய அரசு பதவிகளை வகித்தவர். உள்ளூரில் அவருக்கு போட்டியென்று ஒருவரும் கிடையாது. அந்தளவு ஆள்பலமும் செல்வாக்கும் கொண்டவர். அவரை காண காத்திருப்போர் பட்டியலைக் கண்டாலே போதும் அவரின் ‘பவர்’ தானே விளங்கும்.

இதெல்லாம் பத்தாண்டுகளுக்கு முந்தைய கதை.

நேற்று உள்ளூரின் பிரபலமான ஒரு திருமணத்திற்கு போயிருந்தேன். வண்டியை நிறுத்தி விட்டு, முன்வாசலில் வணக்கம் போட்டபடி இணைந்து செல்ல தெரிந்தவர் யாராவது வருகிறார்களா என்று நோட்டம் விட்டேன். தாட்டியான உடம்புடன் நெடிய ஓர் உருவம் ஓரமாக நின்று கொண்டிருந்தது. அவரிடம் நிற்பாரோ, பேசுவாரோ யாருமில்லை. அவரும் யாருடைய முகத்தையும் ஏறிட்டு பார்க்கிற மாதிரி தெரியவில்லை. ஏதோ யோசனையாக நின்றவர், என்னுடன் இணைந்து நடந்து வணக்கம் போட்டு உள்ளே வந்தார். சிலருடன் முகமன்கள் பரிமாறிக்கொள்ளப்பட்ட பிறகு கூட்டத்துடன் ஒரு சேரில் சிறிது நேரம் உட்கார்ந்து விட்டு உணவுக்கூடம் வந்தார். இடம் கிடைக்கவில்லை. அவரை சிறப்பாக கவனிப்போரும் யாருமில்லை. அதற்குமேல் நான் அவரை கண்ணால் பின் தொடராமல் பந்திக்கு முந்திக்கொள்ள முன்சென்று விட்டேன்.

இவரைப்பற்றி சில வருடங்களாகவே இப்படி ‘நொடிஞ்ஞிபோயிட்டார்’ செய்திகள் காதை வந்தடைந்தவண்ணம் இருந்தன. இதற்கு அர்த்தம் பணமற்று போய்விட்டார் என்பதல்ல. உச்சியில் இருந்தபோது அனைத்து தந்திரோபாயங்களையும் கையாண்டு நன்றாக சேர்த்த பணம் இன்னும் நிறையவே இருக்கிறது. உட்கார்ந்து சாப்பிட்டாலும் மூன்று தலைமுறைகள் ஆகும் அழிக்க. இங்கே அதன் அர்த்தம் ஆள் ஏவல் அதிகாரமற்று போய்விட்டார் என்பது. ஒரு பதவி சுக ருசி கண்ட அரசியல்வாதியை பொருத்தவரை இது முந்தைய துன்பங்களை விட கொடுமையானது. 

சில நாட்கள் முன்பு அவருடைய செல்ல மகனை என்னுடன் பஸ்ஸில் கடைசி சீட்டில் கண்டபோதே துணுக்குற்றேன். எங்களுக்குள் நல்ல அறிமுகம் உண்டு. இருவரும் சேர்ந்து நிறைய கிரிக்கெட் விளையாடி இருக்கிறோம். பேசிக் களித்திருக்கிறோம். ஆனால் ஏனோ அவன் என் பக்கம் திரும்பவேயில்லை. நானும் வழியச் சென்று பேச முயலவில்லை.

இழந்த பழைய அதிகாரம், ஆடம்பரம், ஏகபோகங்கள் மனிதர்களை மனதளவில் தாழ்வுமனப்பான்மை கொள்ளச் செய்கின்றன. எல்லார் கண்களும் தங்களையே பார்ப்பதாக குறுகுறுக்கிறார்கள். யாராவது அதைப்பற்றி கேட்டு விடுவார்களோ என்று ஒரு பதற்றம் அவர்களை எப்போதும் பீடித்தபடியே உள்ளது. இதற்கெல்லாம் ஒரே நிவாரணம் மீண்டும் இழந்தவைகளை திரும்பபெறுவதுதான். ஆனால் அதற்கான மனத்திண்மையை இழந்துவிட்டிருந்தால், தன்னைத்தானே சமூகப் பிரஷ்டம் செய்துகொண்டு தனிமையை நாடி பழைய நினைவுகளை அசை போட்டபடி காலம்தள்ள வேண்டியதுதான்.

ஆனால் இதெல்லாம் பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு கற்பனைகூட செய்து பார்த்திர முடியாத விஷயம். இன்று காந்திசெல்வனை பார்த்து இன்னும் பத்து வருசத்துல நீங்க நாதியத்து போகப் போறீங்க என்றால் அது நமக்கே எப்படி அபத்தமாக ஒலிக்குமோ, அப்படித்தான் இவரைப்பற்றிய கூற்றும் அப்போது இருந்திருக்கும். ஆனால் நடந்திருக்கிறதே!

ஏன் நடந்தது என்பதெல்லாம் அரசியல். கிட்டத்தட்ட அமைதிப்படை மணிவண்ணன் கதை என்று சொல்லலாம். அதில் மணிவண்ணன் அடிபொடியாக மாறிக்கொண்டார். யதார்த்தத்தில் இவரால் அப்படி மாறமுடியவில்லை. வேறு கட்சிகள் தாவி பார்த்துவிட்டு, போணியாகாமல் சுத்தமாக ஒதுங்கிக் கொண்டார். 

வண்டியும் ஒருநாள் ஓடத்தில் ஏறும். ஓடமும் ஒருநாள் வண்டியில் ஏறும் என்பது இதுதானோ!!

மேலும்...

அண்ணாவின் திராவிட அரசியல்

இன்றைய இரவுக்கு ‘அண்ணா தம்பிக்கு எழுதிய கடிதங்கள்’ நூலை வாசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். காங்கிரஸ் விருட்சத்தை தன் நாவன்மையால், எழுத்தாற்றல் திறத்தால் எப்படி மெல்லென அசைத்து வீழ்த்தினார் என்பதை நுட்பமாக அவதானிக்கிறேன். 

எங்கே தொடங்கினாலும் திராவிட நாட்டில் வந்து முடிக்கிறார். தமிழர்களின் எல்லா பிரச்னைகளுக்கும் ஒரே தீர்வு திராவிடம் அடைவதுதான் என்று முழங்குகிறார். ’வடக்கு வாழ்கிறது; தெற்கு தேய்கிறது’, ‘சோறு கேட்டால் இதோ பாரு நேரு என்கிறார் காங்கிராஸார்’ என்று இடித்துரைக்கிறார். எழுத்து நடை வாழைப்பழத்தில் ஊசி ஏற்றுகிறது. அந்த நாட்களில் நாம் இருக்க நேர்ந்திருந்தாலும் அண்ணாவின் தம்பிகளாகியிருப்போம் என்பது எனக்கு சந்தேகமில்லை. 

ஆனால், இது எல்லாவற்றையும் பிற்காலத்தில் அவரே கைவிட்டு விட்டார் என்பதுதான் இதில் கவனிக்க வேண்டியது. அதற்குள் கட்சி ஆட்சியை பிடிக்குமளவு வளர்ந்திருந்தது. அண்ணா சாமார்த்தியமான அரசியல்வாதிகளுக்கு எல்லாம் ஒரு எடுத்துக்காட்டு. அவர் இடத்தை மதியழகன், நாவலரிடமிருந்து கருணாநிதி தட்டிப் பறித்துக் கொண்டார் என்று ஒரு குற்றச்சாட்டு உண்டு. ஆனால் நடப்புகளை கூர்ந்து கவனித்தவர்களுக்கும், இருவரின் தனித்தன்மைகளையும் புரிந்தவர்களுக்கும் அண்ணாவின் வழித்தடத்தில் முன்செல்ல கருணாநிதிக்கே தகுதி இருந்தது என்று சொல்வேன். உதாரணமாக அவருக்கு ‘தம்பி!’ கடிதப் பிரச்சாரம் என்றால், கருணாநிதிக்கு ‘உடன்பிறப்பே!’. இப்படிச் சில.

சமீபத்தில் வெளியான தமிழ்மகனின் ‘வெட்டுப்புலி’ நாவலில் திராவிட இயக்கங்களைப்பற்றிய ஒரு அழுத்தமான பதிவு இருப்பதாக விமர்சனங்கள் பதிவு செய்கின்றன. இருப்பதை முடித்து விட்டுத்தான் கையில் எடுக்க வேண்டும்.

ஆனால் இன்னும் சில மாதங்களுக்கு அதிகம் எதையும் படிக்கமுடியாதபடி சில விஷயங்கள் ஆக்கிரமித்துக்கொள்ள இருக்கின்றன. இணையத்தில் உலவுவதும்கூட இனி குறைவாகத்தான் இருக்கும்.

*

வாசிப்பு முடிந்தது. திருவிதாங்கூர் சமஸ்தான விடுதலை வேட்கையையும், அதில் சர்.சி.பி.ராமசாமி ஐயர் எடுத்துவைத்த வாதங்களையும் திராவிட நாடு கோரிக்கையுடன் சம்மந்தப்படுத்தி ஒரு இடத்தில் வலுவான ஒரு முடிச்சை போட்டிருந்தார். இதையெல்லாம் படித்துதானே இளைஞர் கூட்டம் எழுச்சி பெற்றது என்னும் எண்ணத்தை படிக்கும் வரிதோறும் மனதில் ஓடவிட்டபடி படிப்பதே ஒரு தனி அனுபவமாக உள்ளது. இதுவரை படித்தது 1961-62 காலகட்ட கடிதங்கள் மட்டுமே. இதற்கு அடுத்த 5 வருடங்கள் தான் மிக முக்கியமானவை. இந்தி எதிர்ப்பு போராட்டம் தமிழ்நாட்டில் பற்றியெரிந்த, அல்லது பற்ற வைக்கப்பட்ட கால இடைவெளிகள். ஆனால் அவை இந்த தொகுப்பில் இல்லை. அடுத்த தொகுப்பு என்னிடம் கைவசமில்லை. நூலகத்தில் தேடி பார்க்கவேண்டும். 

மேலும்...

முதல் சுதந்திர போராட்ட தியாகி?

இடம்: கரூர் பஸ் ஸ்டாண்டு. 

அண்ணாரின் ஆக்சுவல் டேட் ஆஃப் டெத்: ஜூலை 31. மூன்று நாள் கழித்து இன்று ஆகஸ்ட் 03-க்கு கட் அவுட் உதிக்கக் காரணம் இறந்த நாள் ஆடி 18-ஆம். இந்த டிஸ்கவரியை செய்து விளம்பரம் செய்துகொள்ளும் கட்சியை விமர்சித்தால் இங்கேயுள்ள பலரே அடிக்க வரக்கூடும். இனமான கௌரவத மிக முக்கியமல்லவா..!

ஆனால் இந்த தீரன் சின்னமலை என்னும் தீர்த்தகிரி ஒரு நிஜமான போராளி என்பதில் மாற்று கருத்து இல்லை. (வீரபாண்டிய)கட்டபொம்மு போன்ற பாளையக்காரர்களுடன் சமகாலத்தில் வெள்ளையர்களை எதிர்த்து போர் புரிந்தவர். கைது செய்யப்பட்டு தூக்கிலிடப்பட்டவர். இவர்களை போன்றவர்களின் சரித்திரம் இன்று சுமக்க ஆரம்பித்திருக்கும் ஜாதி அடையாள அரசியல்தான் கொஞ்சம் உறுத்துகிறது. 


ஆனால், இந்தியாவின் முதல் சுதந்திர போராட்ட தியாகி?!

மேலும்...

தமிழின காவலர் விஜய்!

நண்பர்: 

//இங்ஙனம் வருங்கால தமிழனக் காவலரை நீ அவமதிக்கிறாய்//

யாரு விஜய்யா? அடப்பாவி இதை சொல்ல உன்னால் முடிந்தது.அதுவும் நன்றாக தமிழ் அறிவு,கவிதை,கதை,இப்படி பல தமிழ்பற்றிய விசயம் தெரிந்த நீ இப்படி சொல்வது கண்டனத்திற்க்குறியது.இதை நான் இரும்புககரம் கொண்டு வன்மையாக கண்டிக்கிறேன்.அவர் மேடையில் ஒரு பக்கம் தடுமாறாமல் தமிழில் பேசட்டும் அப்புறம் நாம் உயிரோடு இருந்தால் பார்ப்போம்....

(தமிழனக் காவலரை) 

அப்படி ஒரு நிலை வந்தால் நான் தற்கொலை செய்து கொள்கிறேன்.சத்தியம்

இதற்கு இவ்வளவு உணர்ச்சிவசப்பட வேண்டுமா? தமிழறிவுக்கும் தமிழினக் காவலர் ஆவதற்கும் என்ன தொடர்பு? இது ஸ்டாலினையும், அழகிரியையும் ஏன் ஜெயலலிதாவையுமே கூட அவமதிக்கும் சொல். பின்னே, கருணாநிதிக்குப் பிறகு இவர்களில் ஒருவர் தானே அடுத்த தமிழினக் காவலராக வரப் போகிறார்கள். அல்லாமல் சீட் காலியாகவா இருக்கப் போகிறது??

தமிழ்தான் பிரச்னையென்றால் ஒரு செம்மொழி மாநாடு நடத்தி அடிபொடி கவிஞர்களை விட்டு கவிபாட செய்து விட்டால் போச்சு. “நீ தமிழ்த்தாய்க்கே தமிழப்பா, தமிழ்க்கடவுளின் தாத்தா” என்றெல்லாம் பாடி பட்டம் தந்துவிட மாட்டார்களா? ஜெயலலிதா தஞ்சையில் நடத்திய உலகத்தமிழ் மாநாட்டின் பரப்புரைகளைத் தேடி படித்து பார். அப்போதே அவர் தமிழினக் காவலராக ஆகிவிட்ட கதையெல்லாம் தெரியும்.

அப்புறம் விஜய்....,

விஜய் ஏன் வரமுடியாது என்று நினைக்கிறாய்? நேற்று களவானி படம் பார்க்க போயிருந்தேன். அருமையான அப்படத்துக்கு மொத்தம் 15 பேர் தான் வந்திருந்தார்கள். இதே விஜயின் ஏதோ ஒரு மாஹாக் கடிப் படமாக இருந்திருந்தாலும்கூட கூட்டம் 50-க்கும் கீழே குறைந்திருக்குமா? அதுதான் தமிழர் போற்றும் விஜய்யின் மகத்துவம். தமிழக அரசியலில் நாளை வெற்றிடம் ஒன்று ஏற்படுமானால் இந்த மகத்துவம் நாளை மகசூலாக மாறி ஓட்டுக்களை அள்ளாமல் போய் விடுமா என்ன? 

தமிழனை நாடாள சினிமாக்காரனை விட்டால் ஏது கதி? ரஜினி, விஜயகாந்த், விஜய், சீமான் போன்ற சினிமாக்காரர்கள் தானே தமிழர் உரிமைக்கு கடைசிப் புகழிடம்? ரஜினி வாய்ஸ் என்றால் என்ன என்று நீ பார்த்ததில்லையா? தமிழனுக்கு ஒரு பிரச்னையா.. ரஜினி என்ன சொல்லப் போகிறார், கமல் என்ன முற்போக்கு கருத்து வைத்திருக்கிறார் என்று தெரிந்துகொள்ளாமல் தமிழனுக்கு தூக்கம் தான் வந்துவிடுமா? நேற்று எம்ஜிஆர், இன்று ரஜினி, நாளை விஜய். இப்படி யாராவது நடிகர்கள் நம்மை இந்த மாபாவியான மானுட ஜென்மத்திலிருந்து கடைத்தேற்ற கட்டாயம் தேவை. நடந்தவைகளையும் நடப்பவைகளையும் பரிசீலித்து பார். சாத்தியங்கள் புரியும்.

சுரேஷ், உன் அரசியல் அறிவு அவசியம் அப்டேட் செய்துகொள்ள வேண்டிய நிலையில் உள்ளது. கவனிக்க.

அப்புறம் தற்கொலை அது இது என்று என்னவோ சொல்லியுள்ளாய். அதைத்தானே விடாமல் பாடாவதி சினிமாக்களாகப் பார்த்து அடிக்கடி செய்து வருகிறாயே, இன்னும் என்ன? யார் விரும்பினாலும் விரும்பா விட்டாலும் நடப்பது நடந்து கொண்டுதான் இருக்கும். அதற்கெல்லாம் சாக வேண்டும் என்றால் எத்தனை முறை சாக?

உளவியல் ரீதியாக உனக்கு ஏன் இந்த எண்ணம் வந்தது என்று கொஞ்சம் சிந்தித்து பார்த்தேன். உனக்கு இன்னும் கல்யாணம் ஆகாததால்தான் தற்கொலை எண்ணம் வந்திருக்கிறது. கல்யாணம் செய்து விட்டாயேயானால் பிறகு வரவே வராது. ஏன், எப்படி என்றெல்லாம் இடக்காக கேட்டுக் கொண்டிருக்கக் கூடாது. அதெல்லாம் கணவன்மார் ரகசியம். செய்து பார். தன்னால் விளங்கும். வாழ்த்துகள். 

மேலும்...

சிலைகளின் தேவை என்ன?

சிலைகளால் என்ன பயன்? தலைவர்களின் சிலைகளை விட அவர்கள் விட்டு சென்ற சித்தாந்தங்களே இன்றைய தேவை. இந்தியாவை பொருத்தவரை சிலைகளின் அரசியல் பிற்கால கலவரத்துக்கு போடப்படும் அச்சாரம். காரணம் இங்கே மறைந்து விட்ட எல்லா தலைவர்களையும் ஜாதிக்கட்சிகள் சுவீகாரம் செய்து கொண்டுள்ளன. பெரியாரும் காமராஜரும் நாயக்கரும் நாடாருமாக முழங்கப்படுவது காலக் கொடுமை.

மேலும்...

வளைகுடா நாடுகளின் கொத்தடிமைத்தனம்

அரபு நாடுகளில் கொத்தடிமைகளாக வாழும் இந்தியர்களை பற்றிய விவாதத்தில் என் கருத்து:

நம் அரசாங்கத்துக்கும் சௌதி அரேபியாவின் கொத்தடிமைத்தனத்துக்கும் ஒரு சம்மந்தமும் இல்லை. இது அவரவராக விரும்பி ஏற்றுக்கொள்ளும் பாடு. நம் அரசாங்கம் செய்ய வேண்டியது தன் குடிமக்களின் வேலைவாய்ப்பை அதிகரிக்கச் செய்யும் நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டியது. சும்மா பெயரளவில் இல்லாமல் அதன் பயன் கடைமட்டம் வரை சென்று சேரும்படியான ஒரு திட்டம். அல்லது அதை நோக்கிய நடவடிக்கைகள். அவ்வளவு துன்பங்களைச் சுமந்து சம்பாதிக்கும் 10 முதல் 15 ஆயிரம் ரூபாய், இங்கேயே கிடைக்கும் என்றால் யாரும் போக மாட்டார்கள்.

இன்னொரு கவனிக்க வேண்டிய விஷயம், துபாய் போயிட்டா(எல்லா அரபு நாடுகளும் நமக்கு துபாய் தான்) நல்லா பிழைச்சிக்கிடலாம் என்னும் மாயை மற்றும் ஏஜெண்டுகளின் மிகையான தகவல்களை நம்பி செல்பவர்கள் தான் அதிகம். அங்கே போனாலும் சொற்பத் தொகைதான் கிடைக்கும் என்பது தெரிந்திருந்தால் இங்கேயே இருந்து விடுவார்கள்.

மேலும், இங்கே எழுதப்பட்டுள்ளது லேபர்கள் எனப்படும் கூலித் தொழிலாளிகளைப் பற்றி. தொழில்நுட்பம், பொறியியல் போன்றவற்றில் அனுபவமும் கல்வித் தகுதியும் கொண்டிருப்பவர்கள் அரபு நாடுகளில் நல்ல வேலை மற்றும் வாழ்க்கைத் தரத்துடன் இருப்பதும் நாம் கண்டு வருவதுதான்.

இந்த விஷயத்தில் நம் அரசாங்கத்தால் மேலதிகமாக செய்யக்கூடியதெல்லாம் ஏஜெண்டுகளை முறைப்படுத்தி கண்காணிப்பதுதான். ஆனால் பதிவுசெய்து கொண்டு இயங்குபபர்களை விட பதிவு செய்துகொள்ளாமல் ஆள் பிடித்து அனுப்பி கமிஷன் சம்பாதிப்பவர்களே அதிகம் என்பதால், பெரிதாக எந்த வேலை தரம், உறுதி, பாதுகாப்பு உத்தரவாதங்களையும் பெற முடியாது.

இந்தியாவில் அம்பானிகள் உருவாகியிருக்கலாம். ஆனாலும் இது அன்றும் இன்றும் ஏழை நாடுதான். அன்று ஃபிஜி, மொரீஸியஸ், கரீபியன் கரும்புத் தோட்டங்களுக்கும் இலங்கையின் தேயிலை தோட்டங்களுக்கும் கொத்தடிமைகளாக சென்றார்கள் என்றால், பிற்காலத்தில் அரபு நாடுகளுக்கும் கீழை நாடுகளுக்கும் சென்றார்கள். காலம் மாறினாலும் காட்சி மாறவில்லை. ஏழையின் வாழ்க்கைத் தரம் மாறவில்லை.

ஆனால் எப்போதாகிலும் நாம் ஒரு ஐரோப்பியனோ, அமெரிக்கனோ, ஆஸ்திரேலியனோ லேபர் வேலைக்கு கப்பல் ஏறியதாகப் படித்திருக்கிறோமா? இதற்கான காரணங்களை பட்டியலிட்டால் அது சமூக பொருளாதாரத்தின் அத்தனை கூறுகளை அடியொட்டி ஆராய்வதாக அமையும். ஒன்றிரண்டு என்பதாக இருக்காது. மேலை நாடுகளில் அரசாங்கம் தன் குடிமகனுக்கு கைகொடுத்து உதவுகிறது. இங்கே உன் பெற்றோர் உதவுகிறார்கள். அதனால் இந்தியா போன்ற நாடுகளில் குடிமகனாக அவதரிப்பதில் ஆகமுக்கியம் - ஏழைக்கா? பணக்காரனுக்கா? நீ யாருக்கு மகனாக பிறக்கிறாய் என்பதைப் பொறுத்தது.

ஏழையின் மகன், ஒடுக்கப்பட்ட ஜாதியின் பிள்ளை, பழங்குடியினத்தில் பிறப்பு என்றால் அதற்கேற்ப இங்கே அமைந்திருக்கும் சமூகத்தடைகளை தகர்த்து எறிந்து வர ஒரு போராட்டம் தேவைப்படுகிறது. சமூகப் போராட்டங்களின் முடிவாக வாழ்பவர்களை விட வீழ்பவர்களின் எண்ணிக்கையே அதிகமாக இருப்பதுதான் வரலாறு நமக்கு காட்டுவது. அப்படிப்பட்டவர்களில் சிலர்தான் இப்படி கொத்தடிமைகளாக தங்களை வருத்திக்கொண்டு தன் குடும்பங்களை வாழ வைக்க போராடுபவர்கள்.

மேலும்...